Vrijdag 11 april 2025

“Het is belachelijk dat er steeds meer mensen zich als deskundig voordoen, terwijl ze dat helemaal niet zijn!” De stem van de in het rood geklede Anita klonk hard en duidelijk in de kroeg waar Bjarne was omdat hij een date had met een jongeman uit Almere. Bjarne zag onmiddellijk dat het Anita was, maar de kroeg was groot genoeg om haar zonder al te veel omhaal te ontwijken. De jongeman begroette Bjarne met zijn opvallende mooie ogen.

Bjarne vroeg zich niet af wat Anita verder nog te melden had. De jongeman was niet erg spraakzaam, maar zijn lichaamstaal was overduidelijk. Even aarzelde Bjarne omdat hij nare ervaringen had met zoenen in het openbaar. Toen gebeurde het toch, zonder aarzeling en overtuigend. Na een half uur gingen de twee heren naar de woonplek van Bjarne in Amsterdam Oost. Na afloop van het korte maar hevige bezoek ging de telefoon. Het was Astrid.

Opnieuw was Astrid in de ban geraakt van het werk van een beroemde kunstenaar. Het was geen hardnekkige maanden durende obsessie zoals Emma Petronella die tijdens haar uiterst succesvolle leven vaak had. Nee, het waren dagenlange momenten van voortdurende opwinding.
Ze vertelde er over alsof ze iedere dag een boeiende film had gezien. Deze keer was het de kunstenaar Paul Gauguin. De kleurrijke schilderwerken van deze beroemde meester spraken tot de verbeelding van Astrid. Bjarne herinnerde zich vaag dat deze schilder in opspraak was geraakt omdat hij een vertegenwoordiger zou zijn van het kolonialisme. Maar Astrid vertelde dat het onmogelijk een racist kon zijn en dat Bjarne het werk van een kunstenaar niet met zijn leven moest verwarren. “In die tijd was alles anders” had ze gezegd toen ze het er met Bjarne over had.
Bjarne bekeek het boek aandachtig, de afbeeldingen waren inderdaad wonderbaarlijk mooi. Kleuren en figuratie hadden een poëtische sfeer die volledig in harmonie was. Bjarne mocht zich geestelijk rijk rekenen dat hij van deze afbeeldingen kon genieten vanwege het boek dat Astrid hem had gegeven.

Opnieuw had de geestelijk leider uit het land van de bergen het laten afweten. Bjarne lette niet meer op de telefoon. En hij besloot nog maar spaarzaam op de mailberichten te reageren. Er was iemand anders in zijn leven verschenen. Een jongeman uit Almere, die niet van kleine praatjes hield. Het was een simpele man met vriendelijke ogen. Hij reed in een eenvoudige auto en hij kwam op zondag wanneer het gratis parkeren was graag naar Amsterdam. Alles was discreet en met veiligheidsvoorschriften. Het was een beleefd persoon die vrij zeker was van zijn zaak. Bjarne hoopte op een vervolg en het begin van een vriendschap.

Tijdens het opruimen kwam Bjarne een verdwaalde ansichtkaart van dierenkenner Joop van Teil tegen. Kennelijk had hij deze over het hoofd gezien. De afbeeldingen van een jonge olifant waren beeldig in de collage op de voorkant van de kaart. Een sprookje van Gerard Vroeg had ook de tand des tijds overleefd. Er zat een mapje met grappige tekeningen bij. Bjarne was blij dat er een klein deel van zijn vroegere correspondentie met creatieve malloten bewaard was gebleven. Binnenkort had hij weer tijd om de tekeningen te bekijken.

date kroeg vriendschap

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 31