Inloggen
voeg je beschouwing toe

categorie:kunst

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde beschouwing (nr. 42):

Gegenereerde pecunia

Allebei hebben zij Cubaanse wortels, zijn zij artistiek en mondiaal betrokken; María Magdalena Campos Pons en Juliana Emilia Fusco Miyares. Respectievelijk van 22 augustus 1959 en 18 juni 1960. María Magdalena in Matanzas en Juliana Emilia te New York.

María Magdalena woont en werkt in Nashville. Haar professie is breed uitgewaaierd daar zij zich met zowel fotografie, performance, audiovisuele media en beeldhouwkunst bezighoudt. Bovendien is zij sleutelfiguur onder Cubaanse kunstenaars met haar gevonden stem in postrevolutionair Cuba. Zij heeft haar opleiding aan zowel het Instituto Superior de Arte als het Massachusetts College of Art and Design genoten.


De Cubaans-Amerikaanse Coco heeft tussen 1982 en 2007, dus in een tijdbestek van 25 jaar drie universiteiten succesvol afgerond. Zij is bekend door haar interdisciplinary art and writing, dus haar schrijfwerk, waarvoor zij drie awards in ontvangst heeft mogen nemen. Als kunstenaar tussen de diverse disciplines is zij daarnaast schrijver, eveneens kunstzinnig, uitgever en curator. Zij onderzoekt onder andere de relatie tussen oorlog, politiek, ras, vrouw en maatschappij. Veel van haar perspectief is in de fijne kneepjes van de Cubaanse samenleving geworteld en biedt haar een natuurlijke waardering voor de genuanceerde tegenstrijdige aard van post-liberale politiek over de gehele wereld; folklore in ruil voor donaties wijzen in principe op zowel historische- als hedendaagse onderwerping en min of meer ontmenselijking van inheemse volkeren. Door hun verovering van of reductie tot spektakel. In meer of mindere mate heb ik dit zelf mogen ervaren bij zowel de Samibevolking in Scandinavië als de nomaden in Mongolië. Net als veel is het natuurlijk een kwestie van (economisch) afwegen, aangezien de binnenkomende pecunia wel deels hun toekomst garanderen. Er is (zo af en toe) duidelijk sprake van wrijving tussen cultuur en conflict.

Hiervan kunnen wij ook spreken als het 9/11 en de daaropvolgende War on Terror betreft. Hieruit voortgekomen is Guantánamo Bay als extralegale ruimte, een uitzonderingsruimte op Cubaans grondgebied; terreurverdachten worden hier vastgehouden en ondervraagd. In 2006 heeft Coco Fusco dit gegeven in 'Operation Atropos' bewerkt:

onderworpen aan gesimuleerde ontvoeringen werden mannen met geweld meegenomen en vervolgens gekleed in oranje overalls en geïntimideerd in biechtende informatie. Fusco probeerde op deze wijze psychologie van soldaten te begrijpen. Routinematig werden dergelijke operaties in de War on Terror uitgevoerd. In 'The Empty Plaza', ofwel 'La Plaza Vacia' (II) maakt Fusco een vergelijking van de Arabische Lente met de revolutionaire vurigheid die eens Cubaanse pleinen vulde. Heeft zij met deze werken geanticipeerd op de zure, dystopische wending, in de veronderstelling dat het publiek zou vrezen te groeperen op de pleinen van de stad...?

De huidige staatsvorm van Cuba is een republiek. Diego Velázquez de Cuellar begon in 1511 met de verovering van Cuba, terwijl dit karaktervolle eiland in 1492 reeds door Columbus is ontdekt...!

Schrijver: Annejan Kuperus, 19 jun. 2019


Geplaatst in de categorie: kunst

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 167



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)