Inloggen
voeg je beschouwing toe

Beschouwingen over vrouwen

Tegen alle valse heersers en onderdrukkers

(voor Maria Nikiforova (1885 - 1919))

Jij bent geboren als Maria Grigorevna Nikiforova in 1885 in Alexandrovsk, wat nu Zaporizja in Oekraïne is, waar ooit de Scythen leefden. Jouw vader was een officier en held uit de Russisch-Turkse Oorlog van 1877-1878. Op jouw 16-de ging jij uit huis en werd jij een oppas, verkoopster en fabriekswerkster, een flessenwasser in een wodkastokerij. Jij werd lid van de lokale anarcho-communisten. Jij deed mee aan bomaanslagen, onteigeningsmissies en bankovervallen. In 1907 werd jij gevangengenomen en kreeg jij een doodvonnis, die werd omgezet in levenslang. Jij zat deels in de Petropavlovsk-gevangenis in Sint-Petersburg en in 1910 werd jij naar Siberië gestuurd. Jij wist te ontsnappen en jij vluchtte naar Japan. Via Amerika en Spanje belandde jij in Parijs. Jouw bijnaam was Marusya, wat jij als handtekening gebruikte. Jij werd beïnvloed door jouw vriend, de anarchist/schrijver Apollon Andreyevich Karelin (1863 - 1926), die jij in Petrograd ontmoette. Jij trouwde met jouw Poolse vriend, de anarchist Witold Brzostek.

Toen de Eerste Wereldoorlog begon, koos jij voor het anti-Duitse standpunt van de anarchist/socialist/revolutionair Pjotr Aleksejevitsj Kropotkin. Na jouw opleiding aan een Franse, militaire hogeschool vocht jij aan het Macedonische front. In het begin van de Russische Revolutie ging jij naar Petrograd terug. In Petrograd en Kronstadt sprak jij op pro-anarchistische bijeenkomsten. In Kronstadt is de dichter Nikolaj Gomjalyov (1886 - 1921) geboren, van 1910 tot 1918 de echtgenoot van Anna Achmatova. Nikolaj was een leerling van de symbolistische dichter Innokenty Annenski en hij was smoorverliefd op de dichteres Elisaveta Ivanovna Dmitrieva, die op haar 41-ste door leverkanker overleed, terwijl ze naar Tasjkent was verbannen. Met de dichter Maximiliaan Kirienko-Volosjin duelleerde Nikolaj over zijn affaire met Elisaveta. Dit duel verliep zonder een dodelijke afloop. In 1919 hertrouwde Nikolaj met de edelvrouw Anna Nikolajevna Engelhardt. Op 26 augustus 1921 is Nikolaj samen met 60 anderen in het Kovalevsky-bos nabij Petrograd door de geheime Sovjet-politie (Tsjeka) vermoord. Hij werd 34 of 35 jaar.

In de zomer van 1917 vluchtte jij naar Alexandrovsk en vormde jij een anarchistische strijdmacht, de Zwarte Gardes, in januari 1918 uitgebreid naar Moskou. Jullie zetten vooral landheren en legerofficieren onder druk om de rijkdommen en privé-eigendommen te herverdelen. De nationalistische regering van Alexandrovsk kon zijn orde nauwelijks handhaven. Op 15 januari 1918 schoot de Zwarte Garde van Nestor en Sava Makhno jullie te hulp en verliet het nationalistische leger Alexandrovsk. De bolsjewieken grepen de macht. Nestor was eerst jouw bondgenoot, maar later beschuldigde je hem er wel van, dat hij de anarchistische ideeën veronachtzaamde. Jij verkondigde de bloedige strijd tegen de uitbuiters van het Oekraïense nationalisme. Nestor en jij waren beiden onafhankelijke commandanten, die nauw met elkaar samenwerkten. In augustus 1917 veroverde en beroofde jij een militair pakhuis in Orikhiv en vermoordde jij alle vijandelijke officieren. De buit gaf jij aan Nestor en niet aan het Rode Leger. Jij vormde ook Zwarte Gardes in andere steden, zoals in Elisavetgrad. In december 1917 hielpen jouw Zwarte Gardes het Rode Leger om o.a. Charkov, Jekaterinoslav en Aleksandrovsk te veroveren. De bolsjewistische commandant Vladimir Antonov-Ovseenko gaf jou geld om het detachement Free Combat Druzhina te vormen.

De Free Combat Druzhina vocht in een groot deel van Zuid-Oekraïne. Jij was belangrijk voor het Rode Leger om Elisavetgrad (nu Kropyvnytskyi) in te nemen. In april 1918 werd jij vanwege jouw revolutionaire acties door Vladimir Antonov-Ovseenko onderscheiden. De Free Combat Druzhina reisde per trein en had naast de zwarte vlaggen twee grote kanonnen en wagens met pantserwagens, paarden, tatsjanka's en troepen. Op witte spandoeken stond o.a. 'Macht kweekt parasieten' en 'Anarchie is de moeder van de orde'. De gevechtstrein leek een piratenschip op het droge. In april 1918 werd jij in Taganrog door de bolsjewieken berecht en beschuldigd van insubordinatie en plundering, maar jij werd vrijgesproken. In januari 1919 werd jij in Moskou weer berecht en mocht jij een jaar geen politieke functie uitoefenen. Jij ging naar Huliaipole, waar Nestor Makhno het Revolutionaire Opstandige Leger van Oekraïne leidde. Jij hield openbare toespraken en jij organiseerde propaganda-evenementen. In juni 1919 heeft het bolsjewistische commando de anarchistische legers van Nestor verboden. Jij vocht inmiddels tegen de witte én rode legers. Jij verzamelde een groep strijders en jij herenigde jezelf met jouw man Witold Brzostek. Jij werkte nu met terroristische cellen en jij deed mee met een sabotagemissie tegen de Witte beweging in Sebastopol.

Op 11 augustus 1919 werden Witold en jij in Sebastopol herkend en gearresteerd. Op 16 september 1919 zijn Witold en jij tot de dood veroordeeld en werden jullie met kogels vermoord. Jij werd 33 of 34 jaar.

Raksha zei over jou: 'Ik had gehoord dat ze een mooie vrouw was. Marusya zat aan een tafel en had een sigaret in haar tanden. Deze she-devil was echt een schoonheid: een jaar of 30, zigeunerachtig met zwart haar en een prachtige boezem die haar militaire tuniek vulde.'. Kiselev beschuldigde jou ervan cocaïneverslaafd te zijn. Hij zei over jou: 'Dun met een uitgemergeld gezicht, wekte ze de indruk van een oud dienstmeisjestype. Smalle neus, ingevallen wangen. Ze droeg een blouse en rok en een kleine revolver hing aan haar riem.'. Jij zei: 'De anarchisten beloven niemand iets. De anarchisten willen alleen dat mensen zich bewust zijn van hun eigen situatie en de vrijheid voor zichzelf grijpen.'.

Schrijver: Sir Joanan Rutgers
16 mei 2022


Geplaatst in de categorie: vrouwen

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 24



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)