De getormenteerde schilderfee van Bologna
(voor Elisabetta Sirani (1638 - 1665))
Jij bent geboren op 8 januari 1638 in Bologna. Jouw ouders waren Margherita en Giovanni Andrea Sirani. Jouw vader was een barokschilder en kunsthandelaar, geboren op 4 september 1610 in Bologna. Hij was een leerling van Giacomo Cavedone en een leerling/assistent van Guido Reni, die op 18 augustus 1642 in Bologna overleed. Guido werd 66 jaar en hij is in Rozenkranskapel van de Basiliek van San Domenico begraven, net als de overblijfselen van Sint-Dominicus. Jouw vader was meester van de eerste levensschool in het huis van Ettore Ghislieri, graaf/jurist/primicerio en priester van de Basiliek San Petronio. Jij was de oudste van vier kinderen. Jij kreeg in het begin schilderles van jouw vader, al wilde hij dat eerst niet doen. De kunsthistoricus/biograaf/geleerde Carlo Cesare Malvasia herkende jouw talent en hij kreeg jouw vader zover om jou les te geven. Als tiener was jouw eerste opdracht 'De Doop van Christus'.
Carlo was een dikke vriend van Guido Reni en een kennis van jouw familie. Hij publiceerde in 1678 zijn 4-delige 'Felsina pittrice: vite de'pittori bolognesi', waarin ook jouw biografie staat. Jij wordt als het toonbeeld van het genie van Bologna gepresenteerd. Hij prijst de originaliteit van jouw composities, jouw tekenstijl, jouw snelle werkwijze en jouw professionaliteit. Hij prefereerde jou boven Lavinia Fontana, die hij timide vond. Lavinia overleed op 11 augustus 1614 in Rome en zij werd 61 jaar. Met haar man graaf Gian Paolo Zappi kreeg zij 11 kinderen. In 1594 portretteerde zij hertogin Costanza Sforza van Santa Fiora met grote precisie. Let op de schitterende, sierlijke molensteenkraag met polskraagjes. Jij bestudeerde de schilderijen van Annibale Carracci, Lorenzo Pasinelli, Michele Desubleo, Simone Cantarini en Carlo Cignani. Zij schilderden grotendeels bijbelse onderwerpen.
Camilla Lauteri was een leerlinge van Cignani en jou. Angela Cantelli Cavazza was ook een leerlinge van jou, net als Lucrezia Maria Scarfaglia, die een portret van keizerin/koningin Eleonora Gonzaga schilderde. In 1854 werd jouw vader door jicht geplaagd en nam jij de leiding van de familiewerkplaats over. Jij was toen de belangrijkste kostwinner en jij hielp jouw familie met jouw lesgeld en portretopdrachten. Jouw atelier was zeer succesvol en jij was de lerares van jouw jongere zussen Barbara (1641 - 1692) en Anna Maria (1645 - 1715) en minstens 12 andere, jonge vrouwen. Jouw leerlingen waren verder o.a. Veronica Fontana, een topgraveur, geïnspireerd door de graveur Theresa Maria Coriolano, een schilderleerlinge van jou, Caterina Pepoli, Maria Elena Panzacchi, Ginevra Cantofoli, Lucrezia Bianchi, Vincenza Fabbri, Lucretia Forni, Veronica Franchi, Camelia Lanteri, Caterina Mongardi en Maria Oriana Galli Bibiena, getrouwd met de schilder Gioacchino Pizzoli, met wie zij Domenico, een schilder, en een dochter kreeg, die een non in Reggio Emilia was, waarschijnlijk bij de Chiesa di San Pietro.
In 1658 maakte jij 'Zelfportret als allegorie van de schilderkunst', toen jij 20 jaar was. Om het te bekijken, moeten wij naar het Poesjkin Museum in Moskou. In 1664 schilderde jij 'Porcia verwondt haar dij'. Porcia leefde van circa 73 voor Christus tot juni 43 voor Christus. Zij was de tweede vrouw van Marcus Junius Brutus. Zij overleed mogelijk door een ziekte (de pest) en niet door zelfdoding, nadat zij dacht, dat Marcus was vermoord.
Lucrezia Bianchi maakte diverse schilderijen voor de hertogin van Modena, Lucrezia Barberini of Laura Martinozzi. Maria Elena Panzacchi schilderde in opdracht voor o.a. Dorothea Sophie von der Pfalz-Neuburg, hertogin van Parma en Piacenza. Ginevra Cantofoli zou jouw rivaliserende vijandin zijn geweest en in opdracht van haar zou de dienstmeid Lucia Tolomelli jou vergiftigd hebben. Lucia vroeg enkele dagen voor jouw overlijden om ontslag. Na haar proces trok jouw vader de aanklacht in. Anderen vonden dat jij door het zorgen voor de totale huishouding en door de enorme werkdruk bent overleden. Jij overleed op 28 augustus 1665 in Bologna door peritonitis na een gescheurde maagzweer, waarschijnlijk het gevolg van zeer grote stress. Jij werd 27 jaar en er was een uitvoerige begrafenisceremonie met een bijzonder grote catafalque met een levensgroot beeld van jou, terwijl jij schildert. Er waren toespraken en speciaal voor jou gecomponeerde muziek door de belangrijkste inwoners van Bologna.
Jij bent in de Basiliek van San Domenico begraven, in de Rozenkranskapel, in het graf van Guido Reni. Jouw vader overleed op 21 mei 1670 en hij is bij jou en Guido Reni begraven. Volgens Malvasia verborg jij jouw verlangen naar een eventueel begeerde echtgenoot, die jou door jouw vader werd geweigerd. Deze door jouw vader gedwongen onderdrukking zou in jou spontaan tot een maagzweer hebben geleid.
14 november 2026
Geplaatst in de categorie: idool

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!