In het lijden weggezakt

(voor Ernst Stöhr (1860 - 1917))

Jij bent geboren op 1 november 1860 in Sankt Pölten, Oostenrijk. Jouw vader Karl Stöhr was een vioolbouwer en jouw oom Ludwig Stöhr (1836 - 1902) was muziekleraar, componist en directeur van de Sankt Pölten Musikvereins. Ludwig woonde ook bij jullie. Jij was de vierde van vijf zonen. In 1877 ging jij naar de School voor Kunst en Ambacht op de Stubenring 3 in Wenen, net als Gustav Klimt. In 1879 stapte jij over naar de Academie van de Kunsten aan de Schillerplatz in Wenen, met een standbeeld van Friedrich Schiller en opgericht in 1692 door de schilder/beeldhouwer Peter Strudel. Simon Glücklich studeerde daar ook. Op de Academie werkte jij samen met de hoogleraren Carl Rudolf Huber en August Eisenmenger. Jij had een hekel aan het formalistische academisme en het commerciële gedoe van de Weense kunstscene. In 1887 verliet jij de Academie en ging jij naar Sankt Pölten, Melk en Wochein in Slovenië, waar jouw nicht Friederike (Fritzi) Tirmann een hotel had. Vanwege geldproblemen ging jij naar Wenen terug.

In 1895 organiseerde jij een expositie van de werken van Theodor Hörmann von Hörbach, die op 1 juli 1895 in Graz is overleden. Theodor had ook kritiek op de Academie en hij werd door het impressionisme beïnvloed. In 1896 werd jij lid van het Künstlerhaus Wien aan de Ringstrasse. Jij werd lid van 'Die Jungen', een jonge kunstenaarsgroep rond Gustav Klimt. In 1897 verliet jij samen met 17 anderen het Künstlerhaus en hebben jullie de Weense Secession opgericht. Jij was een vaste medewerker van het tijdschrift van de Weense Secession 'Ver Sacrum' (1898 - 1903), opgericht door Gustav Klimt en Max Kurzweil. Op 9 mei 1916 pleegde Max Kurzweil en zijn geliefde/leerlinge Helene Heger samen zelfdoding. Hij schoot eerst op Helene. Met zijn vrouw Marthe kreeg hij de dochters Bettina en Mira. Max is in de begraafplaats Hütteldorf in Wenen begraven. In 1895 schilderde jij 'De kuieraar' en in 1897 'Gewissensqual'.

In 1898 trouwde jij met jouw nicht Friederike Tirmann. Jij bouwde een atelier nabij het hotel van Friederike aan Lake Wochein in Bohinj. In 1898 ontwierp jij de gevel van het huis van jouw broer, de arts Hermann. Dit Stöhr-Haus met het gevelschilderij 'Geneeskunde' staat in Sankt Pölten. In 1898 schilderde jij 'Das Weib'. Jij kocht een eigen drukpers om met druktechnieken te experimenteren. Het 12-de nummer van 'Ver Sacrum' was helemaal door jou gemaakt. In 1899 verscheen jouw tekening 'Vampier' in 'Ver Sacrum'. Jij was lid van de Hagenbund, opgericht op 3 februari 1900 als Künstlerbund Hagen door met name Joseph Urban en Heinrich Lefler. In 1902 deed jij mee met de Beethoven-tentoonstelling van de 14-de expositie van de Weense Secession. In 1902 overleed jouw oom Ludwig, die jij bewonderde en voor wie jij lange tijd zorgde. In 1904 zorgde jij in Sankt Pölten voor jouw zieke moeder en schilderde jij 'Portret van Friederike'. In 1905 schilderde jij 'Naakt liggen bij een raam', het fabuleus schone 'Twee naakte vrouwen in een strandbos' en 'Naakte vrouw buiten'. De vrouw op 'Weihnachtsabend' is volgens mij Friederike. In 1906 schilderde jij 'Die Lesende' en 'Maannacht' met een naakte vrouw, en in 1907 'Mitzi' naakt op een stoel. In 1909 zorgde jij voor jouw zieke vader.

Jouw ouders zijn overleden en jij werd meer en meer depressief. In 1911 schilderde jij 'Baadster' en in 1914 'Sehet, Jesu hat die Hand'. In 1915 ontving jij de Reichelpreis voor 'Schilderij van Christus'. Wochein werd een oorlogsgebied en jouw depressie verdiepte zich nog meer. In 1917 schilderde jij 'Koppel bij een Meer' en 'Ouder koppel in een kamer'. In 1917 werd jij naar het sanatorium in Tulln an der Donau gebracht. Na enkele weken lieten zij jou gaan. Jij ging naar het ouderlijk huis in Sankt Pölten. Op 17 juni 1917 speelde jij eerst het rouwlied, dat jij in 1912 had gecomponeerd en daarna heb jij jezelf in de keuken van het ouderlijk huis opgehangen.
Jij werd 56 jaar. Jij bent in de Friedhof Sankt Pölten begraven.

kunstschilder oostenrijk

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 16