Kharg
Wie mij bij mijn huidige naam durft te noemen, verdient een pot honing.
Voorheen heette ik `Kareek' hetgeen goed te doen was, maar later moesten ze mij zo nodig omdopen in het de strot dichtknijpende 'Kharg'.
Toen ik nog naamloos was, koesterde ik me als een voorwereldlijke zandbank in de zon onder het blauw met nergens een dissonante wolk. De lucht en ik waren een twee-eenheid. Ik kijk op dat bestaan terug als van een door wonderschoon koraal omzoomd eilandvlekje in de Perzische Golf; de ongerepte woestijnversie van Antarctica, maar dan wel een stukje kleiner.
Mensen leefden lang met mij in harmonie. In mijn rotsen hebben de eerste bewoners hun ingevingen gekerfd. Later bouwden ze er een kerk en handelaren van de VOC hadden er een post genaamd `Fort Mosselstein'. De militie (bezetting) bestond, lach niet, uit 1 sergeant, 2 korporaals en 50 gemenen (soldaten), 1 constabelsmaat en 8 bosschieters (artilleristen). Van Batavia werd nog aangevoerd 5.000 pond buskruit en 6 kanonnen van 18 pond, bij gebrek aan affuiten gemonteerd op rolpaarden. Bijna goedaardig. Er werd Javaanse suiker en textiel verkocht, maar dat bleek een blamage voor de Hollandse pretenties, want verre van winstgevend en misschien waren ze er wel blij mee dat de Perzen het fort veroverden waarop mijn positie veranderde. Vanaf toen mocht ik delinquenten huisvesten. Die hebben vanuit hun gevangenschap hopelijk kunnen genieten van de gazelles die nog altijd op mijn bodem rondzwerven.
De grote ommekeer kwam toen ze leidingen aan begonnen te leggen om hun drab doorheen te pompen. Aanvankelijk dacht ik dat het met een enkel orgelpijpje wel gefikst zou zijn, maar het dijde almaar uit, zodat ik als een soort Gulliver door de dwergen met steeds meer touwen in bedwang word gehouden. Silo's verankerden zich als teken in mijn huid en het gesuis in de buizen die over me heen krioelen zorgt voor gek makende tinnitus. Hun immense tankers verduisteren de zon, terwijl ze de olie opslorpen. Zij aanbidden dat goedje, maar ik beschouw het als een vloek.
Maar er breken betere tijden aan, want ze hebben hier de lont flink in het kruitvat gestoken.
Het lijkt inderdaad of de antichrist is opgestaan, zoals hij door sommigen wordt genoemd ondanks zijn stand-up comedian-voorkomen, maar een lijkt me wat weinig. Het zal toch wel om een plukje verlossers gaan? Want dat zijn het vanuit mijn gezichtspunt. Als na Armageddon eenmaal de lucht is opgeklaard zal ik die als vroeger weer kunnen omarmen, terwijl aan mijn voeten een Perzische langhaar zich gemoedelijk likt in het gezelschap van de gazelles waarvan het aantal weer op het oude niveau is. Het paradijs.
Zie ook: https://www.apartefact.nl
Schrijver: Albert Goudberg, 24 maart 2026
casema.nl
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: actualiteit
olie iran
73
Geef je reactie op deze inzending: