start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

(4)
actualiteit (367)
afscheid (15)
algemeen (78)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (22)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (22)
ex-liefde (2)
familie (17)
feest (6)
film (7)
filosofie (26)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (6)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (9)
humor (108)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (9)
internet (19)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (49)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (1)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (107)
mannen (5)
milieu (5)
misdaad (24)
moraal (23)
muziek (21)
natuur (20)
oorlog (10)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (16)
overlijden (8)
partner (3)
pesten (6)
politiek (65)
psychologie (32)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (9)
sinterklaas (7)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (95)
sterkte (3)
taal (26)
tijd (16)
toneel (2)
vakantie (12)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
verkeer (18)
voedsel (18)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (20)
welzijn (19)
wereld (8)
werk (13)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)

column (nr. ):

Schoolstress

Koud, warm, kan niet zitten, voel me schuldig als ik rondloop, mijn hart gaat te keer en normaal ademhalen kost moeite. Dit gaat nog één dag duren, daarna is het over. Waar ben ik aan begonnen? En waarom?

De pubers hier in huis snappen het sowieso al niet: ‘Mam, je bent volwassen, je hebt een baan en je hoeft niet meer naar school. Lekker toch?’.
Vandaag neig ik er naar toe ze gelijk te geven. Morgen toetsen, een praktijkopdracht en een schriftelijke toets. De praktisch opdracht is het voeren van een voorlichtingsgesprek voorin de klas. Wekenlang heb ik daar tegenop gezien. Nachtmerries van een volledige black-out met klotsende oksels voorin een klas, waar negen paar ogen me verwachtingsvol aankeken. Daar ben ik overheen. Helemaal ontspannen zal ik niet zijn, maar het is een fijne klas, ik ken het onderwerp en voorlichten doe ik elke dag. Het moet gewoon lukken.
De schriftelijke toets waar ik in eerste instantie nogal laconiek over was – de helft zal ik zeker wel weten - jaagt me nu angst aan. Ik lees en lees, probeer het te herhalen en weet het dan niet meer. Normaal gesproken vind ik het interessante materie. Het menselijk lichaam is een geweldig kunstig bedachte fabriek, het bestuderen waard, echt waar. Vandaag vind ik er niks aan!

Nee, dat is niet waar natuurlijk. Ik werk elke dag met mensen, voor mensen, aan hun gezondheid. En ik wil beter worden in mijn werk, wil mijn taken uitbreiden, ben nieuwsgierig en wil meer weten, daar doe ik het allemaal voor. Ik zal gewoon praktijkondersteuner worden! En een goeie!

‘Jammer dat daar toetsen bij horen, want toetsen horen niet bij mij.’ Terwijl ik dit denk, besef ik me dat ik meer op mijn puberende zonen lijk dan ik dacht – of andersom. Heb ik ze dit ook niet horen zeggen? Leren is leuk, school ook wel, maar de stress van toetsen en examens? Brrr.
Naast nieuwe carrièrekansen levert mijn opleiding ook meer begrip voor mijn zonen op, ik zal ze meer gaan steunen bij al het schoolwerk: geschiedenis, biologie en woordjes oefenen. Maar vandaag nog niet……diep ademhalen, ontspannen en aan het werk!

Meer lezen? http://evataal.wordpress.com/

Schrijver: ellis van atten
Inzender: @EVATAALzaandam, 09-04-2013


Deze inzending is 337 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)