Dinsdag
Dinsdag, nog anderhalf uur. Dan Woensdag. Ja mag best met een hoofdletter.
Zeven dagen van de week.
Het is zo automatisch en ingeslepen, dat we er nauwelijks nog bij stilstaan.
Vijf en twee. Als de kleuren van de regenboog.
Maar Dinsdag. Genoemd naar een Germaanse god. Of Germaanse God.
In het Frans van de planeet Mars.
Tius leerde ik op school. Anagram van tuis of thuis.
De geleerden willen het graag afleiden van 'DING'sdag.
Een 'ding' was een rechtszitting of bijeenkomst waar over belangrijke zaken werd besloten.
Echt Oud Nederlandsche Folklore. (belangrijke woorden Moeten met hoofdletters!)
Ik zag als kind de dagen van de week in kleuren voor me.
Dinsdag was bruin. Een zachte kleur bruin. Camel, maar niet vaag.
Vrijdag was geel. Woensdag rood. Maandag groen. Zaterdag blauw.
Daar had ik niet over nagedacht. Zo zag ik ze. Zo herkende ik ze.
Misschien meer een gevoel. Zoals ook kleuren voor mij meer een gevoel zijn.
Alsof de ogen de sfeer van een kleur onmiddellijk doorlaten naar datgene wat voelt.
De sfeer van dinsdag als dag voel ik ook in de sfeer van de maand Februari.
Vraag me niet waarom. Hoewel ik best een verband zie.
En best wel een kamelenspoor kan laten meanderen van teen naar tander.
Maar dat is de moeilijkheid van verklaringen en uitleg:
Je gaat zo makkelijk weg van waar het allemaal begon.
En voordat je het weet, is het verdwenen.
Zoals tijd.
En momenten.
Nee, MOMENTEN.
NU MOMENTEN
MONUMENTEN!
Schrijver: Ton Hettema, 28 januari 2015
Geplaatst in de categorie: religie
4.2 met 4 stemmen
1.846