JAl-lah-weh
Het wild op de trom slaan in de periode voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was, is en blijft een waarschuwing tegen DESTIJDS het nazisme. Duitsland, onze oosterbuur, is in de vaart der volkeren opgegaan en al decennia een buitengewone bondgenoot. Helaas doet zich elders in de wereld, hoewel men dit naar mijn mening langzaam maar zeker een mondiaal probleem mag noemen, sinds 1948 een conflict voor waar honden geen brood van lusten.
Waarom zag Yitzhak Rabin het licht, terwijl het Yigal Amir verblindde...? Natuurlijk weten wij het antwoord, maar loont het de moeite ten koste van zovele veelal onschuldige doden...?
Vanzelfsprekend niet, onder geen beding zelfs, maar het bepalen van een nieuwe denkrichting is zonder enige twijfel noodzakelijk, daar anders binnen afzienbare tijd onze wereld niet meer die van ons is. God, lees: Allah, Allah, lees: God is op reis, zwevend in een ruimtecapsule zonder noodzakelijke maatregelen te hebben genomen; voorzorgsmaatregelen heeft Hij niet getroffen. Ja, voor zichzelf, maar niet voor de wereld die zonder handen en voeten ten dode lijkt opgeschreven. Gelukkig regent het hier nog, ook al is die zuur en schijnt zo af en toe de zon...! Hoewel die ook niet meer ongevaarlijk is...
JAllahweh denkt er waarschijnlijk het Zijne van, maar waarom met zo'n macht de aarde door een stel minkukels laten verkloten, terwijl de schoonheid op onze globe overheersend is? Of is dit feit misschien de reden van het fait accompli dat barbaren de wereld gaan islamiseren? In elk geval die intentie hebben en bovendien met extreem geweld dit plan willen gaan realiseren...
Zelf ben ik van gelovig-opgevoed tot atheïst geworden. Als er namelijk al een God zou zijn, moet deze tenminste bij machte zijn om stromingen van en met verschillende interpretaties op grote schaal op z'n minst te verbinden. Hiervan was in het verleden geen sprake, de geschiedenis spreekt boekdelen, is heden ten dage niets, nauwelijks iets te zien en ook voor wat betreft de toekomst kunnen wij helaas niet echt optimistisch zijn.
Uiteindelijk draait alles om respect; eerbied voor geloof, hoop en liefde van anderen. Ook als die beleving niet met jouw interpretatie overeenkomt.
R E S P E C T; met de
R van ratio, de
E van eerbied, de
S van stijlvol, de
P van purificatie, ofwel zuivering in de pos. zin v/h woord
E van eindeloos (respect)
C van coherent en tenslotte de
T van toekomst
die toch echt een stuk vredelievender zal zijn als wapens tot werktuig worden versmolten...!
Schrijver: Annejan Kuperus, 10 februari 2015
Geplaatst in de categorie: actualiteit
4.5 met 2 stemmen 
537 