start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (443)
afscheid (16)
algemeen (83)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (23)
discriminatie (10)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (25)
erotiek (1)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (9)
filosofie (27)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (7)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (11)
humor (110)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (12)
internet (19)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (54)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (2)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (111)
mannen (5)
milieu (9)
misdaad (24)
moraal (22)
muziek (30)
natuur (20)
oorlog (9)
ouderen (5)
ouders (17)
overig (15)
overlijden (9)
partner (3)
pesten (6)
planten (1)
politiek (68)
psychologie (35)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (10)
sinterklaas (8)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (100)
sterkte (4)
taal (28)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (15)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (4)
verkeer (19)
voedsel (19)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (23)
welzijn (17)
wereld (7)
werk (14)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1111):

De strijd om Debaltsevo

De Russische separatisten staan onder tijdsdruk, want ze hebben officieel alleen vandaag nog om de strategisch belangrijke stad Debaltsevo in te nemen, dus zetten ze alles op alles om dat daadwerkelijk te doen. De Oekraïense soldaten, die de pech hebben om die stad te moeten verdedigen, krijgen er zwaar van langs, want die separatisten gebruiken grof geschut. Ze willen op de valreep nog even Debaltsevo veroveren. Een extra grote trofee. Volgens berichtgevers uit Kiev zijn er vijftig tanks en ander militair materiaal vanuit Rusland naar Debaltsevo opgetrokken. Verder zouden dertig regimenten in Rusland oorlogsoefeningen uitvoeren. Poetin knijpt een oogje dicht en doet alsof zijn neus bloedt. Gelukkig zijn de burgers Debaltsevo ontvlucht en kunnen de vechtjassen het louter onderling uit vechten. Het is op zich al bizar om die bloeddorstige gekken serieus te nemen, omdat de gemiddelde, beschaafde mens zich niet meer in laat met elkaar op uiterst primitieve wijze naar het Walhalla te schieten. Als al die stompzinnige soldaten al geen ernstige, psychische stoornis hebben, dan krijgen ze het wel door hun kwaadaardige 'beroep'. De Oekraïense en Russische psychiaters krijgen hun handen vol aan dat zotte gepeupel, wat hun bankrekeningen flink zal spekken. Separatisten separeren.

Het was geen vrolijke boel in Minsk, waar het roemrijke viertal een witte nacht doorstond met veel gekissebis en stroperige woorden. LuckyTV grapte dat ze cocaïne hadden gesnoven om alert te blijven. De volgende dag stonden er monsterlijk dikke wallen onder de ogen van Angela Dorothea Merkel. Ook François Hollande was zichtbaar aangeslagen van de doorwaakte nacht. Bij Petro Porosjenko was weinig verschil te merken tussen voor en na de topontmoeting. Die had Poetin die nacht bijna de nek omgedraaid. Als blikken kunnen doden. De enige, die wel fier ontwaakte was Vladimir Poetin, die met een lichte glimlach
de journalisten 'Goedemorgen!' toewenste. Klaarblijkelijk weer klaarwakker. Ik vermoed dat hij de beste energiepillen slikt, die er zijn. Het schijnt dat dat Russische zwemmen in ijskoud water ook zeer verheffend is. Of hadden ze daar in Minsk al een peperdure escort-dame voor hem klaar liggen? Als gescheiden single-man immers niets om je voor te schamen. Integendeel. Een man kan zijn testosteron-agressie maar het beste bij een vrouw uitleven, in plaats van op het slachtveld van eerloosheid.

Oorlog is een uiterst primitieve reflexie, die enkel op vernietiging uit is. Het heeft niets met de Indiase Shiva-godheid te maken, die enkel wijst op innerlijke zelfvernietiging (ego wegpoetsen) tot staten van verlichting. En ook niets met het Phoenix-effect, wat ook vooral spiritueel is. Het is zelfs geen positieve transformatie, maar louter destructief. Oost-Oekraïne is in puin geschoten, duizenden onschuldige mensen zijn om een lariekoek-conflict vermoord en nog meer mensen leven erdoor in armoede en gebrek aan voedsel, kleding en waardige behuizing. Het gaat zelfs niet om landjepik, maar om de perverse kick van die stupide soldaten om andere soldaten te doden. En dat noemen ze dan een overwinning, terwijl het de grootste schande is, die er bestaat! Ze verdoezelen hun wandaden en ze hemelen ze zelfs op. In feite is iedere soldaat, die een andere soldaat doodt, een zware crimineel, die levenslang achter de tralies thuis hoort. Het is toch mesjokke dat we die massale moorden maar gedogen, omdat er zogenaamd een 'waardig' tintje aan zou zitten. Landverdediging en landverovering, hoe banaal en krankzinnig wil je het hebben! Iedere soldaat die sneuvelt, is een met vijandsbeelden geïndoctrineerd mens teveel.

Morgen zullen we het weten of het vredesverdrag in Minsk stand houdt of dat het louter een symbolisch gebaar is geweest. Die vechtjassen zelf kunnen moeilijk inbinden, omdat ze zo geprogrammeerd zijn en inmiddels opgestookt zijn. Die vormen de hardste dobber. Geen psychiater, die zich in dat strijdgewoel waagt. Dat de strijd om Debaltsevo morgen al beslist zou zijn, lijkt me niet echt denkbaar en de laatste toespraak van buldog Porosjenko was ook niet geheel ongespeend van oorlogsretoriek. Merkel en Hollande zijn vooralsnog als twee geslagen hondjes afgedropen. Nu is het altijd al niet handig om je in twee vechtende partijen te mengen. Je kunt ze het beter zelf op laten lossen en dat zal dan ook wel gebeuren. En dan heb je nog de extreemrechtse Dmitri Jarosh, die er helemaal geen kaas van heeft gegeten en nu al schreeuwt dat zijn mannen zullen door vechten. Luis in de pels, adder onder het gras. Hoe dan ook, al die vetgevreten, beschonken, zichzelf gevoelloos rokende kerels met hun wapentuig in de aanslag, zijn wat mij betreft absoluut geen helden, maar het meest trieste voorbeeld van hoe aardlingen kunnen ontsporen en ontaarden. Ik denk aan al die bange, verdrietige en wanhopige kinderen, vrouwen en bejaarden. En aan de vreselijke trauma's, die die laffe soldaten hen hebben ingepeperd. De wereld is niet gemaakt voor soldaten, maar voor liefdevolle mensen, die iets van hun leven willen maken. Debaltsevo is voor die mensen en niet voor die moordenaars.

Schrijver: Joanan Rutgers, 14-02-2015



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 348 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn 10 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:28-02-2015
Bericht:Mooi zo, mooi zo laten.

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:25-02-2015
Bericht:Mijn familie zal zich te pletter lachen als ze dit lezen. Ik ben namelijk het linkse buitenbeentje, de pacifistisch spirituele heks van de familie, en dat iemand mij van moordzucht betitelt zoals jij nu doet, dat is inderdaad lachwekkend. Ik bepleit juist dat men nooit aanvallen mag, alleen verdedigen.
Vroeger deed ik zelfs dat niet eens, totdat ik op een zomerse zondagmiddag werd aangerand en dat ternauwernood overleefd heb. Daarna ben ik op vechtsport gegaan en nu weet ik hoe ik me verdedigen moet. Dat zouden alle vrouwen moeten doen.
Maar dat mag van jou niet. Het lijkt erop dat je in je kluizenaarsbestaan een beetje buiten de werkelijkheid bent gaan leven, Joanan. En je zit vol met vooroordelen, want opeens bedenk je met kortzichtige blik dat ik ook gelakte teennagels hebben moet, wat erg grappig is, want die heb ik dus niet. Je fantaseert er maar bij wat je wilt, onder invloed van je Belgische bier, maar wie ik echt ben, nee, daar zul jij inderdaad niet meer achter komen.

Ja, qua intellect zijn we aan elkaar gewaagd. En er zijn ook nog wel wat andere overeenkomsten. Maar zoals Bruno Mars zingt: "I'd catch a grenade for ya - But you won't do the same."
En daar houdt onze vriendschap op. Het ga je goed, Joanan. God zij met je. Maak je over mij geen zorgen. Zij is ook met mij.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:25-02-2015
Bericht: Ondanks je denkfouten aangaande het gebruik van dodelijk geweld blijf ik je superbe intellect ten hoogste waarderen. Gewoon jammer dat we door deze standpunten moeten brouilleren. Blijkbaar toch noodzakelijk. Kijk eens aan hoe we ons schriftelijk al met elkaar weten te meten, laat staan in het echt! Het is maar beter zo. Nog een afscheidshug? Nee? Ook goed...

Naam:Joanan Rutgers
Datum:25-02-2015
Bericht:Je zegt dat je niet gelooft in extremisme en fanatisme, maar je bewijst het tegendeel door zo fel je moordzucht te verdedigen. Eenmaal op je gelakte kraaientenen getrapt, kun je mijn bloed wel drinken. Ze zien me aankomen in Debaltsevo, ik doe nog geen vlieg kwaad en ik debatteer liever over literatuur en kunst. Bovendien waren alle kinderen, vrouwen en bejaarden al weggegaan. Bijenpollen zijn erg gezond, by the way.
Wat is het toch in jou, dat je mannen maar naar het slachtveld wilt sturen? Ik vind dat vreselijk pervers en sadistisch! Gruwelijke mannenhaat! Met welk vrouwelijk recht mogen mannen elkaar dood schieten? Zijn mannen niet net zo kwetsbaar als vrouwen, kinderen en bejaarden? Ik vind van wel. Ik veroordeel helemaal niet keihard en meedogenloos de mensen, die hun leven hebben gegeven voor anderen, ik prijs hen zelfs, zie maar mijn vele beschouwingen over verzetshelden, maar dieper in mij aanbid ik het heilige pacifisme, wat een einde aan de eeuwigdurende oorlogsellenden op aarde is. Die Damschreeuwer heeft ook een positieve functie en jouw gehamer op de openbare orde slaat nergens op, want is fictieve veiligheid en rechtschapenheid. Nogmaals, elke soldaat is een moordenaar! Elke soldaat wordt opgeleid om te moorden! Daar kan ik niets anders van maken. Alle heroïsche lariekoek ten spijt. Vooral door Amerikaanse films aangewakkerd, hoewel er gelukkig ook veel anti-oorlogsfilms verschenen. Ik rammel niet met mijn verhaal, maar jij rammelt er woedend en zinloos aan. De marinier, die ik ooit wilde worden, is helemaal geen schaduw in mij geworden, want die marinier is niet meer in mij, laat staan dat die een schaduw kan vormen. Die was slechts enkele maanden in mij aanwezig en dan voornamelijk om de avontuurlijke reiszucht.

Dag, boze, schietklare mariniersdochter, zoek maar een ander reisvriendje, want ik pas niet bij jou en ik bedwelm me liever met Belgische bieren en flower power sentimenten. Dus, als de Russen of de IS-ers me willen vermoorden, doe dan geen poging om me te bevrijden, want dat stel ik niet op prijs. Je zou je leven er maar bij kunnen verliezen en dat vind ik niet de moeite waard. Peace, lady!...

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:24-02-2015
Bericht:Je schrijft in je laatste reactie dat je een betoog hebt waar 'geen speld tussen te krijgen' is. Maar Joanan toch. Je verhaal rammelt aan alle kanten.

'Denken in goed en kwaad, het dualisme, dat is het grootste kwaad.'
Hiermee spreek je jezelf dus tegen, en haal je gelijk je hele betoog onderuit.

'Er bestaan vaak niet twee duidelijke categorieën als goed en kwaad, goed en kwaad krioelen door alles heen.'
Precies. En daarom is het principe van geweldloosheid ook niet zwart-wit.

Want zelfs een in de basis mooi principe als geweldloosheid leidt tot onbalans als je het in extreme mate tot je overtuiging maakt. Ik geloof niet in extremisme en fanatisme, zelfs niet van de hoogste idealen. Je maakt dezelfde denkfout die het Vaticaan eeuwenlang gemaakt heeft, de fout die veel godsdiensten en overtuigingen maken, de fout die IS ook maakt, want je denkt dat jouw waarheid de enige waarheid is.

--- --- ---

In mijn hartenkreet 'Voor de Draak' van 10 december 2014 riep ik mannen op om hun Yangkracht te gebruiken om het goede in onze wereld te beschermen en te verdedigen, want: "Je bent als man geboren om je Yangkracht in deze wereld te manifesteren. Innerlijke Yangkracht verbonden met innerlijke Yinkracht is niet destructief, maar beschermend."

Yang zonder Yin wordt een bruut, een agressor, een mishandelaar. Yin zonder Yang wordt een voetveeg, een deurmat, een slachtoffer. Ja, er is inderdaad een overdaad aan Yang in deze wereld die in balans dient te komen met de ondergesneeuwde Yin. Maar dit betekent niet dat er geen Yang meer nodig zou zijn. Jij wilt het kind met het badwater weggooien, Joanan. Een wereld die alleen nog maar Yin is. Maar dat is geen balans. Want als Yin de wereld zou domineren, dan zou alle daadkracht verdwijnen, en zou onze wereld verworden tot een paling in een emmer snot.

Zoals ik ook al schreef in mijn reactie op de dagcolumn van Marcel op 7 november 2014, krijgt een mens vieze vingers van WC papier dat alleen maar zacht is, want als je het gebruikt, scheurt het open. En WC papier dat alleen maar sterk is, scheurt jou open in het gebruik. Allebei niet lekker. Allebei niet in balans. We willen mensen zijn die zacht èn sterk zijn. We willen een wereld zijn die zacht èn sterk is. Want we hebben het sterke nodig om het zachte te beschermen. In onszelf. En in de wereld. De Aartsengel Michael draagt niet voor niets een zwaard. Die heeft hij niet bij zich om zijn boterhammetjes te smeren.

Man zijn, Joanan, is meer dan stoer bier drinken, blowen en kauwen op bijen. Een echte vent laat zijn bier staan om vrouwen en kinderen te beschermen. Maar die vrouwen en kinderen in Debaltsevo hoeven op jouw bescherming en verdediging niet te rekenen. Je laat ze liever overhoop schieten, want je eigen ziel en je plekje in de eeuwigheid zouden wel eens gevaar kunnen lopen. Als je echt in je hier beschreven visie gelooft, dan is het inderdaad goed dat je destijds geen marinier bent geworden, want je zou uit puur egoïsme je eigen maten in de strijd in de steek laten, en dat is het ergste dat een militair kan doen. Je zou hen net zo hard in de steek laten als je de vrouwen, kinderen en bejaarden in Debaltsevo in de steek laten zou.

In de Oosterse vechtsport wordt geleerd om nooit aan te vallen. De technieken zijn er altijd op gericht om te verdedigen, een aanval af te weren. Dit is een mooie filosofie die overal in de wereld zou moeten worden toegepast. Dan zou er absoluut minder oorlog zijn. Maar je kunt niet altijd voorkomen dat mensen, ofwel uit ziekte of uit fanatisme, toch een aanval openen, zoals in Parijs onlangs is gebeurd. En dan mogen we blij zijn met de inzet van militairen en politie die hun leven wagen voor onze vrijheid en veiligheid.

Je haalt het gebod 'Gij zult niet doden!' aan, en je wilt dat koste wat kost naar de letter uitleggen. Maar wetten en geboden, ook spirituele geboden die we vinden in de Bijbel, de Koran en de Thora, dienen we uit te leggen naar de geest van het geschrevene en niet naar de letter ervan. Want als niemand doden mag, dan zijn al diegenen waar jij hier over schrijft en die zichzelf gedood hebben, dus ook moordenaars. Dan is iedereen die vlees eet of leren schoenen draagt een moordenaar. Dan mogen we ook geen muggen meer doodslaan en moeten we het goed vinden dat ze ons bloed drinken en ons met ziektes besmetten. Want in jouw extreme visie van geweldloosheid is iedere vorm van doden moord. Want doden mag niet. Dat mag van jou onder geen enkele omstandigheid. Zelfs niet als iemand jou wil doden, want dan verdedig jij je niet.

Maar zelfverdediging is geen moord, Joanan. Zelfverdediging is in onze rechtsstaat een terechte schulduitsluitingsgrond. Bovendien bestaan in onze rechtsstaat strafbare feiten waarbij iemand gedood wordt, terwijl het toch geen moord is, denk aan dood door schuld, en doodslag. Gelukkig leven wij in een rechtsstaat die onze mensenrechten waarborgt, een rechtsstaat die het waard is om te verdedigen. In dit verband is 'Kinderen van Moeder Aarde' van Thea Beckman een mooi boek ter illustratie van een samenleving, die volledig op geweldloosheid is gebaseerd, en zich toch gedwongen ziet zich te verdedigen als zij aangevallen wordt. Hendrik Mattheus van Randwijk had dat ook begrepen toen hij schreef: "een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht."

--- --- ---

Het door jouw bepleitte extremisme van geweldloosheid waarin je iedere soldaat een moordenaar noemt, is respectloos voor allen die herdacht worden op 4 mei tijdens de dodenherdenking op de Dam. Even respectloos als de schreeuw van de Damschreeuwer, die chaos en gewonden veroorzaakte met zijn egoïstische gebrul. En die terecht ieder jaar preventief vastzit, want verstoring van de openbare orde, dàt is dus wèl een strafbaar feit. Jouw visie veroorzaakt evenvele emotionele wonden voor iedereen die het hier leest, en die de oorlog heeft meegemaakt, of geliefden heeft die de oorlog meegemaakt hebben, geliefden verloren heeft, of door die oorlog en de nasleep ervan getraumatiseerd zijn geraakt.

Nee, Joanan, jouw visie is er niet een die verlicht is, maar een die liefdeloos, koud en kil, en apathisch is. Want je verschuilt je achter spiritualiteit in een keiharde en meedogenloze veroordeling van mensen die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid en veiligheid. Je schiet zelfs de meester van de geweldloosheid, Gandhi, nog voorbij, want hij zei: “I cannot teach you violence, as I do not myself believe in it. I can only teach you not to bow your heads before any one even at the cost of your life.” Maar jij zou je hoofd wel buigen. Om vervolgens met opgeheven hoofd de eeuwigheid in te lopen, na je bereidwillige onderwerping aan en onthoofding door IS-terroristen. Daar zit een mop in verscholen.

Je wilt, net als Christus, iedereen liefhebben. Maar je zegt dat onze wegen scheiden, want mijn mening bevalt jou niet. Je pleit voor vergeving, want ook Christus vergaf iedereen, maar dat ik mezelf zou willen verdedigen tegen mensen die mij zouden aanvallen, dat vind jij onvergeeflijk. Je wilt het Licht in iedereen zien, zelfs in je ergste vijanden, maar in mij zie je blijkbaar het Licht niet meer. 'Zelfs je meest gruwelijke, duistere en demonische vijanden, zelfs in hen moet het Licht nog ergens aanwezig zijn', zo bepleit je hartstochtelijk. Dan heb ik goed nieuws voor je, Joanan. Want 'zelfs' in mij is het Licht aanwezig. Zelfs als jij dat niet meer ziet. Gelukkig ziet Christus het Licht in mij wel nog, ook al ben ik bij Joanan Rutgers in ongenade gevallen. Zij, wiens naam betekent 'Kracht van God', is in ongenade gevallen bij hem, wiens naam betekent 'Genade van God'. Ook hier zit weer ergens een grap verborgen.

Maar of je zelf wel in je eigen visie gelooft, daar kunnen we grote vraagtekens bij zetten. Want als 'extreme pacifist' schrijf je op 17 februari, dus drie dagen na deze column, reacties dat Poetin in het geweer zou moeten komen tegen IS (dagcolumn Gustaf 15 februari) en prijs je de politie en het leger in Europa nog voor hun acties (bewering O.U. Deis 16 februari). Ik neem aan dat je begrijpt dat Poetin zijn troepen niet zonder bewapening naar IS zou sturen. En zoals je weet hebben politie en leger een aantal terroristen gedood in de ons omringende landen. Blijkbaar ben je toch niet zo extreem pacifistisch als je ons in je column wilt laten geloven. Zelfs na je laatste reactie hier schrijf je nog, op 19 februari (Column Jan. R.) dat het een goed idee zou zijn om alle moslim-extremisten wat meer carnaval te laten vieren. Waarmee je hoopt dat ze allemaal een ongeluk krijgen zoals in Ter Apel. Nee, dat is dan natuurlijk geen 'moord', want je hebt in dat geval zelf niet de trekker overgehaald, dus jouw zieltje en je plek voor de eeuwigheid worden gespaard.

--- --- ---

Wat over blijft, is de vraag waarom je hier bewust een aan alle kanten rammelend verhaal hebt geschreven. Want met jouw intelligentie weet je ongetwijfeld dat je dat hebt gedaan. Mogelijk was je onder invloed van de door jou zoveel geprezen en op deze site veelvuldig geadverteerde middelen alcohol en hasj, wat overigens bepaald geen ongevaarlijke genotsmiddelen zijn, want die door langdurig en overdadig gebruik iemands hersenen onherstelbaar kunnen beschadigen. Of misschien heb je samen met je nieuw verlichte inzicht een nieuw soort paddestoelen ontdekt die je beter in het bos kunt laten staan.

Of mogelijk speelt opeens wat ik stelde in mijn bewering van 15 november 2014: 'Hoe groter de spiegel, hoe groter de schaduw.' Of die bewering destijds door iemand hier op de site begrepen is, weet ik niet. Maar het is een feit dat, als er tussen twee mensen in eerste instantie een grote spiegel bestaat, wat betekent dat men veel in de ander van zichzelf herkent, dan komt altijd het moment waarop opeens de schaduw over de vriendschap of relatie valt. Hoe mooier het contact voorheen was, ofwel hoe groter de spiegel en het feest der herkenning was, hoe groter vaak de schaduw, en de daarmee gepaard gaande afschuw, zal zijn. De marinier die de jongen in jou ooit wilde worden, Joanan, is blijkbaar nu je schaduw. Via deze mariniersdochter staat hij levensgroot voor je. Tijd voor schaduwwerk. Een boek als 'Licht op de Schaduw' van Debbie Ford of 'Het Schaduw Effect' door Deepak Chopra, Debbie Ford en Marianne Williamson, is daarbij aan te bevelen.

Of misschien zit je in een spirituele crisis, omdat je werkelijk denkt een nieuw spiritueel inzicht ontdekt te hebben, eentje die ook in de flowerpower tijd van de vorige eeuw als nieuw inzicht werd bezongen, maar waar alle goeie ouwe hippies uit die tijd inmiddels van begrepen hebben dat het in juiste proporties moet worden geplaatst. Helaas heeft je 'nieuwe' spirituele inzicht je in dit geval niet verlicht, maar juist verblindt. In een spirituele crisis zit je energie te hoog, waardoor je niet meer met beide benen op de grond staat. Je zou op kundalinicrisis.nl onder 'adviezen' kunnen kijken hoe je je energie weer in balans krijgen kunt.

Of wellicht was je gewoon weer eens bezig met je favoriete spelletje op deze site, om mensen te testen. Want dat doe je zo graag. Wat je mogelijk niet in de gaten hebt gehad, is dat er deze keer ook een test voor jou in dit draadje zat. Een belangrijke test, waar je ernstig voor gezakt bent.

P.S.
Ik neem aan dat ik mijn eigen record voor het Guinness Book hierbij overtuigend heb gebroken.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:18-02-2015
Bericht:De vicieuze cirkel van geweld moet eens doorbroken worden en ik ben inderdaad een aanhanger van de Indiase wijsgeer Gandhi, die een extreme pacifist was. Inderdaad, die bevrijders uit de Tweede Wereldoorlog hebben ook mensen vermoord en dat is nooit recht te praten, hoe nobel hun doel ook was en hoeveel profijt we ook van hun moorddadig gedrag we hebben gehad. Er bestaan vaak niet twee duidelijke categorieën als goed en kwaad, goed en kwaad krioelen door alles heen. De innerlijke houding van liefdevol zijn, moet ten allen tijde intact blijven, zelfs bij de grootst mogelijke, levensgevaarlijke dreiging. Iedere soldaat die een andere soldaat van een denkbeeldige vijandschap doodt, is inderdaad een moordenaar, daar valt geen speld tussen te krijgen. De militairen, die IS-ers doden, zijn net zo goed moordenaars als die IS-ers. Daar zit echt geen verschil tussen. Denken in goed en kwaad, het dualisme, dat is het grootste kwaad. Als de Russische militairen net als de nazi's ons land veroveren, dan blijf ik kalm en onderga ik hun stupide overheersingsdrang. Op dezelfde wijze reageren als hun is niet mijn levensovertuiging. Ik kan werkelijk geen enkel mens vermoorden en ook niet een kwaadaardige Rus met dwaze gedachten. Dan laat ik me liever door hen vermoorden, zodat mijn ziel verzekerd is van innerlijke rust en zelfacceptatie. Het lijkt me nogal onvoorstelbaar, maar stel dat de IS-ers Nederland veroveren, dan hef ik mijn armen omhoog in totale overgave en als ze er achter komen, wat ik over hen geschreven heb, dan zullen ze zeker niet aarzelen om ook mij te onthoofden. En weet je, dan ga ik desondanks met opgeheven hoofd de eeuwigheid in, omdat ik mijn vredelievende principes niet heb losgelaten! Ik wil nooit, maar dan ook nooit een ander mens van het heilige leven beroven en dat is mijn uitgangspunt. Toen ik zestien was en mijn Mavo-diploma kreeg, wilde ik in een vlaag van verstandsverbijstering marinier worden, maar ze hebben me gelukkig afgewezen vanwege mijn individualisme, ik zou niet goed teamwerk kunnen leveren en dat was juist gezien, want ik ben geen kuddedier en ik volg alleen mijn eigen orders op. Ik ben geen marionet-killermachine. Ik ben de agressie op deze planeet meer dan zat en dus maak ik net als Gandhi een moorddoorbrekend statement. Ik heb de vrede lief en dat met alle consequenties van dien. Bovendien maakt het op dezelfde wijze reageren op agressors niets uit, want dat vergroot de woede. Als je zoals ik verlicht bent geraakt, dan heb je niets meer met dodelijke wapens, maar wil je enkel nog liefde zijn en liefde uit stralen! Ook voor je meest gruwelijke, duistere en demonische vijanden! Ergens moet het Licht in hen nog aanwezig zijn! Christus Jezus kwam ook op voor de afgedwaalde schapen en Hij had de tollenaars en hoeren lief! Zeg maar, de door de brave maatschappij uitgekotsten! Zelfs op zijn kruis beminde hij zijn kruisgenoot, die een moordenaar was met groot berouw. Vergeving is een belangrijk christelijk element, maar moord An Sich wordt niet getolereerd. Het gebod 'Gij zult niet doden!' is er niet voor niets! Een ander mens vermoorden is werkelijk een daad van opperste krankzinnigheid en zulke gekte bestrijd ik met hand en tand, met mijn hele ziel. Bye-bye, Gabriëla, want hier scheiden onze wegen!...

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:16-02-2015
Bericht:Het was geen tijd om dienst te weigeren. En bevelen weigeren betekende dat je gefusilleerd werd door een vuurpeleton. Als jij vindt dat iedere soldaat een moordenaar is, dan zeg je dat alle soldaten die in 1945 Nederland bevrijd hebben, en op het Netherlands American Cemetery van Margraten begraven liggen, moordenaars zijn. Ik ben ook tegen oorlog, Joanan. Maar je visie heeft enige nuancering nodig.

Tegenwoordig bestaat inderdaad geen dienstplicht meer en zou er iets voor je visie te zeggen zijn. Maar ik heb desondanks begrip voor de mannen en vrouwen die denken er goed aan te doen om ons land te verdedigen, ook in deze tijd. En ik ben blij dat er tegenwoordig honden worden opgeleid om militairen te helpen die aan post-traumatische stress lijden, nadat wij ze weer eens ergens heen hebben gestuurd waar geen mens heen wil.

Het zou niet nodig moeten zijn. Oorlog zou niet moeten bestaan. Maar wat doe jij als de troepen van Poetin ons land zouden binnen vallen? Of als IS hier een kalifaat zou stichten? Laat jij je dan overhoop schieten? Ik niet. Ik ben de dochter van een marinier.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:16-02-2015
Bericht:Dank je wel, beste Ton, dat je zo coulant en instemmend op mijn mening over de Oekraïense oorlog reageert. Soms moeten we als schrijvers wel wat schipperen om gelezen te worden. Ik protesteer ook tegen de westerse angsthazen, die zich door intimidatie de mond laten snoeren. Dan mijn virtuele vriendin Gabriëla, die het niet helemaal eens is met mijn mening, dat iedere soldaat een crimineel is. Om precies te zijn vergelijk ik iedere soldaat met een moordenaar. Zonder uitzonderingen. Ook jouw dierbare vriend, die sneller schoot, dan zijn zogenaamde vijand. Hoe lief hij ook in jouw ogen is. Moord is moord! In mijn ogen zijn juist niet diegenen, die met pennenstreken de oorlog verklaren, de werkelijke moordenaars, maar juist de ja-knikkende, volgzame, braafburgerlijke, zelf niet nadenkende touwtrekpoppen. De daadwerkelijke moordenaars, want bevelen kun je ook weigeren!...

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:15-02-2015
Bericht:Ik kan mij voor een groot deel vinden in je betoog, met een kanttekening/nuancering waar je zegt dat iedere soldaat een crimineel is. Ik begrijp je intentie, maar ik ken ook de verhalen van soldaten die als kanonnenvoer in een oorlog naar het front worden gestuurd, door òns (!) daarheen worden gestuurd, en daar, om zelf te overleven en om hun maten te helpen overleven, vaak weinig andere keus hebben dan te schieten op een ander mens die ze helemaal niet kennen, en waar ze misschien een biertje mee zouden drinken in een kroeg als het geen oorlog was. Maar die andere mens heeft ook een geweer, en dan blijft diegene leven die het eerste schiet. Dat is de waanzin van oorlog. Ik heb iemand gekend die dit aan den lijve heeft ondervonden, en die er zijn hele leven onder geleden heeft dat hij door de situatie gedwongen was op een ander mens te schieten. Want het was een lieve, gevoelige en diep gelovige man, die zich zijn hele leven lang is blijven afvragen waarom hij die oorlog overleefd heeft, en zoveel van zijn maten niet, en die andere man die minder snel schoot dan hij, ook niet. Hij is alleen blijven leven omdat hij toevallig sneller schoot dan die ander. Ik weet hoe hij geleden heeft, want hij heeft mij zijn verhaal zelf verteld. Ik zal de pijn die ik in zijn ogen las, nooit vergeten. Zijn levenslange lijden onderstreept de essentie van jouw verhaal, dat oorlog volkomen waanzin is. In mijn ogen zijn de moordenaars niet degenen die zichzelf verdedigen in het oorlogsgeweld, maar diegenen die achter hun bureau's met een pennenstreek beslissen dat het oorlog is.

Naam:Ton Hettema
Datum:14-02-2015
Bericht:Goed zo JR, laten we een internationale convenant afsluiten:
Vanaf nu is alleen het vechten met woorden en toetsenborden toegestaan.
Wie heeft bedacht en wie staat nog langer toe dat griezels en zombies met onderaardse waanideeën en wapentuig het recht hebben om hun stompzinnige wellust bot te vieren? Welke spoken uit een duister verleden worden nog steeds aanbeden door allerlei zwaarbewapende of anderszins destructieve stripfiguren met achterhaalde wereldbeelden? In Oekraïne, in Afrika, in het Midden Oosten, in China, in Amerika, in Nederland, waar niet?
Het is de hoogste tijd voor een verschoning en opwaardering van de (over)heersende en tot de draad versleten waardesytemen die de huidige wereldowanorde in stand houden.
Dank je voor het aanwakkeren van deze vlam van protesterend gezond verstand.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)