start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

(4)
actualiteit (367)
afscheid (15)
algemeen (78)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (22)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (22)
ex-liefde (2)
familie (17)
feest (6)
film (7)
filosofie (26)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (6)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (9)
humor (108)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (9)
internet (19)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (49)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (1)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (107)
mannen (5)
milieu (5)
misdaad (24)
moraal (23)
muziek (21)
natuur (20)
oorlog (10)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (16)
overlijden (8)
partner (3)
pesten (6)
politiek (65)
psychologie (32)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (9)
sinterklaas (7)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (95)
sterkte (3)
taal (26)
tijd (16)
toneel (2)
vakantie (12)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
verkeer (18)
voedsel (18)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (20)
welzijn (19)
wereld (8)
werk (13)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1640):

Een gewone storm dag.

Het was een gewone dag, een dag als alle andere dagen, ze stond gewoon op, zorgde voor ontbijt, voor de poes, voor het lunchpakketje en luisterde naar het nieuws.
Storm werd er verwacht, ze hoorde de wind al gieren om het huis. Toch de deur maar uit, immers moet er eten op de plank komen?
Ze zei de poes gedag, knuffelde haar nog even, trok haar jas aan en ging naar buiten, de deur bijna uit haar handen rukkend liet de wind al snel weten dat het geen gewone dag zou worden! Was het een voorbode?

Lopend naar de bus, zich vasthoudend aan alles waar je jezelf maar aan vast kunt houden, is ze blij als een klein kind als ze heelhuids op haar werk aankomt. Het is er nog stil, beter dan de bulderende wind buiten.
Lopend naar haar werkplek valt op dat ook de wind binnen wel erg aanwezig is, wanneer ze op het geluid afloopt, ziet ze tot haar ontzetting dat er een compleet raam met sponning en glas, op haar collega ligt, het hele gebeuren heeft haar bedolven en de werkplek ligt vol bloed! Bloed vanwege de scherven van het glas!

Ze laat haar spullen vallen en snelt op het meisje af, begint meteen te praten, handelen, bellen en bloeden te stelpen. Het kind staat doodsangsten uit en ook zij voelt in haar buik dat dit heel erg is! Vrij snel is de ambulance er, die ze ook nog assisteert, met het inbrengen van het infuus, met het rustig houden van de gewonde!

Wanneer de gewonde wordt afgevoerd, gaat ze aan de slag om de rommel op te ruimen, hout, glas, bloed, het leek een oorlogsgebied! Wanneer iedereen, langzaam aan tot de orde van de dag schijnt over te gaan, vermits zoiets kan na zo’n drama, komt er na een poosje een supervisor langs die vraagt “ of het allemaal wel gaat?” ze automatisch antwoordt, ‘ ja hoor’ maar op hetzelfde moment dat ze het antwoord geeft haar hart een seintje, ze zich omdraait en zegt: nou eigenlijk gaat het NIET!

Men kijkt haar aan en besluit voor haar en de collega’s hulp in te schakelen, een heel goed besluit, want ze ging weliswaar,na het knuffelen van de poes, gewoon de deur uit, overleefde de storm tijdens de rit naar het werk, maar het scenario wat zich daarna afspeelde, zal lange tijd zorgen voor een aantal slapeloze nachten, voor verwerking van! En al was ze adequaat, al stond ze meteen klaar, ze is en blijft een mens,met een hart en ziel op de juiste plaats!

Schrijver: An Terlouw, 22-01-2018


An.terlouwatcasema.nl


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 50 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)