start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (462)
afscheid (16)
algemeen (84)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (24)
discriminatie (10)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (25)
erotiek (1)
ex-liefde (2)
familie (19)
feest (6)
film (9)
filosofie (27)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (7)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (11)
humor (113)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (12)
internet (21)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (56)
koningshuis (15)
kunst (5)
landschap (2)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (112)
mannen (5)
milieu (9)
misdaad (26)
moraal (22)
muziek (33)
natuur (20)
oorlog (9)
ouderen (5)
ouders (17)
overig (15)
overlijden (10)
partner (3)
pesten (6)
planten (1)
politiek (71)
psychologie (36)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (11)
sinterklaas (8)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (102)
sterkte (4)
taal (28)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (15)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (4)
verkeer (19)
voedsel (19)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (25)
welzijn (17)
wereld (7)
werk (14)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (29)

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1825):

Werkend op de lachspieren

Wat kunnen we genieten van de meest maffe dingen die een mens kunnen overkomen, van de gewone lach salvo’s tot acties die, ook na jaren nog een forse lach teweeg kunnen brengen! En dat we moeten blijven lachen is het allerbeste wat je nu kunt doen, immers: worden de Groningers wederom geconfronteerd met aardbevingen, heeft Premier May haar aftreden aangekondigd, stond met tranen aan de microfoon.

Niets om te lachen, natuurlijk niet. Maar er blijven zoveel mooie dingen over om wel in de lach te schieten, hoewel de eerlijkheid me gebied te erkennen dat men tegenwoordig vreemd opkijkt als je in een niet kunnen stoppende lachbui schiet! Tot tranens toe, waarmee ik niet die microfoon van zonet bedoel, maar de gewone dagelijkse dingen die je meemaakt en je tot een onbedaarlijke lach kunnen brengen!

Toch grijp ik even terug naar de jaren tachtig, toen we nog in het bezit waren van een caravan, er kennissen op visite waren en we de kinderen bezig hielden met verstoppertje spelen! Natuurlijk deden de grote mensen mee! Samen met een kleine meid, stond ik verstopt, tot ik de kans kreeg naar de ‘buut’ te rennen, nam een aanloop, zei ; rennen tegen de kleine meid en nam een spurt....

Auw, rennend en omkijkend waarom ik een schop krijg, haal ik de ‘buut’ en zak daar vervolgens in elkaar, mijn been! Iedereen staat om me heen en vraagt wat er loos is, dan vertel ik een schop gekregen te hebben, onbedoeld natuurlijk maar het kind zegt: nee hoor ik liep aan de andere kant!

Dan zegt er een slim persoon, je hebt zweepslag in je onderbeen, dat wordt een rondje ziekenhuis, maar juist die dag was het dorp afgesloten i.v.m.de wielerronde van de 8 van Chaam. Geeft niks zegt onze vriend, ik heb mijn pasje bij me (politie) en moet dat nu maar even gebruiken! En zo brachten ze me naar het ziekenhuis, waar ik in een kous gestopt werd, krukken meekreeg en de opmerking: de rest van de vakantie niet meer te lopen!

Het been werd blauw, rood, paars en zwart, stierf nog net niet af, maar dat de vakantie in een zweepslag veranderde was duidelijk! Enne, ik heb geen verstoppertje meer gespeeld!

Schrijver: An Terlouw, 25-05-2019


An.terlouwatcasema.nl


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 54 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)