Inloggen
voeg je column toe

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 2028):

Dobbelen met Vikki Carr

Evergreens uit het wereldrepertoire krijgen de ene na de andere cover. Ik laat mij graag overmeesteren door re-makes. Ouwe meuk in moderne setting, in dj-jargon. Gevoegd bij de omstandigheden waarin een mens zich bevindt, schenkt muziek herinneringen aan gebeurtenissen, plezier, troost, vermaak. Kortom, muziek & melodie fungeren als een medicijn.

Ik hoorde, kort geleden, Vikki Carr met haar interpretatie van Nat Cole’s all-time ‘Unforgettable’ en werd er door bedwelmd. Unforgettable, in every way, and forever more, that’s how you’ll stay. Cole etaleert zijn sierlijke voordracht, Carr zet er een showbizz-versie tegenover.

De tranen schoten me niet in de ogen. Daarvoor zong Carr (een Mexicaans-Amerikaanse dame) te professioneel, teveel een one-take. Aan deze opname herkende ik wel een ervaren arrangeur. Een vocal backgroundgroup, die Cole’s klassieker uiteraard van haver tot gort kende, voor deze gelegenheid uit de studiocoulissen bijeengeplukt, geeft miss Carr verrassend-dynamische ondersteuning. Ze wordt letterlijk meegesleept, door het hele nummer.

Hoe raakte ik in latin-pop verzeild? Welnu, als ik weer eens veel te vroeg ben opgestaan, om vijf uur of zo, dan krijg ik al snel zin om met opgeschudde kussens, opnieuw de warmte van m’n bed op te zoeken, met grapefruitjuice en broodjes pastrami. Ik ben niet zo matineus als ik mij inbeeld.

Het kwam doordat ik lukraak ‘The 25 Best of Vikki Carr’ had gepakt. Ik zette m’n cd-apparaat op shuffle. Daarmee kun je willekeurige volgordes afspelen. Het is alsof je kunstmatig dobbelt met het mechaniek, net zolang totdat er nog maar een, nog niet bezochte, track resteert. Dan is het geen gok meer. Het laatste punt is dus altijd voor jou. Toen ik play indrukte riep ik ’acht!’, maar mijn koele tegenstander besliste anders. Ik hoorde hem zoemen. Zijn keus viel op 16 en dat was Unforgettable. Een-nul voor de shuffle.

Gezondheid, godsdienst, liefde, muziek, daar draait het om. Een groot deel van m’n cd-collectie heb ik de afgelopen weken weer eens herschikt, in veilig-geordende stapels en onder handbereik. Elf torens, van op maat geconstrueerde compartimenten. Amerikaanse crooners, canzoni di sempre en heimelijke guilty-pleasures die ik op deze plek liever niet noem.

Illustratie: Vikki Carr
Schrijver: Ton Mantoua
15 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: muziek

4,5 met 2 stemmen 160



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)