Dodelijke eenzaamheid

(voor Ilse D'Hollander (1968 - 1997))

Jij bent geboren op 18 mei 1968 in Sint-Niklaas, waar jij naar de middelbare school op de Hospitaalstraat 2 ging. Jij ging ook naar de Stedelijke Kunsthumanioria op de Karel Oomsstraat 24 in Berchem, Antwerpen. Van 1987 tot 1989 studeerde jij schilderkunst aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten op de Mutsaardstraat 31 in Antwerpen. Van 1989 tot 1991 studeerde jij aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten op de Charles de Kerchovelaan 187 in Gent. De directeur was de lino- en houtsnijder Gerard Gaudaen. Jouw eindwerk ging over de kunstschilder Raoul De Keyser, met wie jij later een goed contact had. Jij werd een zelfstandig kunstschilderes in Gent en jij maakte eerst figuratieve landschappen, stillevens en (zelf)portretten. Jij was geïnspireerd door Paul Cézanne, Giorgio Morandi en Léon Spilliaert, getrouwd met Rachel Vergison, met wie hij Madeleine kreeg. Léon schilderde in 1907 'De absintdrinkster', duidelijk beïnvloed door Edvard Munch.

Jouw werk werd meer abstract onder invloed van Nicolas de Staël, die op 16 maart 1955 zelfdoding pleegde door uit zijn atelierraam in Antibes te springen. Hij werd 41 jaar en hij is in de Cimetière de Montrouge in Parijs begraven, bij zijn eerste vrouw Jeannine Guillou (1909 - 1946). Jij werd ook beïnvloed door René Daniëls (1950, Eindhoven) en Raoul De Keyser (1930 - 2012), geboren in Deinze. De componist van hedendaagse, klassieke muziek/platenproducent/basgitarist Patrick De Clerck (1958, Oostende) was jouw partner. Jij reisde met hem enkele keren naar Italië, waar jij de grote, Italiaanse renaissanceschilders bewonderde, o.a. Giotto di Bondone in Padua, zijn 39 fresco's uit 1303-1305 in de Cappella degli Scrovegni op de Piazza Eremitani 8. Marcel Proust gaf deze fresco's een belangrijke rol in 'À la recherche du temps perdu'. Jij ging alleen naar de exposities van kunstenaars, die jouw schilderkunst wat vooruit hielpen. Verder had jij weinig contacten met de kunstwereld. Jij was nauwelijks succesvol, omdat jij jouw werk niet wilde tonen.

Kort na jouw afstuderen in 1992 exposeerde jij bij Aula Art. In 1993 bezocht Ric Urmel, die nu 76 is, Patrick De Clerck en ontdekte hij jouw werk. Ric was eigenaar van het platenlabel Megadisc en korte tijd galeriehouder in Gent. Hij had een grote bewondering voor jouw werk en hij gebruikte fragmenten van jouw werk voor zo'n 40 albumhoezen van o.a. John Cage, de componiste/kluizenares Galina Ivanovna Oestvolskaja en de componist György Sándor Ligeti, wiens familie grotendeels door de nazi's is vermoord. In 1994 exposeerde jij 3 schilderijen bij een groepsexpositie in de galerie van Urmel, naast werk van o.a. Berlinde De Bruyckere (1964, Gent) en Leo Copers (1947, Gent). Jij weigerde jouw werk te verkopen. Het was ook meteen jouw laatste keer, dat jij met een groepsexpositie meedeed. In 1994 verhuisde jij naar een sobere hoeve met weinig meubilair in Paulatem, Zwalm, met de Sint-Gangulfuskerk. Jij maakte er lange wandelingen en fietstochten. Jij woonde en werkte tegenover de Paulatemstraat 72. Jij schilderde appels, Russische matrozen, jezelf, landschappen, fruitbomen, omheiningen en een kanaal.

Jij werkte intuïtief en improviserend. In 1996 had jij jouw enige solo-expositie in galerie/estaminet 'In Den Bouw' op de Zomerstraat 85 in Laerne/Kalken. Jij was manisch-depressief. Urmel was ook idolaat van het werk van Marc Maet (1955 - 2000), die op 19 juni 2000 in zijn atelier in Gent zelfdoding pleegde door een kogel door zijn hoofd te schieten. Hij werd 44 jaar. Met zijn vrouw Karina Blanchar kreeg hij 2 zonen. Jij was zachtaardig, beminnelijk, introvert, bescheiden, teruggetrokken, perfectionistisch en heel onzeker over jouw schilderkunst. Met jouw schilderkunst hield jij jouw heftige, emotionele labiliteit beheersbaar. Jij beleefde jouw omgeving heel intens en detaillistisch.

Op 30 januari 1997 pleegde jij zelfdoding in een ziekenhuis in Aalst, waar jij die dag was opgenomen. Hoogstwaarschijnlijk het Algemeen Stedelijk Ziekenhuis in de Merestraat 80, nu AZORG. Jij werd 29 jaar. Er stond nog een onaf schilderij op jouw ezel. Jij liet zo'n 400 schilderijen na, 1700 werken op papier en een uitlegschrift, wat door een mafkees gestolen is. Urmel beheert jouw nagelaten werk in The Estate of Ilse D'Hollander. De Antwerpse Gallery van Sofie van De Velde (1971, Antwerpen) beheert ook jouw nalatenschap, net als de Sean Kelly Gallery in NYC en LA en Victoria Miro in Londen.

kunstschilderes belgisch

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 7