Atlas van Nederlandse straatschuimers
Bij de bank genomen is de jongerenproblematiek waar op dit moment de meest verhitte discussies over wordt gevoerd, beslist niet iets uit deze tijd maar heeft haar wortels ook eerder geschoten. Deze regels zullen een hele opluchting zijn voor de raddraaiers die in het dagelijkse leven het niet erg nauw nemen met de orde, fatsoen en gedragsregels.
Ergens in de jaren tachtig had Nederland eveneens te kampen met animaal gedrag van jongeren, waar de jongeren van nu de kinderen van zijn. De situatie toen was dusdanig onhoudbaar geworden dat een hoogleraar in de neurologie de Overheid adviseerde de opstandige en driftige lui te opereren aan hun centrale zenuwstelsel om het opstandige in hen langs die weg in de kiem te smoren.
Deze goedbedoelende professor kreeg zelfs van de goedgebekte Mavo’ers er flink van langs en werd zijn voorstel met verzetskreten de kolkende afvoerpijp in gezogen. Was het wel een handige set geweest om deze persoon die een deviante visie uitdroeg, enkel om een notoire meute tot orde te roepen dusdanig weg te honen dat die nooit meer gedurfd heeft terug te komen?
Als we kijken naar het gedrag van de hedendaagse jongeren waaronder de hooligans, dan zou tegen hen iedere omstreden medische methode van zelfs de Duitse SSér, wijlen Rudolf Eichmann geoorloofd moeten zijn. Tegen hen is eigenlijk niets als wreed en a-humaan aan te merken maar is juist goed te praten als een troeteltherapie. De jongeren uit de jaren tachtig waren tenminste nog communicabel en kon je met hen in een redelijk gevorderd Nederlands een discussie voeren. Het zogeheten moderne tuig van nu daarentegen,
met een vocabulaire dat niet verder reikt dan de eenlettergrepige graffiti op de muren langs de weg,schijnt tussen de benen vroegtijdig alle verschijnselen van overrijpheid te vertonen dan tussen de (flap)oren. Qua verstandelijke welvaart vallen zij onder de categorie “nieuwe melaatsen”, echter met dit verschil dat zij in tegenstelling tot de vroegere generatie jongeren er graag behoorlijk trendy uitgedost de straat op willen. De vroegere jongeren hadden vaak kleren aan hun lijf alsof die, zoals W.F. Hermans in zijn roman "onder professoren" schreef,op het vuilnisbelt gevonden leken te zijn. De jongeren van nu besteden iets meer aandacht aan luchtjes en hygiene terwijl die van vroeger alle stinkdieren jaloers maakten. Hun tandenborstel was een ongebruikte, bijzakelijke bevoorrading terwijl het onder douche gaan bij hen dezelfde frequentie kende als een bezoek aan de tandarts.
De straatschuimers van Marokkaanse afkomst zijn inmiddels immuun geworden voor alle kritiek op hen waardoor zij zich nog stoïcijnser en onverschilliger zijn gaan opstellen. Zij roven en stelen als raven, houden samenscholingen als horde hyena’s, spugen gelijk lama’s en brilslangen om zich heen alsof ze alles letterlijk en figuurlijk vies vinden en zitten hun omgeving gelijk gedreven cartografen in kaart te brengen om er zelfs bij daglicht onversaagd te kunnen toeslaan. Bij de deelname aan het verkeer in hun vaak opgevoerde gestolen Golf wanen zij zich op dat moment op een kermis op de sectie "autootjes botsen" en denken daarbij dat ze ooit rijles op een dubbelbultig kameel hebben gehad. Wijs je hen op hun gedrag dan heeft men er geen erg om met een rij ontblote hoek en slagtanden een strijdtoneel te ontkennen midden het openbare wegdek .
De Overheid is zwaar gestoord geweest om al de buurtvaders te honoreren opdat zij hun inteeltrotzooi die zij overigens zelf tegen de samenleving hebben opgehitst, onder controle kunnen houden. Deze Marokkaanse opdonders verdienen eerder een enorme afranseling met een natte mattenklopper waarna er als verkoeling gemalen Surinaamse peper op de zere plekken kan worden gewreven dan een vaderlijke begeleiding door buurtvaders. Deze methode zou zelfs meer vruchten afwerpen dan het hitsig geteem van Geert Wilders tengevolge waarvan de "narrow minders" in Nederland in een staat van idiote verrukking pleegden te geraken.
Opmerkelijk rustig en stil is het in het kamp van Surinamers, Molukkers en zelfs Antillianen ook al presteert een klein groepje Negertjes uit de Antillen en Suriname uitgerekend de donkere stegen en spelonken van de Bijlmermeer en Rotterdam Zuid vies en onleefbaar te houden. Surinaamse- en Molukse jongeren in het algemeen blinken uit met hun betere thuisopvoeding en discipline waardoor zij ook minder negatief in de publiciteit belanden. Zelfs de autochtone jongeren hebben de neiging zich te vereenzelvigen met Marokkaanse bendes omdat zij in hen weer hun verborgen inborst verdrongen zien. Zij vinden Antillianen en Surinamers niet interessant genoeg en hebben daardoor meer fiducie in licht getinte allochtonen.
Last but not least hebben wij nog de autochtone bejaarde/seniele jongeren van ca. 80 jaar, die zich volgens een wetenschappelijk onderzoek structureel schuldig maken aan criminaliteit. Zij zullen gedacht hebben dat als hun kroost geen tegenwicht kan bieden tegen de opmars van criminele Marokkanen, zij maar een keer het heft in handen moeten nemen om het even voor te doen.
Schrijver: rabin gangadin, 9 mei 2012
Geplaatst in de categorie: maatschappij
1.7 met 15 stemmen 
931 