Inloggen
voeg je column toe

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1918):

Addio Alfredo

Droevig showbiznieuws uit Rome. Addio Alfredo! Meerdere persagentschappen meldden het met een volzin: ‘componist, filmarrangeur, popzanger Fred Bongusto (84) overleden; Bongusto was een grote ster in de jaren zestig en zeventig’.

Bewolkte ochtenden-in-november zijn geschikt om Bongusto-cd’s te draaien. De afgelopen jaren vond ik zijn L’Amore E Un Pazzo een perfect middel tegen zwaarmoedigheid. Je herkent het, bij het luisteren naar zijn werk, meteen. Dit is een gevoelszanger, een zanger met een wonderbaarlijk-gave melodieuze stem. Toch geeft hij zijn innerlijke pretenties met mate prijs. Het lijkt een artiest die moeilijk te doorgronden blijft en te lang naar een specifieke stijl heeft gezocht.

Alfredo Buongusto (artiestennaam: Fred Bongusto) was afkomstig uit Campobasso, de hoofdstad van dunbevolkt Molise. Als jongeman zocht hij zijn geluk in Napels. Nadeel: je bevindt je daar aan de periferie van het internationale amusement. Voordeel: je kunt je laten inspireren door de baai van Napels. Fred bezong de bloemeneilanden Capri en Ischia, maar vooral locaties op Procida, ‘het best bewaarde geheim van Italië’.

Toen zijn succes begon te minderen, zocht Fred het in uitgebreide tournees door Zuid-Amerika. Het Braziliaanse publiek adoreerde hem en smeekte om zijn Amerikaanse repertoire. Zijn zoetgevooisde stem bleek geschikt voor een van de allerbeste interpretaties van My Way en ook As Time Goes By en Nat King Cole’s Unforgettable waren bij hem in goede handen.

Bongusto’s onnavolgbare slowballad-versie van ‘Tre Settimane Da Raccontare’ werd jarenlang op Rai Uno vertoond. Presentator Giuseppe Pipo Baudo was er gek op. Uniek aan ‘Tre Settimane’ is dat het nummer door het achtergrondkoor, na een zwijmelende intro, naar de realiteit wordt opgetrokken: ‘la classifica de disci’. Je droogt dan snel je tranen...

Zijn debuuthit ‘Una Rotonda Sul Mare’ heeft me nooit kunnen bekoren. Mijn Bongusto-favorieten zijn ‘Accarezzame’ en ‘Che Bella Idea’: combinaties van melancholie en Napolitaanse brutaliteit.

Schrijver: Ton Mantoua, 11 nov. 2019
11 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: muziek

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 57



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)