Inloggen
voeg je column toe

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 2050):

Isabelle, in opspraak

OOK ‘ONZICHTBARE’ EN SLECHTE LEDEN van de Tweede Kamer hopen op enige vorm van waardering. Ze vinden dat hun bijdrage aan de politiek niet geruisloos in het archief van de handelingen mag verdwijnen. Plotseling breekt het moment aan dat de voorzitter obligate afscheidswoorden tot je richt. Omdat je je, om welke reden dan ook, genoodzaakt ziet om je functie als volksvertegenwoordiger neer te leggen.
Toch roept het vraagtekens op als iemand voortijdig zijn/haar zetel verlaat, vooral als je daar met voorkeurstemmen bent beland. Dat geurt naar ‘verraad’ en kiezersbedrog.

Parlementariërs zouden een groot risico lopen om de proporties van alledaagse verleidingen uit het oog te verliezen, zolang hun termijn niet is verstreken. Ze bijten zich vast in de komma’s van hun moties en vertonen megalomane trekken. Nooit eerder hadden leden van de ‘commissie-Stiekem’ en integriteitsadviseurs zoveel werk.

Er werd kil en onopvallend afscheid genomen van Isabelle Diks van GroenLinks. Je moet toch wel een gigantisch groot bord voor je kop hebben om een deel van je zwanenzang te willen regisseren: mevrouw Diks had het ongebruikelijke verzoek gedaan om Aribs goodbye-speech zelf te schrijven, het zekere voor het onzekere nemend. De griffier hield zich op de achtergrond, de Kamer was vrijwel leeg en voormalig bruidskledingspecialiste Diks stond in haar eentje, op de achterste rij, te grimlachen...

Zo gaat dat als je in opspraak bent, zo gaat dat als je verdenkingen van chicaneren op je laadt. Het was weer het oude liedje. Waar woont mevrouw in werkelijkheid, hoeveel reiskosten strijkt ze ten onrechte op, klopte het dat ze, een dag voor publicatie in HP/De Tijd, bij het kadaster haar woon- en verblijfplaats had laten wijzigen, is het waar dat ze zeggenschap had over subsidies waarbij haar partner belang heeft? Hebben we in het verleden niet vaker over dit type sjoemelaars gehoord? Het Dagblad van het Noorden meldde dat we geen medelijden met Isabelle hoeven te hebben, ze is inmiddels tot locoburgemeester van Groningen benoemd.

Dat ging niet zo makkelijk, 24 voorstemmers, 20 tegen. En meteen een eerste aanvaring met mevrouw Diks, ze eist hogere onkostenvergoedingen. Onbeschaamd, dat ook nog.

Schrijver: Ton Mantoua
20 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: politiek

2,5 met 2 stemmen 71



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)