start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (104)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (20)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (13)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1119)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (498)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (22)
moraal (19)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (58)
rampen (7)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (13)
wereld (24)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3221):

Van chique komaf en fel socialistisch

(voor Sophia de Mello Breyner Andresen (1919 - 2004))

Je bent geboren op 6 november 1919 in de havenstad Porto, de herkomstplaats van port. Je behoorde tot een welgestelde, aristocratische familie van Deense afkomst. Jouw ouders waren Maria Amélia de Mello Breyner en João Henrique Andresen. Je had drie broers; João Henrique, Tomás en Gustavo Antonio. Jouw opa Jan Andresen ging naar Porto en hij wilde er niet meer weg. Jouw opa was een Deense handelaar. Je kreeg een strenge, rooms-katholieke opvoeding en tot jouw overlijden bleef je een gedreven gelovige. Na jouw jeugd in Porto verhuisde je naar Lissabon.

In 1895 kocht jouw vader de Quinta do Campo Alegre, een boerderij op een fantastisch grondgebied. Jullie hadden er veel bedienden. Jouw andere opa was Tomás, graaf van Mafra, arts en vriend van koning D. Carlos I van Portugal, die op 1 februari 1908 is vermoord door twee republikeinen, Alfredo Luís da Costa en Manuel Buíça, die meteen daarna door de koninklijke garde zijn vermoord. Ze werden 24 en 31 jaar. Carlos werd 44 jaar. Jouw moeder was ook de kleindochter van de kapitalist Henrique Barnay, eerste Graaf van Burnay.

Van 1936 tot 1939 studeerde je klassieke filologie aan de Universiteit van Lissabon en je was een leidster van katholieke, universitaire bewegingen. Je was een medewerkster van het tijdschrift 'Cadernos de Poesia' en je was bevriend met de invloedrijke dichter/antropoloog Ruy Cinatti Baz Monteiro Gomes en de dichter/schrijver/vertaler Jorge Cândido Alves Rodrigues Teller. Je was één van de meest representatieve figuren met een liberale, politieke houding. Je ondersteunde de monarchie en je veroordeelde het regime van de nationalistische staatsman António de Oliveira Salazar.

In 1944 verscheen jouw eerste dichtbundel 'Poesia' in eigen beheer. In 1946 trouwde je met de journalist/politicus/advocaat Francisco José Carneiro de Sousa Tavares. In 1947 verscheen 'O Dia da Mar' bij Ática Editions en in 1950 verscheen 'Coral' bij Bookstore Simões Lopes. Hierin schreef je poëzie over de Grieks-Romeinse mythologie. Op 25 juni 1950 werd in Porto jullie zoon Miguel Andresen de Sousa Tavares geboren, die journalist/schrijver is geworden. Jullie kregen nog vier kinderen; een professor in de letterkunde, een kunstschilder, een keramiste en een ergotherapeute. Jouw kinderen motiveerden jou om kinderverhalen te gaan schrijven.

In 1964 kreeg je de Grote Prijs van de Poëzie van de Portugese Vereniging van Schrijvers voor jouw boek 'Libro seisto'. Jouw bekendste kinderboek is 'A Fada Oriana'. Na de Anjerrevolutie in 1974 was je een korte tijd parlementslid voor de Socialistische Partij. Je publiceerde 22 dichtbundels en 7 kinderboeken. In 1984 verscheen jouw tweede roman 'Histórias da Terra e do Mar'. Je schreef vaak over de zee. Je schreef ook leerboeken over geschiedenis en je vertaalde o.a. werken van Shakespeare en Dante Alighieri in het Portugees. In 1999 ontving je de Camõesprijs, de belangrijkste onderscheiding voor Portugeestalige literatuur, vernoemd naar Luís Vaz de Camões, de grootste dichter van Portugal. In 2017 won de dichter/politicus Manuel Alegre deze prijs. In 2001 kreeg je de Max Jacob Poetry Prize en in 2003 de Spaanse Prémio Reinha Sofia.

Op 2 juli 2004 ben je in Hospital Pulido Valente in Lissabon overleden. Je werd 84 jaar. Je werd eerst in de Carnide Cemetery begraven, maar op 20 februari 2014 besloot de Vergadering van de Republiek om jouw overblijfselen in het Nationaal Pantheon, in de kerk van Santa Engrácia in Lissabon te begraven, bij o.a. de fadozangeres Amália Rodrigues, de cenotaaf van Luís Vaz de Camões, de schrijver Guerra Junqueiro, de dichter João de Deus en de voetballer Eusébio da Silva Ferreira.

Illustratie: Sophia de Mello Breyner Andresen (in 1950)

Schrijver: Joanan Rutgers, 05-01-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 34 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)