start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (104)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (20)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (13)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1121)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (498)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (22)
moraal (19)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (58)
rampen (7)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (13)
wereld (24)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3307):

De keizerlijke familie was dol op jouw werk

(voor Auguste Toulmouche (1829 - 1890))

Je bent geboren op 21 september 1829 in Nantes, Frankrijk. Jouw ouders waren de welgestelde makelaar Émile Toulmouche en Rose Sophie Mercier. Je kreeg jouw eerste schilderlessen, tekenlessen en beeldhouwlessen van een oom, de beeldhouwer René Amédée Ménard (1806 - 1873), de zoon van de houthandelaar René François Ménard en een leerling van de beeldhouwer Étienne-Jules Ramey, net als Guillaume Geefs en Jean-Joseph Perraud. Ramey maakte in 1826 het beeldhouwwerk 'Theseus en de Minotaurus' in de Jardin des Tuileries in Parijs. Van 1828 tot 1839 werkte hij samen met David d'Angers aan de Porte d'Aix in Marseille en hij werkte ook aan de Arc de Triomphe en de buitenkant van het Louvre.

David d'Anvers bezocht het atelier van Antonio Canova en hij maakte acht sculpturen voor graven in Père Lachaise, zoals een bronzen buste voor Honoré de Balzac. Victor Hugo vergeleek hem met de Griekse beeldhouwer/schilder Pheidias (480 - 430 voor Christus), die volgens de historicus Philochorus door de Eleanen is vermoord, nadat hij het Zeus-beeld voor hen had gemaakt. Hugo vergeleek hem tevens met de beeldhouwer/schilder Pierre Puget, die door Théophile Gautier als de grootste beeldhouwer van zijn tijd werd beschouwd en die door Charles Baudelaire in zijn gedicht 'Les Phares' geëerd werd als de 'melancholische keizer van veroordeelden'.

Je kreeg ook les van de portretschilder Biron en in 1846 ging je naar Parijs, waar je de leerling van de Zwitserse schilder Marc Gabriel Charles Gleyre werd, die in 1843 het atelier van Paul Delaroche had overgenomen. Paul verloor in 1845 zijn 31-jarige vrouw Louise Vernet, waarna hij tot zijn overlijden in 1856 voorgoed was ingestort en gebroken. Gleyre was ook de leraar van Monet, Renoir, Sisley, Whistler en Schützenberger. Glehre's schilderij 'Sappho' uit 1867 is werkelijk beeldschoon en het bekijken meer dan waard. Je was één van de favoriete schilders van Gleyre en in 1848, toen je begin 19 was, exposeerde je jouw eerste schilderijen op de Parijse Salon. In 1849 en 1850 exposeerde je daar opnieuw en je begon jezelf in de portretkunst te specialiseren.

Je schilderde in een ideaalversie van de dominante, academische, realistische stijl en jouw onderwerpen waren vaak Parijse vrouwen uit de hogere bourgeoisie. Je was ook in Amerika populair en keizer Napoléon 3 kocht jouw schilderij 'La fille' voor zijn toekomstige vrouw Eugénie de Montijo, de laatste keizerin van de Fransen. Hun zoon was Napoléon, Prince Imperial (1856 - 1879), die op zijn 23-ste door de Zoeloes werd vermoord. De keizer was zijn vrouw al snel met vele vrouwen ontrouw. Later kocht de keizerlijke familie nog meer werken van jou en alle critici loofden jou. In 1852 en 1861 kreeg je medailles op de Parijse Salon. In 1861 trouwde je met Marie Lecadre, de dochter van een advocaat uit Nantes, waardoor je een neef van Claude Monet werd. In 1870 werd je Chevalier van het Legioen van Eer.

Je stond op gelijke voet met de schilders Alfred Stevens en Carolus-Duran. Maar door jouw nadruk op weelderige kleding en rijk ingerichte interieurs noemden sommige critici jouw werk 'elegante kleinigheden' en wees Émile Zola jouw werk af door het 'heerlijke poppen van Toulmouche' te noemen. Tijdens de opkomst van het impressionisme in de jaren zeventig daalde jouw populariteit definitief. In 1870 streed je in Parijs tegen de Duitsers en daarna vertoefde je veel in de voormalige benedictijnse/cisterciënzer abdij van Blanche Couronne bij Nantes, wat deel uitmaakte van het grote landgoed, dat Marie had geërfd van haar vader. Jij maakte er een verzamelplaats van Parijse artiesten en muzikanten van. Jean-Louis Hamon maakte een weergaloos uniek portret van jouw markante en gedreven gelaat.

Na een tijd van flauwvallen, overleed je plotseling op 16 oktober 1890 in Parijs. Je werd 61 jaar en je bent op de begraafplaats van Montparnasse begraven.

Schrijver: Joanan Rutgers, 14-04-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 13 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)