start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (4)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (3)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (20)
filosofie (118)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1291)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (9)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (501)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (20)
muziek (415)
natuur (20)
oorlog (18)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (63)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (18)
taal (22)
tijd (28)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (3)
vriendschap (1)
vrijheid (19)
vrouwen (12)
welzijn (14)
wereld (26)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3400):

Zinsbegoocheling

Hij bladerde door de schetsen die hij in de loop der jaren had vergaard. Schetsen waaruit een grondige beheersing sprak van het metier. Driedimensionale technieken, zo perfekt mogelijk geëtaleerd op het witte vlak, als was het zijn tweede natuur. Van zijn vakbekwaamheid had hij inmiddels in ruime mate erkenning ondervonden. Maar gaandeweg begon er iets te broeien. Iets onbestemds, een verlangen dat steeds meer bezit van hem nam tot hij begon in te zien waar hij stond...

"Het was of de schellen van m'n ogen vielen," zei Escher, "ik merkte dat techniek geen doel meer op zichzelf was. Niet als een l'art pour l'art. Het voelde of ik jarenlang aan een zinsbegoocheling had geleden. Er kwamen ideeën bij me op als denk-"beelden", die voor anderen alleen maar duidelijk konden worden als ik er een af-"beelding" van zou maken..."

..."Hoe bedoel je dat precies?..."

..."Nou, het klinkt simpeler dan het is. Het heeft iets weg van een lied van schijn en wezen. Waar het mij om ging is een proces in beeld brengen van een bepaalde gedachte die mij bezielt..."

..."Als een soort innerlijk behang?..."

..."Het begint inderdaad ergens diep van binnen, als een speurtocht naar een visuele vorm. Laat ik het zo zeggen. In den beginne..."

..."was er duisternis..."

..."volgens Genesis, ja. Maar de Grieken hadden ook hun kosmogenese, hoor. Daar heette de duisternis Chaos. Chaos zit overal, buiten je geest en buiten je lichaam. Althans, in het begin. Dan zie je nog niet dat die er is, je hebt er ook geen last van. Maar die zinsbegoocheling, die maakt het interessant. En raadselachtig bovendien. Kijk, het moment waarin sprake is van een overgang van chaos naar orde, is an sich niet aanwijsbaar. En als zodanig niet bestaand. Alles wat niet aanwijsbaar is bestaat niet. Maar...het bestaat alleen wèl in een andere betékenis, een betekenis die ligt in een andere dimensie. Die ligt buiten de orde van objectiviteit en aanwijsbaarheid, buiten de digitaliteit..."

..."Dus alles wat niet aanwijsbaar, niet digitaal is, is analoog?..."

..."Ja, zo zou je het kunnen zien. Kijk, zoals chaos bestaat uit krachten (potenties), zo zijn mensen toegerust met mogelijkheden (potentialiteiten). De mens, met z'n zintuigen en hersens, is een vat vol mogelijkheden. Hij is in staat om zowel in digitale zin als analoge zin om te gaan met wat hij ervaart of wat hem overkomt. En dan heb ik het over waarnemen en gewaar worden..."

..."Tegelijkertijd, bedoel je...maar is het ene digitaal en het andere analoog?..."

..."Nee, kijk. De wijze waarop je daarmee òmgaat is essentieel. Van belang voor de verdere ontwikkeling van het verwerkingsproces, waar ik het eerder over had, namelijk het uitbeelden van een gedachte. Dat is de speurtocht naar een visuele vorm, een vorm die je gedachtengang zo duidelijk mogelijk vertolkt en weergeeft. Zie het als een camera die je instelt: focus, belichtingstijd, sluitertijd. De figuur, het object heb je helder en scherp in beeld. Maar let je tegelijkertijd op de omgeving, de achtergrond, dan wordt die minder afgetekend en minder prominent. Het is juist de kunst om figuur èn achtergrond in gelijke mate aan bod te laten komen. Daar heb ik me dus op toegelegd. Niet alleen in de waarneming, maar ook in de ver-"beelding" daarvan. Zo kwam ik ertoe om zinsbegoochelingen te verbeelden...
Al met al is een denkbeeld, hoe je het ook bekijkt, iets volkomen anders dan een visueel beeld. En hoe we ons ook inspannen, de volmaaktheid die ons voor de geest zweeft en die we ten onrechte menen te "zien", die zullen we nooit perfekt verwezenlijken..."

20-12-2018

Schrijver: Max
Inzender: MdL, 20-12-2018



Geplaatst in de categorie: psychologie

Deze inzending is 68 keer bekeken

1/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)