start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (13)
feest (6)
film (20)
filosofie (116)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1221)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (500)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (19)
muziek (414)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (61)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (27)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (3)
vriendschap (1)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (14)
wereld (26)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3424):

Met recht een voorloopster van Arthur Rimbaud

(voor Marceline Desbordes-Valmore (1786 - 1859))

Je bent geboren op 20 juni 1786 in Douai. Jouw moeder was Catherine Lucas en jouw vader was Felix Desbordes, die wapenschilden schilderde. Door de Franse Revolutie raakte hij geruïneerd en werd hij herbergier in Douai. Op jouw 15-de verbleef jij met jouw moeder in Rochefort en Bordeaux. Jullie gingen naar een gulle neef op het eiland Guadeloupe om van hem geld te vragen. De boottocht duurde elf dagen en jullie raakten verzwakt. Op Guadeloup ontstond de gele koorts, waar jouw moeder in mei 1803 door overleed. Het eiland kende politieke problemen en de neef bleek minder rijk dan gedacht. Je kreeg maar weinig geld van hem mee.

Je kwam bij jouw vader in Douai terug en vanaf jouw 16-de werkte je als een actrice. Je speelde in Douai's Italiaanse Theater aan de Rue de la Comédie, in Lille, in Rouen (dankzij de componist André Grétry) en in Parijs. Als actrice/zangeres speelde je in het Théâtre de l'Odéon en de Opera-Comique in Parijs. En je speelde in het Théâtre de la Monnaie in Brussel, in 1700 door Gio Paolo Bombarda opgericht. In 1815 speelde je daar Rosine in 'De kapper van Sevilla' van Pierre-Augustin Caron van Beaumarchais. Je speelde vaak een vernuftige rol, met name in schrijfwerken van Pigott-Lebrun.

Tussen 1808 en 1812 stopte je met theateroptredens. In 1810 kreeg je samen met Eugène Debonne een zoon, Marie-Eugene, maar de Debonne-familie weigerde een huwelijk van Eugène en jou, vanwege jouw actrice-reputatie. In 1816 overleed Marie-Eugene op 5-jarige leeftijd. In 1817 ontmoette je François Prosper Lanchantin. In 1818 publiceerde jij jouw eerste gedichtenverzameling 'Elégies et Romances', die veel aandacht kreeg, o.a. in de modemagazine 'Journal Des Dames et Des Modes' en het tijdschrift 'La Muse française'. In 1820 verscheen 'Les Poésies de Mme Desbordes-Valmore'. Je verhuisde naar Lyon en je behield een lange briefrelatie met Henri de Latouche.

Je ontmoette de acteur François-Joseph Talma, die jij zeer bewonderde. Hij was bevriend met de toen nog jonge soldaat Napoleon Bonaparte. Je was ook dik bevriend met de beroemde actrice Marie Dorval, die een lesbische relatie met George Sand had. Je bewonderde de actrice Anne-Françoise-Hippolyte Boutet. Ary Scheffer portretteerde haar en Victor Hugo was op haar begrafenis op Père-Lachaise. Jouw tweede man was François Prosper Lanchantin, een acteur/schrijver, die in 1793 in Rouen geboren was.

Samen met François Prosper kreeg je vier kinderen; in juni 1818 overleed jullie eerste kind in de kindertijd, in 1820 werd Hippolyte geboren, op 1 november 1821 werd jullie dochter Ondine Hyacinthe Valmore geboren en in 1825 werd Ines geboren. Ondine leed aan tuberculose en ze overleed op 12 februari 1853 in jouw handen. Ze had baarmoederkanker en ze werd 31 jaar. Ines overleed in 1846.

In 1823 nam je voorgoed afscheid van het theaterleven en ging je alleen nog poëzie schrijven. In 1824 verscheen 'Nieuwe Elegieën en Gedichten', in 1833 'De Peren', in 1839 'De Slechte Bloemen' en in 1843 'Boeketten en Gebeden'. Onder koning Louis-Philippe I kreeg je een koninklijk pensioen en kreeg je diverse academische onderscheidingen. Je schreef ook korte verhalen en kinderverhalen. In 1833 verscheen jouw autobiografische roman 'Atelier d'un Peintre', waarin je beschreef hoe moeilijk het is om als vrouwelijke artiest volledig erkend te worden.

Honoré de Balzac was een grote bewonderaar van jouw werk. Paul Verlaine roemde het evolutionaire belang van jouw poëzie en de invoering van nieuwe vormen. Poëziekeizer Charles Baudelaire noemde jou een elitaire ziel, die altijd een grote dichteres zal zijn. Je was een voorloopster van de poëzie van de onbetwiste poëziekoning Jean-Nicolas Arthur Rimbaud (1854 - 1891) en vooral van de poëzie van de onderkoning Paul Verlaine. In 1854, Rimbaud's geboortejaar, ben jij door Nadar gefotografeerd. Charles-Augustin Sainte-Beuve vond dat jij als een vogel zong, poëzie schreef.

Op 23 juli 1859 overleed je op 59 rue de Rivoli in Parijs. Je werd 73 jaar en je bent in de begraafplaats van Montmartre begraven.

Schrijver: Joanan Rutgers, 13-01-2019



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 33 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)