start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (4)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (3)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (20)
filosofie (118)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1316)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (9)
kunst (43)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (501)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (20)
muziek (416)
natuur (20)
oorlog (18)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (63)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (18)
taal (22)
tijd (28)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (4)
vriendschap (1)
vrijheid (19)
vrouwen (12)
welzijn (14)
wereld (27)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3455):

Na tien jaar naar het Nationaal Pantheon

(voor Sophia de Mello Breyner Andresen (1919 - 2004))

Je bent geboren op 6 november 1919 in de havenstad Porto, de herkomststad van de port. Je behoorde tot een welgestelde, aristocratische familie van Deense afkomst. Jouw opa was een Deense handelaar. Jouw ouders waren Maria Amélia de Mello Breyner en João Henrique Andresen. Jij had drie broers; João Henrique, Tomás en Gustavo Antonio. Jouw opa Jan Andresen ging naar Porto en hij wilde er niet meer weg. Jouw vader kocht in 1895 de Quinta do Campo Alegre, een boerderij op een fantastisch grondgebied. Jullie hadden er veel bedienden.

Jouw andere opa was Tomás, graaf van Mafra, een arts en een vriend van koning D. Carlos I van Portugal, die op 1 februari 1908 is vermoord door twee republikeinen, Alfredo Luís da Costa en Manuel Buiça, die meteen daarna door de koninklijke garde zijn vermoord. Ze werden 24 en 31 jaar. Jouw moeder was ook de kleindochter van de kapitalist Henrique Barnay, eerste Graaf van Burnay. Je kreeg een strenge, rooms-katholieke opvoeding en tot jouw overlijden bleef jij een gelovige. Na jouw jeugd in Porto verhuisde je naar Lissabon.

Van 1936 tot 1939 studeerde je klassieke filologie aan de Universiteit van Lissabon en je was een leidster van katholieke, universitaire bewegingen. Je was een medewerkster van het tijdschrift 'Cadernos de Poesia' en je was bevriend met de invloedrijke dichter/antropoloog Ruy Cinatti Vaz Monteiro Gomes en de dichter/schrijver/vertaler Jorge Cândido Alves Rodrigues Teller. Je was één van de meest representatieve figuren van een liberale, politieke houding. Je ondersteunde de monarchie en je veroordeelde het regime van de nationalistische staatsman António de Oliveira Salazar.

In 1944 verscheen jouw dichtbundeldebuut 'Poesia' in eigen beheer. In 1946 trouwde jij met de journalist/politicus/advocaat Francisco José Carneiro de Sousa Tavares. In 1947 verscheen 'O Dia da Mar' bij Ática Editions en in 1950 verscheen 'Coral' bij Bookstore Simões Lopes. Hierin schreef jij poëzie over de Grieks-Romeinse mythologie. Op 25 juni 1950 werd in Porto jullie zoon Miguel Andresen de Sousa Tavares geboren, die later journalist/schrijver is geworden. Jullie kregen nog vier kinderen; een professor in de letterkunde, een kunstschilder, een keramiste en een ergotherapeute. Jouw kinderen motiveerden jou om verhalen voor kinderen te gaan schrijven.

In 1964 kreeg je de Grote Prijs van de Poëzie van de Portugese Vereniging van Schrijvers voor jouw boek 'Libro seisto'. Jouw bekendste kinderboek is 'A Fada Oriana'. Je publiceerde 22 dichtbundels en 7 kinderboeken. Op 17 november 1967 overleed jouw moeder. Ze werd 69 jaar. In 1984 verscheen jouw tweede roman 'Histórias da Terra e do Mar'. Je schreef vaak over de zee. Je schreef ook leerboeken over geschiedenis en je vertaalde o.a. werken van Shakespeare en Dante Alighieri in het Portugees. Na de Anjerrevolutie in 1974 was je een korte tijd parlementslid voor de Socialistische Partij. In 1999 ontving je de Camõesprijs, de belangrijkste onderscheiding voor Portugeestalige literatuur, vernoemd naar Luís Vaz de Camões, de grootste dichter van Portugal. De dichter/politicus Manuel Alegre won deze prijs in 2017.

In 2001 kreeg je de Max Jacob Poetry Prize en in 2003 de Spaanse Prémio Reinha Sofia. Op 2 juli 2004 ben je in Hospital Pulido Valente in Lissabon overleden. Je werd 84 jaar. Je werd eerst in de Carnide Cemetery begraven, maar op 20 februari 2014 besloot de Vergadering van de Republiek om jouw overblijfselen in het Nationaal Pantheon, in de kerk van Santa Engrácia in Lissabon te begraven, bij o.a. de fadozangeres Amália Rodrigues, de cenotaaf van Luís Vaz de Camões, de schrijver Guerra Junqueiro, de dichter João de Deus en de voetballer Eusébio da Silva Ferreira.

Schrijver: Joanan Snowowl Namaste, 11-02-2019



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 18 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)