Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3541):

Met een opgeheven hoofd onthoofd

(voor Marie-Olympe de Gouges (1748 - 1793))

Je bent geboren als Marie Gouze op 7 mei 1748 in Montauban, waar de schilder Jean Auguste Dominique Ingres op 29 augustus 1780 geboren is. De stad is gesticht door Graaf Alfons Jordaan van Toulouse, die in 1148 in Caesarea wellicht vergiftigd is. Hij werd 44 of 45 jaar. Je geloofde dat jouw vader de schrijver/dichter Jean-Jacques Lefranc, markies de Pompignan, was, die dat ontkende. Hij was net als zijn aartsvijand Voltaire door Père Poré beïnvloed. Hij woonde in het Château de Pompignan. Toch was jouw vader de slager Pierre Gouze en jouw moeder Anne Olympe Mouisset was een dienstbode uit Montauban, een dochter van een manufacturier.

Jij vocht voor de rechten van buitenechtelijke kinderen. In 1765 trouwde je met als 16-jarige met de Parijzenaar Louis Aubry, die veel ouder was dan jij. Jullie kregen een zoon, Pierre. Het was een liefdeloos huwelijk en in 1766 overleed Louis. Je wilde nooit meer trouwen en in 1770 ging je naar Parijs, waar je jezelf Olympe de Gouges noemde. Je had een relatie met de rijkaard Jacques Biétrix de Rozières en je bezocht vele literaire en filosofische salons. Je ontmoette o.a. de schrijvers Jean-François de La Harpe, Louis-Sébastien Mercier en Nicolas Chamfort, die op 13 april 1794 overleed. Hij schoot eerst zijn neus en een deel van zijn kaak eraf en daarna stak hij zichzelf in zijn hals en borst. Hij overleed maanden later en hij werd 53 jaar. Hij wilde namelijk niet door de revolutionairen gearresteerd worden, wat wel gebeurde.

Je ontmoette ook de filosoof Nicolas de Condorcet, die met de feministische salonnière/schrijfster Sophie de Condorcet was getrouwd. Sophie had een beroemde salon in l'hotel des Monnaies, waar jij o.a. Germaine de Staël, de staatsman Anne-Robert-Jacques Turgot, Thomas Jefferson, de latere, derde president van Amerika, de toneelschrijver Pierre Augustin Caron de Beaumarchais en de filosoof Adam Smith ontmoette. Nicolas de Condorcet werd in Bourg-la-Reine gevangen gezet, waar hij zichzelf vergiftigde of vergiftigd werd. Hij werd 50 jaar. Je ging ook naar de salons van de Markiezin van Montesson en de Gravin van Beauharnais, die beiden toneelschrijfsters waren.

Rond 1784 begon je essays, manifesten en sociaal-kritische toneelstukken te schrijven. In 1784 schreef je het toneelstuk 'Zamore et Mirza', tegen de slavernij. Je schreef over het recht om te scheiden en over buitenechtelijke, seksuele relaties, waar je een voorstander van was. Je schreef ook 'Réflexions sur les hommes nègres' en 'Le Marché des Noirs', wat na jouw overlijden werd vernietigd. Je was eerst een felle aanhanger van de revolutie, maar dat veranderde direct toen de beloften van vrijheid en gelijkheid alleen voor de mannen gold. In 1791 werd je lid van de Amis de la Verite, die voor politieke en juridische gelijkheid van vrouwen streed. Je vond dat vrouwen carrière mogen maken en dat ze mogen preken. Je schreef de verklaring over de rechten van de vrouw en de burger en net als Jean-Jacques Rousseau pleitte jij voor een huwelijk op basis van gelijkheid.

Je hebt jezelf verzet tegen de executie van Lodewijk de XVI, die op 21 januari 1793 onthoofd werd en 38 jaar werd. Je wilde dat hij verbannen werd. Je was tegen de doodstraf en voor de monarchie, waardoor veel fanatieke republikeinen boos op jou werden. Zelfs de historicus Jules Michelet (1798 - 1874) keerde zich na jouw overlijden nog tegen jou. Je werd als een lid van de Girondijnen beschouwd en je bekritiseerde openlijk het geweld en de moorden van de boevenkliek rondom Maximiliaan de Robespierre, die zelf op 28 juli 1794 werd onthoofd en 36 jaar werd. Tijdens de val van het grote mes brulde hij als een leeuw. Logisch. Daarna klonken er een kwartier lang vreugdekreten met applaus. De duivelse schoften!

In 1793 verscheen jouw pamflet 'Les Trois Urnes', wat tot jouw arrestatie leidde. Jouw opgespoorde toneelstuk 'La France Sauvée ou Le Tyran Détroné' werd ook tegen jou gebruikt. Je zat drie maanden in de gevangenis, terwijl jij jezelf moest proberen te verdedigen, want de rechter weigerde jou een advocaat te geven. Jouw laatste door vrienden meegesmokkelde schrijfwerk was 'Une Patriote persécutée', waarin je jouw verschrikkelijke mishandelingen veroordeelde. Je schreef jouw zoon Pierre Aubry, dat je zou gaan sterven. De Jacobijnen veroordeelden jou tot de dood, vanwege opruiend gedrag en een poging om de monarchie te herstellen. Weinig subtiel, volstrekt ondemocratisch en behoorlijk doorzichtig.

Op 3 november 1793 ben je op de Place de la Révolution onthoofd. Je had een rustige en serene gelaatsuitdrukking en je toonde de guillotine-furiën nog eenmaal jouw fiere moed en bewonderenswaardige schoonheid. Ten diepste wist je dat niet jij, maar dat hun afgunstige wraakzucht werd onthoofd.

Schrijver: Joanan Goddess Namaste, 25 apr. 2019


Geplaatst in de categorie: idool

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)