Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3806):

Zoveel talent en zo breekbaar

(voor Elizabeth Wentworth Roberts (1871 - 1927))

Je bent geboren op 10 juni 1871 in Philadelphia. Jouw roepnaam was Elsie en jouw ouders waren George Theodore Roberts en Sarah Cazenova. Je was hun enige kind. Jouw opa werkte aan de Pennsylvania Railroad en hij werd rijk door de spoorweg, de steenkool en de mijnbouwindustrie. Op jouw vijftiende wilde jij schilderes worden. Jouw moeder wilde liever dat je een chique jongedame in de Upper Class Society van New York werd. Aan de Pennsylvania Academy of the Fine Arts in Philadelphia kreeg je kunstlessen van Elizabeth Fearne Bonsall (1861 - 1956). De illustratrices Elizabeth Shippen Green, Jessie Willcox Smith en Charlotte Harding waren ook leerlingen van haar, net als de kunstenares Violet Oakley. Bonsall kreeg les van de illustrator/schrijver Howard Pyle en Thomas Eakins, getrouwd met de schilderes/fotografe Susan Hannah MacDowell. Thomas en Susan poseerden graag naakt voor elkaar.

In New York kreeg je les van Henry Rankin Poore. In 1889 won je de Mary Smith Prize voor jouw schilderij 'The Flight'. Deze prijs is ter ere van de dierenschilderes Mary Russell Smith, die op haar 36-ste overleed. In Parijs ging je naar de Academie Julian, in 1867 opgericht door Rodolphe Julian, aan de Passage des Panorama's, beschreven in 'Nana' van Émile Zola, wat vooral is gebaseerd op het leven van de zangeres/courtisane Blanche d'Antigny, die op haar 34-ste door de tyfus overleed. Rodolphe was getrouwd met de schilderes Amélie Beaury-Saurel. Jij woonde acht jaar in Parijs. Je kreeg les van Jules Joseph Lefebre, Robert Fleury, Monsieur Beaugereau en Merson. Dat de klassen van mannen en vrouwen gescheiden waren, vond jij discriminatie, want jij kon net zo goed als de mannen schilderen. Je had een atelier nabij Parc Monceau en je schilderde eerst dieren, omdat Lefebre dat wilde.

Je schilderde religieuze en figuratieve werken, o.a. 'Blessed Are They That Weep' uit 1892, twee weduwen, waarvoor je een eervolle vermelding kreeg. In 1897 exposeerde je religieuze werken in de Parijse Salon, zoals 'The Madonna of St. Mark' en 'The Madonna of the Rose', die je in Italië maakte. In 1898 ging je twee jaar naar Florence, waar je de schilderijen van Botticelli kopieerde en de technieken van de oude meesters leerde. Je was bekend vanwege jouw zeegezichten en landschappen. Net als John Singer Sargent had je een snelle, expressieve stijl. In 1900 was je terug in Amerika, het jaar waarin jouw moeder overleed. Je erfde o.a. een zomerhuis en landgoed in Hopkinton en een appartement in New York City.

In 1900 ging jij ook met jou metgezellin Grace Keyes samenwonen, aan de Estabrook Road in Concord. Grace was een kampioene-golfster met pensioen. 's Zomers verbleven jullie in jullie woonboot langs de New England Coast of in jullie huis in Annisquam, waar je veel schilderijen maakte. In 1902 heb jij de Jennie Sesman Gold Medal voor het beste landschap opgericht. Jij schilderde portretten van de familie Keyes, o.a. Judge John S. Keyes. In 1908 exposeerde jij 30 zeegezichten in het Detroit Institute of Arts. Je exposeerde ook in het Indianapolis Museum of Art.

In de Eerste Wereldoorlog doneerde je schilderijen voor de hulp aan vluchtelingen en een veldambulance, die daadwerkelijk is ingezet. In 1917 stichtte en financierde jij de Concord Art Association. Er kwam een kunstcentrum in het John Ball House op 37 Lexington Avenue in Concord. Met galerijen en een expositieruimte. Op 6 mei 1923 was de openingsexpositie met werken van o.a. Claude Monet, Mary Cassatt, Cecilia Beaux, John Singer Sargent, Robert Henri, Childe Hassam en de beeldhouwer Daniel Chester French. In 1926 kreeg jij de diagnose psychoneurose en ging je naar het Massachusetts General Hospital in Boston.

Op 12 maart 1927 pleegde jij zelfdoding door jezelf in Concord op te hangen. Je werd 55 jaar. Jouw vader overleed op dezelfde dag.
Je bent waarschijnlijk in de Sleepy Hollow Cemetery aan de Bedford Street in Concord begraven.

Schrijver: Joanan Rutgers, 16 jan. 2020


Geplaatst in de categorie: idool

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)