Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3810):

De mooiste stem op aarde

(voor Lisa Gerrard)

Je bent geboren op 12 april 1961 in Melbourne. Je groeide op in de multi-etnische voorstad Prahran. Jouw ouders waren van Ierse afkomst. Jouw ouders speelden constant mediterrane muziek in het hele huis. Je zegt: 'Ik zing in de taal van het hart. Het is een fantasierijke taal, die ik al heel lag heb gezongen. Ik begon op of rond mijn twaalfde te zingen. En ik geloofde dat ik met God sprak toen ik die taal zong.'. Op jouw veertiende stuurden jouw ouders jou naar een light operette-gezelschap. Je voelde je daarmee zwaar gestraft. 'It was hell on earth!', zeg je. Jouw contacten met o.a. Italiaanse, Griekse, Arabische en Turkse culturen hebben jouw muziek sterk beïnvloed. Je hebt een diepe contra-alt-zangstem en je bent een mezzo=sopraan. Jij zingt in een zelfbedachte taal. Jouw genre is o.a. New Age en Gothic.

Je begon jouw zangcarrière in de Little Band Scene in Melbourne. In het begin was dat experimentele post-punk muziek. In die tijd ontmoette je de bariton-zanger en Multi-instrumentalist Brendan Michael Perry, geboren op 30 juni 1959 in Whitechapel, Londen. In 1981 vormde jij met hem in Melbourne de band Dead Can Dance. In Melbourne en omstreken viel jullie muziek niet in de smaak en in de pubs schreeuwden ze dingen als 'Kom van dat podium!' en 'Trek je kleren uit!'. Dus gingen jullie in 1982 naar Londen, waar jullie bassist Paul Erikson meteen naar Australië terug vloog. In Londen las je veel antropologische boeken en gedichten. Je wilde graag de wereld veranderen met jouw zangkunsten en muziek. In 1984 verscheen jullie debuutalbum 'Dead Can Dance' verscheen, met post-punk muziek, zoals die van Joy Division. De bandnaam verwijst naar het dode muziekinstrument, wat door de musicus tot klinken wordt gebracht, waardoor het met levenskracht bezield raakt. Daarna hadden jullie een unieke sound, geworteld in Keltische, oosterse en middeleeuwse muziek. Plus moderne, klassieke muziek, zoals The God Squad, een groep christelijke, minimalistische 20ste-eeuwse componisten.

Je zingt van nature volgens de christelijke glossolalie, wat in de bijbel 'het in tongen spreken' wordt genoemd, het door de Heilige Geest vervuld zijn. Deze glossolalie komt meer voor, o.a. bij de Inuit, Saami, diverse sjamanistische culturen, Tibetaanse monniken, de Aboriginals, de shango cultuur, de Mormonen, de Pinkstergemeenten en de voodoo-cultuur. Jullie maken o.a. gebruik van een draailier, de bouzouki, de Tablas, Camel drums en het Chinese hakkebord. In 1985 verscheen 'Spleen and Ideal', in 1987 'Within the Realm of a Dying Sun' en in 1988 'The Serpent's Egg'. In 1989 maakten jullie de muziek voor de film 'El Niño de la Luna', waarin jij ook acteerde. In 1990 verscheen 'Aion', in 1993 'Into the Labyrinth', in 1994 'Towards the Within' en in 1996 'Spiritchaser'. Begin jaren negentig eindigde de persoonlijke relatie tussen Brendan en jou, maar jullie bleven wel met elkaar samenwerken. Brendan ging naar Ierland, waar hij in een voormalige kerk, de Quivey Church, ging wonen en werken. Jij ging naar Australië terug. Van 1998 tot 2005 was er geen samenwerking meer.

In 1995 verscheen jouw solo-debuutalbum 'The Mirror Pool'. Je maakte samen met anderen de soundtracks voor vele films, o.a. 'The Insider', 'Ali', 'Gladiator', 'Whale Rider', 'Salem's Lot' en 'Fateless'. Je werkte dus ook in Hollywood. In 2004 maakte je samen met de Ierse componist Patrick Cassidy het album 'Immortal Memory', met o.a. 'Abwoon', het Onze Vader gebed in de taal van Christus Jezus, het Aramees. En met 'Sailing to Byzantium', geïnspireerd door een gedicht van William Butler Yeats. In 2006 verscheen jouw tweede solo-album 'The Silver Tree' en in 2009 verscheen 'Come Quietly', wat je samen met de componist Klaus Schulze maakte. In 2012 verscheen er weer een album, wat je samen met Brendan maakte, getiteld 'Anastasis'. In 2013 volgde 'In Concert' en in 2018 'Dionysus'. Je zingt ook in het Engels, Bretons, Catalaans en Perzisch. Tijdens het zingen voel jij een diepe liefde en veiligheid, droefenis en hoop. Je bent erg grappig en sociaal.

Jouw eigen taal is een automatische reactie op de muziek. Soms ben je in contact met de engelen als je zingt. Je blijft in contact met jouw 'arrogante' visie, want je bent immers geen soep aan het maken, zeg je overtuigd. In zijn boek 'Speaking with tongues; historically and psychologically considered' uit 1927 trok G.B. Cutten een totaal verkeerde conclusie, door te stellen dat er een verband tussen glossolalie en schizofrenie/hysterie bestaat. Hij kwam zonder empirische bewijzen en zijn visie is dus ongegrond en onjuist. Bovendien is glossolalie niet pathologisch. Hij had blijkbaar niets met het spiritisme, het spiritualisme en de paranormale wereld. Jij bent getrouwd met de Poolse Music Producer/Graphic Sound Designer/Senior Audio Director at Mighty (computer) Games Group Jacek Tuschewski. Hij studeerde aan de Acedemy of Interactive Entertainment en het Santa Ana College. Jacek en jij kregen twee dochters; Teresa en Lashna (in 1992). Lashna studeerde Visual Art aan de RMIT University op 376 Bowen street in Melbourne. Clive Collier maakte de documentaire-film 'Lisa Gerard: Sanctuary' over jou. Overigens, jij krijgt de meest bijzondere complimenten van onze Levengever voor jouw krachtdadig alom helende stem!...

Schrijver: Joanan Rutgers, 21 jan. 2020


Geplaatst in de categorie: idool

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 32



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)