Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3903):

Van miserabele heroïnejunk tot gevierde miljonair

(voor James Taylor)

Je bent geboren als James Vernon Taylor in het Massachusetts General Hospital in Boston op 12 maart 1948. Jouw ouders waren de sopraan Gertrude Woodard en Isaac Montrose Taylor (1921 - 1996), een arts in het Massachusetts General Hospital. Jouw oudste broer was Alexander en jouw jongere broers zijn Livingston en Hugh. Jouw jongere zus is Kate. Jouw vader was van 1964 tot 1971 decaan aan de Medical School of the University of North Carolina. Jouw moeder kreeg zangles van de sopraan Marie Sundelius. In 1951 verhuisden jullie naar Chapel Hill. Na jouw cellolessen ging je in 1960 gitaar spelen, beïnvloed door hymns, carols en Woody Guthrie.

Tijdens de zomervakantie op het eiland Martha's Vineyard ontmoette je de gitarist Danny Kortchmar, met wie je blues- en volksmuziek speelde. Op jouw 14-de schreef je jouw eerste lied. In de zomer van 1963 speelde je met Danny in de koffiehuizen op Martha's Vineyard. Je ging naar de Milton Academy en de Chapel Hill High School. Je speelde electrische gitaar in de band van Alexander, The Corsayers. Je werd depressief en je sliep 20 uur per dag. In het psychiatrisch ziekenhuis McLean in Belmont werd je met het antipsychoticum Chlorpromazine behandeld. Livingston en Kate werden daar later ook behandeld. In 1966 behaalde je jouw middelbare schooldiploma op de Arlington School. In 1966 begon je in New York City met Danny Kortchmar, de drummer Joel O'Brien en de bassist Zachary Wiesner de band The Flying Machine. Jullie speelden o.a. in het Night Owl Cafe in Greenwich Village.

Je begon heroïne te gebruiken en je schreef 'Rainy Day Man'. In North Carolina werd je een half jaar voor jouw heroïneverslaving behandeld. Eind 1967 verhuisde je naar Londen. Via Peter Asher kreeg je een contract bij Apple Records. Tijdens de opnames greep je weer naar de heroïne en methedrine. Je kreeg methadon en je ging naar het psychiatrisch Austen Riggs Center in Stockbridge. Op 6 december 1968 verscheen jouw debuutalbum 'James Taylor', met o.a. 'Something in the Way She Moves', 'Knocking 'Round the Zoo', 'Carolina in My Mind', 'Nightowl' en 'Blues Is Just a Bad Dream'. In februari 1970 verscheen 'Sweet Baby James' en in april 1971 'Mud Slide Slim and the Blue Horizon', met o.a. het intens droevige 'Long Ago and Far Away', met Carole King op de piano en Joni Mitchel als achtergrondzangeres, 'Highway Song', 'Mud Slide Slim' en 'Let Me Ride'. Iemand omschreef jouw blik als 'a cowboy Jesus'.

Op 1 november 1972 verscheen 'One Man Dog', met o.a. 'Don't Let Me Be Lonely Tonight'. Op 3 november 1972 trouwde jij met de singer-songwriter/kinderboekenschrijfster Carly Elisabeth Simon, met wie jij samen twee kinderen kreeg; op 7 januari 1974 Sarah Maria en op 22 januari 1977 Benjamin Simon. Beiden zijn singer-songwriters. In 1983 zijn Carly en jij gescheiden. In juni 1974 verscheen 'Walking Man', in mei 1975 'Gorilla', met o.a. 'How Sweet It Is (To Be Loved by You)' en 'Mexico'. In juni 1976 verscheen 'In the Pocket', met o.a. 'A Junkie's Lament', een duet met Art Garfunkel, 'Shower the People' en 'Captain Jim's Drunken Dream'. Op 22 juni 1977 verscheen 'JT', met o.a. 'Terra Nova', samen met jouw vrouw Carly, 'Bartender's Blues' en 'Your Smiling Face'.

Op 7 december 1980 ontmoette je Mark David Chapman, die een dag later John Lennon vermoordde. Jij hoorde de pistoolschoten. In 1982 overleed jouw vriend, de acteur/komiek John Belushi door een mengsel van heroïne en cocaïne (speedball), geïnjecteerd door Cathy Smith, die hem daarmee onbedoeld liet sterven. John werd 33 jaar. Op 28 december 1983 overleed jouw vriend Dennis Wilson, de drummer/zanger van The Beach Boys. Hij was verslaafd aan heroïne en alcohol. Hij verdronk onder invloed van alcohol. Hij werd 39 jaar. Van 1985 tot 1995 was je met de actrice Kathryn Walker getrouwd. Kathryn hielp jou in 1983 om voorgoed van de heroïne af te kicken. Op 18 februari 2001 trouwde jij met Caroline Smedvig, de directrice van public relations en marketing voor het Boston Symphony Orchestra. In april 2001 werd jullie tweeling Rufus en Henry geboren. Jullie wonen in Lenox, Massachusetts.



Long Ago And Far...


Long ago, a young man sits
And plays his waitin' game
But things are not the same
It seems as in such tender dreams
Slowly passing sailing ships
And Sunday afternoon
Like people on the moon I see
Are things not meant to be

Where do those golden rainbows end?
Why is this song so sad?
Dreaming the dreams I've dreamed my friend
Loving the love I love

To Love is just a word I've heard
When things are being said
Stories my poor head had told me
Cannot stand the cold
And in between what might have been
And what has come to pass
A misbegotten guess alas
And bits of broken glass

Where do your golden rainbows end?
Why is this song I sing so sad?
Dreaming the dreams I've dreamed my friend
Loving the love I love



James Taylor

Illustratie: James Taylor
Schrijver: Joanan Rutgers
20 apr. 2020


Geplaatst in de categorie: idool

5,0 met 3 stemmen 46



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Olean
Datum:21 apr. 2020
Bericht:Ongelooflijk. Wat een verhaal, wat een talent, wat een miserabele opvoeding...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)