Inloggen
voeg je column toe

Columns

Het gebeurt echt niet, alleen bij een ander

We hebben allemaal de stille hoop van: dat overkomt mij niet, we hebben stiekem allemaal het idee, dat nare dingen alleen verder weg gebeuren. Nou uit de droom gekomen zal ik je vertellen, dat dit NIET zo is.

Dat het altijd erger kan, weet ik, dat het altijd nog moeilijker kan, weet ik ook maar nou word ik voor de zoveelste keer door het monster in de tang genomen, voor de vierde keer ben ik de klos, de pineut, de sigaar kortom, de lul. Weer operatie, weer alle toestanden van dien. Weer onder het mes, weer afwachten of het goed / of kwaadaardig is. En kom nou niet aan dat er geen verschil zit in goed- en kwaadaardige kanker want die is er WEL.

De goedaardige hoeft alleen maar te worden verwijderd, de kwaadaardige ( achterlijk woord trouwens) behoeft nabehandeling en welke idiote vorm dan ook. Bestralen, chemo, pillen, zuurstofbehandelingen, kortom ik heb het traject al een keer een jaar lang doorlopen en nou? Ben ik weer het vaantje. Ben ik zielig?

Nee dat niet, ben ik uitgezocht voor deze toestanden, vast wel. Maar afijn, we gaan ervoor ( weer) het enige wat me dwars zit is, dat de anderen er zoveel weet van hebben, verdriet, en daar ben ik hulpeloos tegen, want ik weet niet wat te doen, tegen het verdriet van mijn gezin, omdat ik weer kanker heb! Die waardeloze ziekte bezorgt mij een schuldgevoel en ga me niet vertellen dat het niet nodig is, want het is MIJN lijf en MIJN hoofd, aldus zijn het MIJN gedachten en die wilde ik eventjes ventileren.

Wordt vast vervolgd.

Schrijver: An Terlouw, 3 juni 2015


Geplaatst in de categorie: ziekte

3.3 met 7 stemmen 260



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Bezoeker
Datum:
29 juni 2015
Een op de drie/vier/vijf Nederlanders hebben er mee te maken: kanker.
Met welke vorm van kanker dan ook, "IK" is hier niet zo indirect van toepassing meer.
Helaas.
Het is voorlopig (nog) niet anders, dus kijk om je heen en zie.
De een draagt/aanvaardt het gelaten en in stilte en een ander gaat toeteren.
Het is en het blijft moeilijk dat is duidelijk.
Voor eenieder sterkte, maar wie spreekt schrijft nog naar/voor wie?
Naam:
Ton Hettema
Datum:
4 juni 2015
Lieve An, wat kluite..
ik kan je geen advies geven
alleen liefde toezenden
dat is een zwaar onderschat
geneesmiddel. Sterkte.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)