Inloggen
voeg je column toe

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 2048):

Een gelaarsde kat

HET MOEIZAAM AANWIJZEN VAN SCHOENENFETISJIST Hugo maakt alles bepaald niet eenvoudiger. Ook ik had liever meneer Pieter als lijstaanvoerder gezien. Zijn eindschermutseling met De Jonge leek een beetje op het geharrewar rondom Rita Verdonk. Tot op de dag van vandaag ‘danken’ we daaraan de fragmentatie en vervlakking van ‘de macht’. Alle partijen zijn iets te groot geworden voor het servet en te klein voor het tafellaken, niemand gunt de ander het licht in de ogen en de liberalen kruipen te traag naar eventuele alleenheerschappij.

Eenpitter Pieter uit Zwolle werd het dus net niet. Alle trendwatchers waarschuwden, als het Appèl in maart enig gewicht in de schaal wil leggen, dan hebben ze een vastbijter als Omtzigt nodig. Maar het presidium durfde het niet aan om de glansperiode van Romme, Beel, Steenkamp en Van Agt definitief achter zich te laten. Daarmee gooien ze veertigduizend (misschien wel vijftigduizend) voorkeursstemmen overboord.

Al met al blijft Pieter Omtzigt ‘n bijzonderheid. Hij is niet bang om zich te engageren en te encanailleren met strijdgenoten van buiten zijn partij, zoals met Renske Leijten, als het bijvoorbeeld over belastingaffaires gaat. Toch mankeert er iets. Zelfs de beste christendemocratische politici kunnen niet verbergen dat ze leiderschapscapaciteiten missen. Dat heeft te maken met de pastoor uit hun jeugd en de schaapjes die tot de moederkerk komen: CDA-ers zijn huiverig voor een echte dirigent die De Weg wijst.

De stemmenmagneet trok dus aan het kortste eind tegen een gelaarsde kat uit Rotterdam, die aan de zijde van Irma, Jaap en Mark meedeed aan heropvoering van Neerlands Hoop in bange dagen. Na drie weken vakantie heeft Omtzigt tijd om te bedenken, of hij dat wel wil, Hugo’s tweede viool spelen en zijn schoenen poetsen.

Naïevelingen dachten nog even dat het zou eindigen volgens het kinderrijmpje ‘twee honden vechten om een been, maar Mona uit Edam-Volendam gaat er mee heen’. Want het zijn zonderlinge tijden, dagelijks gebeurt er iets verontrustends. Misschien keert een eng soort Zwarte Dood of Spaanse griep terug, misschien zullen velen onder ons voor het eerst van hun leven ervaren wat het is om honger te lijden.

Illustratie: Pieter Omtzigt
Schrijver: Ton Mantoua
16 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4,0 met 1 stemmen 62



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)