De band met je plant

Alsof ze het hebben afgesproken, krijgen mijn twee graslelies tegelijkertijd bruine bladeren. Vorige week stonden ze er nog stralend bij. De graslelie staat op nummer 6 in de top 10 van de makkelijkste kamerplanten, lees ik op plantje..nl.

Mijn klimop (Hedera helix) vervang ik om de paar maanden. Van veelbelovend veranderen zijn blaadjes ineens, alsof ze bibberen van ellende. Slap en sneu tot ze verdorren.

"Die staat zeker boven op je kast?" reageerde de verkoper van de plantenwinkel. "De meeste mensen geven water, achteloos met de gieter, zonder te kijken hoeveel." Hij trok een moeilijk gezicht.
"Ik haal 'm er altijd even af," zei ik. De verkoper ging op in het in papier rollen van weer een nieuwe klimop.

Dit keer had ik de Hedera op een andere plek gezet. Elke dag keek ik met goede hoop omhoog. Al twee maanden langer in leven dan de vorige! Als je weet dat het zomaar over kan zijn, neemt je waardering toe. Die waardering ging over in hechting. "Je kan het," sprak ik haar bemoedigend toe.

Planten zijn levende wezens. Misschien zijn ze me van de ene op de andere dag zat. Of vinden ze dat het water te kalkrijk is, missen ze een dopje Pokon, of twijfelen ze aan de oprechtheid van mijn zorg.
Ik ontving een appje. "Het stekje is gelukt, welke kleur bloemen geeft de Hibiscus? Je weet wel, naast de Vlier."
Ik snelde naar mijn achtertuin en maakte een foto. "Bedoel je deze?"

"Die gele Kirengeshoma ernaast is ook mooi. Wil je daar zaadjes van opvangen?"

Door haar interesse leek mijn tuin in waarde te stijgen. Zij wist hun namen wel, wilde zaadjes en stekjes. Zelf kijk ik met schaamte naar mijn tuin – waarom lukt het me niet er meer orde, diepte en schoonheid in te brengen? In een damesblad las ik dat je tuin een afspiegeling is van jezelf (een variatie op: de rommel in je huis zegt iets over je bovenkamer).

Deze ochtend zie ik gele blaadjes bij mijn favoriete hangplant, de Octavia, een Philodendron met hartvormige bladeren. Vanaf het begin groeide hij prachtig.
Als ik mijn lieveling optil, breekt er een sliert blaadjes af. Geschokt raap ik de sliert op en geef haar extra water.

"Hoe kan dit nou?" zeg ik hardop en steek van wal.
Mijn zoon, zestien, zit op de bank, strakke blik op zijn schermpje. "Wie?" vraagt hij, zonder op te kijken.
"Wie? Dat vraag ik me ook af. Vorige week..."
"Nee, wie vroeg ernaar?" onderbreekt hij me. Hij namelijk niet.

Ik ben met ze bezig, vraag me dingen af, maar misschien krijgen mijn planten uiteindelijk niet wat ze echt nodig hebben.
Afkomstig uit het regenwoud houdt Octavia van vochtige grond, lees ik. Dat wist ik. Maar zet haar niet met de wortels onder water. Octavia houdt niet van natte voeten.

band plant

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.6 met 5 stemmen 946