In ons huis.

'Oma past niet in ons huis', zei mijn zoontje vroeger. Hij vond haar 'vies' en dat ik zijn moeder niet meer was in aanwezigheid van mijn narcistische moeder. Nog voor de tijd dat ik het narcisme ontdekte, noemde hij haar een psychopaat. Alsof ze magische krachten bezat die mij betoverden...

'Alleen al door er te zijn veroorzaakt een psychopaat een verlies van bewustzijn, een verlies van helderheid in mensen in zijn nabijheid.'
Jan Storms.

Narcisten leven vaak erg lang en krijgen altijd voorrang. Zo ook onze moeder. Wij, de kinderen, keurig gekleed in de nieuwste mode, opgesteld in leeftijd, dribbelden gehoorzaam achter haar aan. Moeder, die extra privileges genoot in het dorp, schreed met een voorname tred voor ons uit zoals een koningin. Vader was gewist. Wij vonden dit normaal. Totdat we, eenmaal volwassen, zonder uitleg met onze neuzen op de feiten werden geduwd. Op de rij af vielen we uit haar paradijs omdat wij maar gewone stervelingen bleken te zijn. Beschaamd grijnsden we naar elkaar.

Rijke narcisten slaan hun laatste vernietigende slag met geld zodat ze nog lang na hun dood levendig in herinnering blijven. De mijne zei zelfs dat ze God is. Te groot voor excuses, gaand over leven en dood, wat betekent dat ze ook privileges heeft in de hemel, want ze vindt dat ze er hard voor heeft gewerkt. Een andere narcist deed een poging tot het wurgen van haar dochter voordat ze zichzelf in staat achtte om dood te gaan. Zij die hen overleven zeggen dat ze zijn opgelucht dat hun narc eindelijk dood is. Ik zou het als een wonder kunnen ervaren gezien haar torenhoge leeftijd.

God wil niet dat er iemand verloren gaat, zo staat er geschreven, dus ook geen narcisten. Als zij sterft in de overtuiging dat zij God is, zal ze worden overgeleverd aan de maatstaven die zij zelf hanteert. Er is geen God meer die enige verlichting biedt.

Na duizend jaar in deze staat mogen alle narcisten weer opstaan uit de dood. Als ze ervoor kiezen om te blijven wat ze zijn en hen die zielsgelukkig in het duizendjarige rijk hebben geleefd, opnieuw als een leger willen bestormen met dood en verderf, sterven ze voor de tweede keer.

En waar is moeder dan gebleven? Ze zag de aanvoerder van het leger staan die zich voordeed als een god, waarvan haar oudste dochter ooit vertelde en koos op tijd voor optie twee: leven zonder de dood. Ze heeft zich de wetten van de universeel gekruisigde in haar hart laten schrijven, in plaats van deze andersom te dicteren en schaamt zich voor de tijd dat zij zich God waande. Ze onderging dubbel zo erg wat het betekent om een verdwenen ziel te zijn. Nu zal ze nooit meer vergeten wat de waarheid is. Dat is één God en mensen die tevreden zijn met zichzelf en elkaar. Wij vinden dit een billijke overeenkomst voor oma om te passen in Ons Huis.

narcisme dood

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 11