start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (104)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (20)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (13)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1119)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (498)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (22)
moraal (19)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (58)
rampen (7)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (13)
wereld (24)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3275):

Een uur lang de dood in de ogen gekeken

(voor Anna Swirszczynska (1909 - 1984))

Je bent geboren op 7 februari 1909 in Warschau, Polen. Als dichteres schreef je vooral over jouw ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog, het moederschap, het vrouwelijke lichaam en de sensualiteit. Jouw vader was een kunstenaar en je groeide op in armoede. Jouw vader was eveneens een miskende artiest. Je was uitzonderlijk knap. Je begon jouw gedichten in de jaren dertig van de 20-ste eeuw te publiceren. Tijdens de nazi-bezetting van Polen werd je lid van de Poolse verzetsbeweging en was je een militaire verpleegster tijdens de opstand in Warschau.

Van 1953 tot 1968 was je met Jan Adamski getrouwd, op 8 oktober 1923 in Boetsjatsj te Oekraïne geboren en op 26 juli 2010 in Krakau overleden. Hij was een Poolse acteur en schrijver. Hij had ook een liefdesrelatie met de Poolse dichteres Halina Poswiatowska (1935 - 1967), die op haar 32-ste door een tweede hartoperatie is overleden. Volgens Czeslaw Milosz, een winnaar van de Nobelprijs van de Literatuur, behoor jij tot de grootste, poëtische verschijningen van de 20-ste eeuw. Jouw dichtwerk is lang onderschat gebleven. Je wilde graag schilderes worden, maar daar had je het geld niet voor, dus ging je Poolse taal- en letterkunde studeren.

Jouw debuutbundel was een volstrekt nieuw geluid in de Poolse poëziewereld. Jouw versbouw en inhoud was vooral verwant aan de poëzie van Arthur Rimbaud en zijn experimentele, non-conformistische schrijfwerk. Jouw ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog betekenden een ommekeer in jouw werk. Je verwerkte jouw ervaringen in prozagedichten en in jouw belangrijke, poëtische reportage 'Dagboek van de opstand in Warschau'. In jouw vroege gedichten schreef je over de politiek of de oorlog, maar in jouw latere gedichten schreef je over het vrouw-zijn, erotiek, baren en de vreugdes en beperkingen van het huwelijksleven. In 1957 ontving je het Ridderkruis in de Orde van Polonia Restituta.

In jouw gedichten lees je tussen de regels door het navrante leed van de onderdrukte vrouw. Jouw lyriek is aards, brutaal, rauw en realistisch. Je gebruikt de woorden 'wijven' en 'hoeren', maar desondanks weet je de esthetiek te bewaren. Jouw korte gedicht 'Het drong tot haar door' spreekt boekdelen en is verrassend openbarend: 'Op zondagmiddag, toen ze eindelijk klaar was met de afwas, ging ze voor de spiegel zitten. Die zondagmiddag drong het tot haar door dat haar leven haar was ontstolen. Allang.'. Je schreef vanuit een bovenmenselijke vorm van tegenslag en hoogst ondragelijke eenzaamheid.

In de Tweede Wereldoorlog schreef je voor verzetskranten. Je schreef openhartig over het vrouwelijke lichaam in diverse levensfasen en in 1974 verscheen jouw dichtbundel 'Buiding the Barricade', over jouw traumatische leed tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ooit stond je een uur lang tegen een muur op jouw executie te wachten, maar godzijdank is dat niet uitgevoerd. Je schreef ook toneelstukken en kinderverhalen. In 1975 kreeg je het Officierskruis in de Orde van Polonia Restituta. Je noemde jezelf 'Swir', wat in het Pools 'Halve gare' betekent. Je was dan ook echt een geniaal buitenbeentje. Je was vegetarisch en je kwam voor de waardigheid van de vrouwen op, in een land, waar bijna niemand het vreemd vindt, dat een man zijn vrouw slaat.

Je bent op 30 september 1984 in Krakau door kanker overleden. Je werd 75 jaar. In 1985 verscheen jouw laatste bundel 'Suffering and Joy'.

Schrijver: Joanan Rutgers, 12-03-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 34 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)