Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3691):

De fotografe van de eerste blote VS-mannen

(voor Adelaide Hanscom Leeson (1875 - 1931))

Je bent geboren als Adelaide Marquand Hanscom op 25 november 1875 in Coos Bay, Oregon. Daar woonden vroeger de Coos-Indianen. Jouw ouders waren Meldon Leroy en Louisa Hyde Hanscom. Je was een tweeling, maar het andere kind is doodgeboren. Je was de vierde van zes overlevende kinderen. Je bent vernoemd naar Adelaide Marquand, een vroege voorstander van het algemene kiesrecht. Op jouw zesde ging jij naar Berkeley, waar beter onderwijs was. Jullie woonden op 1525 Walnut Street. Jouw vader had aan de Harvard University gestudeerd en hij was een zakenman.

Jij studeerde schilderkunst aan de Universiteit van Californië. Tussen 1892 en 1900 exposeerde jij op de California State Fair in Sacramento en op het Mechanics' Institute in San Francisco. In 1898 had je een expositie van op ivoor geschilderde miniaturen in de San Francisco Art Association. Op Pine Street had je een tijdje een studio. Van 1900 tot 1902 kreeg je les van de kunstenaar/tonalist Arthur Frank Mathews, die met de kunstenares Lucia Kleinhans getrouwd was, Frederick Meyer en Alice Brown Chittenden.

Jij studeerde ook fotografie en jij had in Oakland direct contact met de fotografe Anne Brigman, die met de schrijvers Jack London en Charles August Keeler bevriend was. Samen met de fotografe Blanche Cummings begon je in 1902 een studio in San Francisco. Je begon portretten te maken en in 1903 kreeg je veel waardering voor 'Mother and Child', een portret van Louise Keeler, de vrouw van Charles, en hun baby. Louise overleed in 1907. Zij werd 34 of 35 jaar.

Eind 1903 maakte je fotogravures bij de 'Rubaiyat van Omar Khayyam', wat is vertaald door de dichter Edward Fitzgerald. Hierbij gebruikte je o.a. Charles Keeler, de dichter Joaquin Miller, de schrijver George Sterling en de fotograaf/journalist George Wharton James als fotomodellen. Het resultaat was, zoals je zei 'een uitdrukking van de strijd van de menselijke ziel naar de waarheid en tegen de vernauwing van de dogmatische religies van onze tijd'. In 1905 verscheen de eerste uitgave, met de eerste foto's van naakte mannen in Amerika. Je kreeg nationale roem en lof. Op de Liverpool Exposion in Engeland kreeg je een zilveren medaille. In de latere edities werd Blanche ook als fotografe genoemd.

In 1906 was er een aardbeving en brand in San Francisco, waardoor jouw studio helemaal verloren ging, inclusief alle negatieven van de Rubaiyat. Slechts enkele prenten, die in een kluis zaten, bleven bewaard. In Seattle begon je opnieuw met de fotografe Gertrude Wilson. Je maakte vijf jaar portretten van belangrijke families. Alfred Stieglitz van de foto-Secession exposeerde in New York twee van jouw foto's. Je maakte illustraties bij 'Sonnets from the Portuguese' van Elizabeth Barrett Browning, wat jarenlang duurde. In 1907 won jij de ontwerpwedstrijd voor het logo van de Alaska-Yukon-Pacific Exposition, die in 1909 plaats vond. Jouw drie afgebeelde vrouwen staan voor Seattle, Alaska en de Oriënt en ze presenteren respectievelijk de spoorweghandel, minerale grondstoffen en scheepshandel.

Op 1 januari 1908 trouwde jij met de Engelse mijnbouwingenieur Arthur Gerald Leeson. Jullie woonden drie jaar nabij Douglas in Alaska, waar Arthur aan de Treadwell Gold Mine werkte, wat van de goudwerker John Treadwell was geweest. In 1909 werd jullie zoon Gerald geboren en in 1911 verhuisden jullie naar Danville, waar Arthur in de Californische landbouw werkte. In 1912 werd jullie dochter Catherine geboren. Jullie woonden een korte tijd in Kellogg, Idaho, waar Arthur als mijnbouwingenieur werkte. In 1916 verschenen jouw foto's bij de 'Sonnets from the Portuguese'. Daarna maakte je een serie foto's van jouw kinderen. In 1916 ging Arthur in het Canadese leger en ging hij naar Europa om te vechten. Na enkele weken werd hij vermoord. Jij belandde in een zware, langdurige depressie.

In 1919 overleed jouw vader ook nog. Je werd meerdere keren in psychiatrische instellingen opgenomen en jouw fotografische werkzaamheden waren voorgoed voorbij. Je schilderde nog wel. Je woonde nog een tijd in Engeland om bij de familieleden van Arthur te kunnen zijn. Op 19 november 1931 werd jij in Pasadena bij het uitstappen van een tram door een chauffeur dodelijk aangereden, waarna die chauffeur/moordenaar snel vluchtte. Je werd 55 jaar.

Schrijver: Joanan Rutgers, 21 sep. 2019
21 sep. 2019


Geplaatst in de categorie: idool

4,0 met 1 stemmen 44



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)