Inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Nederlands.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@nederlands.nl

voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3777):

Janne Schra - Little Bamboo

De helaas onder het grote publiek nog onbekende, veelzijdige en intense zangeres Janne Maria Ali Schra is geboren op 21 december 1981 in het deftige en kunstminnende Laren. Janne groeide op in Huizen. Haar moeder is een kunstenares en haar vader heeft een zeilschool. Ze begon op haar tiende muziek te maken en ze is grotendeels autodidactisch. Ze ging nooit naar een conservatorium. Ze was zestien jaar, toen ze haar eerste liefdesverdriet te verduren kreeg en die hakt er meestal het ergste in. Naast de diepe zielesmart begon ze gelukkig haar eigen songs te maken en te zingen. Dat ging in het Engels. Janne studeerde Audiovisual Media aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Op een gelukzalige dag glipte zij bij het Utrechts Conservatorium naar binnen om een briefje op te hangen. Ze zocht iemand om liedjes mee te schrijven en te spelen. De gitarist Arriën Molena reageerde als enige en met hem ging ze muziek componeren. Dat gebeurde allemaal in 2001.

In augustus 2004 kwamen de contrabassist Lucas Dobs, de drummer Maarten Molena en de toetsenist Tony Roe erbij. Op 28 augustus 2004 was hun eerste optreden op de Amsterdamse Uitmarkt. Ze moesten een bandnaam kiezen en Janne zag in haar agenda, dat ze in kamer 11 konden repeteren. En zo ontstond de bandnaam Room Eleven. Vrij simpel ontstaan, maar met een mysterieuze uitwerking. Op 9 juni 2006 verscheen hun debuutalbum 'Six White Russians and a Pink Pussycat' bij Universal Music. De titel verwijst naar enkele cocktails. De producent was de Amsterdamse Floris Klinkert. Het was een vrolijk jazz/pop-album met uiteindelijk 21 nummers, zoals: 'Bitch' (een cover van Meredith Brooks in trage uitvoering), 'Come Closer', 'Sad Song', 'Greenest Grass', '(A different) Bitch', 'One Of These Days', 'Faith', 'Pressing', 'You Made Me See It', 'Listen', 'Flavour' en 'Could That Be You?'. Op 12 maart 2007 werd het album opnieuw uitgebracht, met drie live-versies en het nummer 'Grey'.

In 2006 wonnen ze een Edison Jazz Award en een Essent Award. In juli 2006 was het eerste optreden op het North Sea Jazz Festival. Op 6 april 2007 kregen ze van de rondborstige zangvogel Trijntje Oosterhuis, de dochter van de dominee-dichter Huub Oosterhuis, een gouden plaat uitgereikt. Op 26 oktober 2007 was het Janne's moeder, die hun een platina album overhandigde, na een concert in Paradiso. In de zomer van 2007 (en 2009) stonden ze op het Montreal International Jazz Festival. Ze speelden diverse stijlen, o.a. jazz, pop, blues en bassanova. In december 2007 werd in New York het tweede album opgenomen, wat op 12 maart 2008 verscheen, getiteld 'Mmm... Gumbo?', met o.a. 'Hey hey hey', 'What will it be?', 'Lalala Love', 'Looking at my feet', het diepgevoelige 'Swimmer', 'Ode', 'Lovely morning', 'Shyness' en 'Rainy day in the sun'. De co-producenten waren de singer-songwriter Dayna Kurtz, een goede vriendin van de jazz-zangeres Norah Jones, en Randy Krafton. Het album is vernoemd naar een traditioneel gerecht in Louisiana. Ze gingen op tournee naar Japan, Canada, Zuid-Afrika, Hongarije, Engeland, Duitsland, Servië, Frankrijk en België. In 2009 deden ze een theatershow door Nederland. Het slotoptreden was in het Koninklijk Theater Carré. Uit handen van Youp van't Hek kregen ze een Zilveren Harp. Op 24 mei 2009 ontvingen ze een gouden plaat.

Op 18 januari 2010 stopte Room Eleven. Na Room Eleven ging Janne vanaf oktober 2010 verder met de band Schradinova, haar schilderspseudoniem. Samen met Lucas Dols, Tony Roe, de drummer Philippe Lemm, de violist Sietse van Gorkom en de gitarist Stef van Es. Met een excentrieke, Zweedse producer maakten ze het debuutalbum 'India Lima Oscar Victor Echo You', wat eind 2010 verscheen. Het tweede album van Schradinova was 'Live in Kytopia', opgenomen in de studio van de hiphopartiest Kyteman (= Colin Benders). Room Eleven en Schradinova waren het voorwerk en de opmaat naar Janne's solo-carrière, waarin zij voldoende gerijpt voor de dag komt. Daarbij is ze geholpen door haar geliefde Torre Florin, de zanger van De Staat. Ze klinkt nu echt up-to-date en klaar voor een spetterende toekomst.

Op 18 januari 2013 verscheen Janne's solodebuutalbum 'Janne Schra', met o.a. 'Speak Up', 'Hold On To' en 'New Life'. In 2015 verscheen haar tweede solo-album 'Ponzo', met o.a. 'Little Bamboo', 'Carry On', 'Good Now', 'Everything I Do Ooh Ooh' en 'You Are Still New'. In 2018 verscheen haar derde solo-album 'OK', met naast de titelsong o.a. 'Stay Young', 'Good God', 'Friend', 'Sun', 'Bluebird' en 'Paris Syndrome'. Janne woont in Amsterdam-Noord, vlakbij een oude loods, waar 'Bestemming Bereikt' op staat. Ze heeft samen met de componist Reinout Douma enkele gedichten van Vasalis op muziek gezet. Zij en haar band geven op 5 januari 2020 een concert in het Beauforthuis in Austerlitz. Dat is uitverkocht. Kaarten voor haar optredens in de maand januari 2020 in Veendam, Maastricht, Rotterdam en Tilburg zijn nog beschikbaar.

Schrijver: Joanan Rutgers, 17 dec. 2019


Geplaatst in de categorie: idool

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 341



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)