Inloggen
voeg je beschouwing toe

Beschouwingen

Ondanks de onthoofding de verzetsstrijd gewonnen

(voor Liselotte Herrmann (1909 - 1938))

Je bent geboren als Lilo Herrmann op 23 juni 1909 op de Sint-Petersburgerstrasse 77 in Berlijn. Jouw vader Richard was een ingenieur, die als een gespecialiceerde brugbouwer in Stuttgart werkte. Jouw moeder was Elise en jouw broer was Ernst. Van 1915 tot 1922 ging jij naar een particuliere, middelbare school, het Lyceum in de Invalidenstrasse in Berlijn. Van 1922 tot 1923 studeerde je in Siegen, Westfalen. Van 1923 tot 1927 ging jij naar de Viktoria-Schule in Frankfurt am Main en van 1927 tot 1929 naar de Viktoria-Luisen-Schule in Berlijn-Wilmersdorf, waar je de enige met een bril was. Na een stage als laboratoriumassistente in een chemisch bedrijf ging je in 1929 scheikunde aan de Technische Universiteit van Stuttgart, opgericht in 1829, studeren.

In 1931 ging jij biologie aan de Humboldt Universiteit van Berlijn studeren, opgericht in 1809 door koning Friedrich Wilhelm III van Pruisen, die met de zeer bevallige Louise van Mecklenburg-Strelitz (1776 - 1810) getrouwd was. Zie de portretten van Josef Grassi en Elisabeth Vigée-Lebrun. Je werd lid van de Socialistische Studenten Unie/Roter Studentenbund en daarna van het Kommunistischer Jugendverband Deutschlands, de KJVD, opgericht in 1920. Je werd ook lid van de Revolutieäre Gewerkschafts Oppositie. Op 2 november 1931 werd je lid van de Communistische Partij van Duitsland, de KPD. In het voorjaar van 1933 ondertekende je de Aufruf zur Verteidigung demokratischer Rechte und Freiheiten an der Berliner Universität. Op 11 juli 1933 werd jij samen met zo'n 100 medestudenten vanwege communistische activiteiten van de universiteit weggestuurd. Jij mocht er niet meer studeren. Vanaf dat moment bestreed jij de nazi-dictatuur. Jij werkte als kinderoppasser en jij deed mee met het ondergrondse communistische en links-socialistische verzetswerk.

Op 15 mei 1934 werd jouw zoon Walter geboren. De vader was de verzetsstrijder/journalist/communist Fritz Rau, op 12 mei 1904 in Stuttgart geboren. Hij zat ook bij de KJVD. In 1923 moest hij vanwege een jeugddemonstratie 1 jaar naar de gevangenis. Hij was redacteur van de Süddeutsche Arbeiter-Zeitung en de krant Die Junge Garde. Hij was lid van het Centraal Comité van de KJVD in Berlijn. In 1928 was hij op de vergadering van de World Youth League in Nederland en hij was een jaar in Moskou. Nadat de nazi's de KPD verboden, ging hij ondergronds. Zo was hij KPD-leidinggevende in Halle en Berlijn. In september 1933 werd hij door de Gestapo gearresteerd en op 20 december 1933 werd hij in zijn gevangeniscel in Berlijn-Moabit verhoord en doodgeslagen. Hij werd 29 jaar en hij is in de begraafplaats van Stuttgart-Heslach begraven.

Fritz was verloofd met de KPD-politica Gertrud Mink, die met hem in 1933 naar Halle en Berlijn ging. Na de moord op Fritz werd Gertrud in München-Stadelheim gevangen gezet. Ze zat ook in de concentratiekampen Moringen en Lichtenburg. Kort voor zijn arrestatie zat Fritz in augustus 1933 met jou ondergedoken en werd jij zwanger van hem. Echt honkvast was hij niet, want hij had in de gevangenis alweer een nieuwe geliefde, die daar waarschijnlijk zelfdoding pleegde. Walter is bij zijn grootouders opgegroeid en hij ontdekte pas op zijn 57-ste wie zijn vader was. Jij had zijn naam kort voor jouw executie aan jouw advocaat verteld. Van mei tot juni 1934 woonde jij met Walter bij Edith Holzapfel in Berlijn-Niederschönhausen en daarna in Reinickendorf. Op 26 september 1934 gingen jullie naar jouw ouders op de Hölderlinstrasse 22 in Stuttgart. Je werkte als stenotypiste voor het ingenieursbureau van jouw vader. Zonder dat jouw ouders het wisten, werkte jij weer voor de ondergrondse KPD.

Vanuit jouw kantoor deed jij papierwerk voor de KPD-districtmanager Stefan Lovasz en je gaf informatie over geheime wapenprojecten door aan het KPD-verzet in Zwitserland. Op 15 juni 1935 werd Stefan gearresteerd, net als Alfred Grözinger, Josef Steidle en Artur Göritz. Op 7 december 1935 werd je door de Gestapo in het appartement van jouw ouders in Württemberg gearresteerd. De Gestapo had thuis bij jouw ouders een kaart van de munitiefabriek in Scheuen gevonden. Je ging naar de politiegevangenis in de Büchsenstrasse, waar je in eenzame opsluiting en zonder kleding zat. Hun hoofdkwartier lag op de Dorotheenstrasse 10 in Stuttgart, Hotel Silber genaamd. In Hotel Silber werd jij door Gottfried Mauch ondervraagd. In de gevangenis in Stuttgart zat jij samen met de verzetsstrijdster Line Jäger, die jou 8 slaappillen gaf. Van 10 februari 1936 tot 30 juni 1937 zat jij in de vrouwengevangenis in de Weimarstrasse in Stuttgart. In de gevangeniscel naast jou zat de verzetsstrijdster Maria Wiedmaier, met wie jij via kloppende borden communiceerde. Daar schreef en schilderde jij sprookjes voor Walter. Maria zat van oktober 1940 tot 1945 in het vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück, wat zij wonderwel overleefde.

Op 12 juni 1937 werd jij samen met Stefan, Josef en Artur door het Volksgerichtshof wegens verraad ter dood veroordeeld. Alfred kreeg 12 jaar gevangenisstraf. Op 30 juni 1937 werd jij naar de Frauengefängnis aan de Barnimstrasse in Berlijn gestuurd. Daar las jij een boek van Adalbert Stifter, wat jou troostte. Jouw ouders verhuisden met Walter naar Berlijn. Op 20 juni 1938 werd jij samen met jouw drie kameraden op de binnenplaats van de gevangenis Berlijn-Plötzensee op de Friedrich-Olbricht-Damm 16 vermoord. Jij werd 28 jaar. Stefan werd 36 jaar, Artur werd 31 jaar en Josef werd 30 jaar. De beul Friedrich Hehr heeft jullie met de guillotine vermoord. Na de oorlog werkte deze beul tot 1949 voor de Engelsen en de Amerikanen om vooral oorlogsmisdadigers te vermoorden. Bizar, krom, immoreel en knettergek. Soldaten zijn altijd moordenaars, van welk land ze ook zijn. Niets rechtvaardigt moord. Jouw kleindochter Birgit ontdekte in 1988 al jouw memorabilia op zolder bij haar ouders.

Schrijver: Joanan Rutgers
20 dec. 2020


Geplaatst in de categorie: idool

5,0 met 1 stemmen 40



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)