Inloggen
voeg je column toe

Columns

Oude vrienden

Ik kom er maar niet toe. Het opzoeken van oude vrienden en bekenden in het eggie.
Eens in de zoveel tijd bekruipt me een aanval van diepe melancholie en verlangen naar de verloren tijd en Google ik namen van toen.
Je zou zeggen dat Internet bol moet staan van alle jongens en meiden van het schoolplein, de strandtent, de koffiebar, de hoek van de straat.
Springerig waren we, ambitieus, kunstzinnig, verlangend naar het leven.
Gezichten die ik me in al hun onbekraste jeugdigheid nog zo goed voor de geest kan halen. Net als wat we hebben meegemaakt.
Verboden feesten in koude aanbouwflats, brommertochten naar Zeeland, schuchtere vrijages in de duinen. Ze zijn zoekgeraakt in de mist verdwenen.

En hoe ik ook aan het associëren ben met trefwoorden, hoe ik ook schoolbank en Facebook, heel zelden vind ik iets. En wat ik vind stemt me treurig. Het is te lang geleden. Een foto van H., in mijn herinnering met wapperende manen op een zwarte opgevoerde Puch met voetversnelling waar ik met mijn Union automaat altijd achteraan kachelde.
'BijtrappenTrawant!'
Op een 'In Company' foto, gevonden op Google, staat een dikke kale man in een oversized kostuum en met een heel foute snor. Moet ik die bellen of schrijven en wat dan? Na de eerste 5 minuten worden we bedolven door de stilte en het gewicht van een afstand in lichtjaren. En toch koester ik wat we deelden.

Een van mijn eerste vriendinnetjes blijkt al meer dan 30 jaar dood te zijn. Onverwacht voel ik een echo van het peilloze verdriet op de dag dat ze me inruilde voor een student met een auto. Haar beeld staat voor altijd stil. Ik moet dit niet doen.
De tijd vermorzelt onverstoorbaar alles wat ooit was en leven is niet te resetten. De enkele reünie die ik ooit bezocht was genoeg om nooit weer te herhalen. Overal gezichten waar pas na heel goed kijken die oude klasgenoot nog lichtjes doorheen schemert. Even de euforie, dan loze beloften voor hernieuwd contact het uitwisselen van nooit te mailen adressen en foto's. De opluchting als je weer buiten staat.
Ik heb een brief voor een oude beste vriend, waarvan ik na lang zoeken het adres kon achterhalen. Om nog iets uit te leggen, recht te zetten,over te doen.
Hij zat al bijna in de envelop,..bijna.

Schrijver: trawant, 12 november 2013


Geplaatst in de categorie: afscheid

4.4 met 9 stemmen 158



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
J.de Groot
Datum:
13 november 2013
Jij blijft daar liever bij weg, bij het verleden de al dan niet mooie herinneringen, vaak ook heel verstandig!
Maar hier kom je wel binnen.....Niek,
herkenbaar!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)