Inloggen
voeg je column toe

Columns

De energie op een schrijverssite

Ik ben de laatste tijd wat meer stukken gaan lezen op deze site. Ook in combinatie met gedichten van een aantal schrijvers op de aanverwante gedichtensite. Vreemd genoeg zie ik dan reacties van mensen daar op dingen die hier gebeuren. En misschien gebeurt dat ook wel andersom. Ik zie niet alles, want ik lees niet alles. Ik denk dat niemand alles leest en ziet. En daarom kunnen we de plank soms misslaan als het gaat om, hoe iets wat een ander schrijft, te interpreteren. Maar zelfs als we wel alles zouden lezen, dan nog kunnen we een andere interpretatie geven dan hetgeen de schrijver bedoeld heeft.

Wie naar een museum gaat, maakt het geregeld mee. En paar mensen bekijken hetzelfde kunstwerk. De een vindt het prachtig, de ander vindt het niks. Iemand ziet een abstractie die de ander volledig ontgaat. Een ander ziet de meest mooie bloemen die niemand anders waarnemen kan. 'It's all in the eye of the beholder', zeggen de Engelsen dan.
Als we schrijven, dan maken we een kunstwerk van woorden. Niets dat voor zoveel verschillende uitleg vatbaar is dan woorden. Zinnen, verhalen, ieder leest er iets anders in. We lezen niet altijd wat de ander bedoeld heeft te schrijven. Dat komt door onze eigen, door het leven gekleurde wijze, waarmee we naar de dingen kijken. Zo ontstaat er veel ruis tussen de regels en kan hetgeen je zegt door een ander helemaal verkeerd begrepen worden.

Eén van mijn eerste bijdragen op deze site werd door diverse mensen becommentarieerd, en in één van die reacties werd mijn inzending tot gehakt gemalen. Ik was stomverbaasd over hetgeen mij werd toegedicht; het was duidelijk dat degene die reageerde geen idee had wie ik was. Het dwong mij wel nog eens goed naar mijn inzending te kijken. Hoe had iemand dat zó anders kunnen lezen, en niet mijn goede bedoeling kunnen zien. Dat kon, omdat ik met de woede waarmee ik de inzending had geschreven, het stuk van mezelf vergat dat nu juist tot die woede geleid had. Daardoor was ik zó kort door de bocht gegaan, dat ik welhaast de bocht uitvloog. En daarom zag de ander mij niet. Ik kon een en ander nog toelichten en rechtzetten in een reactie van mijn kant. Maar ik begreep wel hoe het kwam dat een ander mijn woede zo anders uitleggen kon dan ik het bedoeld had.

Het mooie van een site als deze is, dat we allemaal van elkaar leren. Over het schrijversvak zelf, maar ook over de inhoud van hetgeen we schrijven. Ik vind het jammer als ik zie dat mensen gekwetst raken door een verkeerde interpretatie van hun werk. Als je vindt dat iemand jouw werk niet goed begrepen heeft, spreek dat dan uit. Dan leert die ander er wat van. En misschien kun je proberen te zien waarom die ander dat zo lezen kon. Daar leer je dan zelf weer iets van. Met passief-agressieve reacties, die ik nu soms zie, leert niemand iets, en houden we elkaar alleen maar met negatieve energie op een afstand. Om bij een volgend verkeerd woord weer terug te slaan. Gewoon zeggen dat je boos bent of je gekwetst voelt, klaart de lucht, en geeft ruimte om de ander weer van een andere kant te zien, die eerder nog niet belicht was.

Nee, dit is niet zomaar een site met woorden en verhalen. Het is een gemeenschap waarin vaak met sterke emotie op elkaar gereageerd wordt, waardoor er veel energie rondgaat. Die energie neem je mee als je de computer sluit. Het ligt aan jou of je eraan bijdragen wilt of die energie hier, voor jezelf en voor anderen, negatief of positief is. Daar hebben we allemaal iedere dag weer opnieuw een keus in. Met alles wat we schrijven, met ieder woord.

Schrijver: Gabriëla Mommers, 22 okt. 2014


Geplaatst in de categorie: emoties

3,3 met 12 stemmen 379



Er zijn 9 reacties op deze inzending:

Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
1 nov. 2014
Email:
klaassens38zonnet.nl
Dag Gabriela, met deze column ben ik het voor een groot deel eens. Dit is inderdaad een site waar vaak met sterke emoties op elkaar wordt gereageerd.

Mensen voelen zich alleen maar vrij om zich te uiten in een omgeving waarin ze met een minimaal respect worden behandeld. Anders blijft het dweilen met de kraan open. Ook op nederlands.nl.
Naam:
J.de Groot
Datum:
27 okt. 2014
@ G. Mommers.
Ik heb helemaal "niets" tegen een mediator.
Alleen dat mensen/schrijvers niet meer in staat zijn hun eigen boontjes te doppen is een beetje...
Bij het laatste geharrewar op deze site over een andere site, met terechte en onterechte verwijten,
komt deze invloed van een 'oudgediende' naar nu blijkt, toch over als een soort -opgeroepen- vredestichter, toeval, het kan.
En wat is daar mis mee...NIKS!
Naam:
Gabriëla Mommers
Datum:
25 okt. 2014
Email:
gabrielamommersyahoo.com
@J. de Groot: Blijkbaar roep ik bij jou het gevoel op mediator te zijn. Dat zal ik als een compliment beschouwen, ongeacht hoe het door jou bedoeld is. Uit je bewering krijg ik de indruk dat je met mediators niet veel op hebt. Wellicht ontstaan door het feit dat dit op zich prachtige vak uit de hulpverleningspraktijk door de 'money talks' wereld van de advocatuur is ingepikt en vervuild. Het was evenwel niet - althans niet bewust - mijn bedoeling mediator te zijn toen ik dit stuk schreef.

Ik heb zelfs getwijfeld of ik deze tekst wel insturen moest. Het is geschreven uit teleurstelling van mijn kant, als gebruiker van deze site - gebruiker sinds 2006 toen deze en de aanverwante gedichtensite nog één site waren. Ik vroeg me af of ik mijn gevoel wel moest uitspreken, en hoe dan. Dit was het resultaat. Ik besloot het in te sturen onder hetzelfde advies dat ik anderen vaak geef: om van je hart geen moordkuil te maken. En ik ben opgelucht dat het redelijk positief is ontvangen, met nuancerende opmerkingen in de reacties, waar ik op mijn beurt ook weer iets aan heb.

Bedankt ook voor jouw reactie. Ik heb 'de' wijsheid niet in pacht; we hebben allemaal onze eigen wijsheid die waardevol is.
Naam:
Gabriëla Mommers
Datum:
24 okt. 2014
Email:
gabrielamommersyahoo.com
Aan Joanan, Günter, An en Katty:
Bedankt voor jullie mooie reacties. Andere invalshoeken, waar ik weer van leer. Ik wist niet zeker of ik deze tekst moest insturen, maar ben nu toch blij dat ik het gedaan heb. Jullie beschouwingen en adviezen zijn graag ontvangen.
Naam:
J.de Groot
Datum:
23 okt. 2014
Ik heb het gevoel dat hier toch echt een mediator
is binnen gewandeld of gehaald.
Was dat nodig?
Kan, maar dat hoeft helemaal niet altijd een oplossing te zijn.
Iedereen kan ook zijn problemen met wie dan ook zelf proberen op te lossen. (indien die er zijn)
En je email-adres er bijzetten daar heb ik heel slechte ervaringen mee, helaas.
Mensen die op de site de beleefdheid zelve zijn
gaan privé geheel los, dat wil niemand echt weten.
Wie echt lange tenen heeft en slecht tegen kritiek kan, kan beter een andere hobby zoeken.

Zie mijn oude bewering: 17-03-2012.

www.nederlands.nl/nedermap/beweringen/ bewering/130293.html?zoekresultaat=ja
Naam:
katty
Datum:
23 okt. 2014
Email:
katty.wijnspandora.be
Hallo Gebriëla, met plezier jouw schrijven gelezen en vooral de verfijndheid waarmee je iets wenst duidelijk te maken gewaardeerd. Vanaf heden zet ik mijn mailadres onder de paar dingetjes die ik schrijf en hoop dan dat er ook net door diegene die een minder waardering toont een berichtje verschijnt. Het is altijd leerzaam om te gaan begrijpen waarom het bij iemand anders net niet inslaat. Ook in het leven zijn dat in het algemeen de meest moeilijke maar boeiendste lessen.
Naam:
An Terlouw
Datum:
22 okt. 2014
Gabrielle, het is inderdaad een site, waar emotie, liefde maar ook die andere, " jaloezie en haat" voorkomen. De omschrijving van een museum is toepasselijk, je hoeft niet alles mooi te vinden, je hoeft ook niet alles " niks" te vinden. Als er een negatieve reactie komt op een van jou ( of de mijne) kun je twee dingen doen. De beste optie is negeren! Een verkeerd begrepen woord of zin is zo snel fout geïnterpreteerd. Gebeurd bij mij net zo goed. Maar dat neemt niet weg dat schrijven wat je bezighoudt gewoon nummer een moet zijn en blijven! Er zullen altijd mensen zijn die niet precies weten hoe te reageren, maar die neme men met een PAK zout. Er zullen altijd mensen zijn die het beter weten, daar moet je boven staan! En leren van elkaar, natuurlijk doen we dat, maar leren middels jaloezie en haat? Liever niet, daar is de site me te dierbaar voor! Gewoon doorgaan hoor, doe ik ook!
Naam:
Günter Schulz
Datum:
22 okt. 2014
Met belangstelling gelezen, Gabriëla. Jouw uitgangspunten zijn helder en duidelijk verwoord. Je laat echter duidelijk ook de mogelijk open, dat de lezer een inzending anders interpreteert dan hetgeen de schrijver(ster) tot uitdrukking wil brengen. Bij mij kan, met alle positieve instelling op het moment van het lezen, de antenne niet goed gericht staan, om het maar in communicatietermen te houden. Zo kan ik de essentie, die tussen de regels duidelijk aanwezig is totaal missen of, inderdaad, anders duiden. Zelf ben ik van mening, dat een door jou niet specifiek benoemde mate van tolerantie jegens elkaar en elkaars werk een belangrijke factor zou kunnen zijn. Gun een ander het recht van de twijfel en laat iemand, zelf al is deze persoon minder literair belezen of onderlegd, toch in zijn waarde. Ik zie deze column dan ook, gevoegd bij de reeds ingezonden overdenkingen en aangedragen ideeën, als een waardevolle aanvullende bijdrage. Of alles bij elkaar genomen ook vruchten af zal werpen... de toekomst zal het leren.
Naam:
Joanan Rutgers
Datum:
22 okt. 2014
Barmhartige Gabriëla, je kunt niet alle medewerkers aan deze schrijfsite beschermen en opwaarderen. Je kunt geen Moeder Theresa voor hen zijn, hoezeer je dat ook wilt. Je poging daartoe is wel aandoenlijk, maar tevens zinloos. Maar afgezien daarvan vind ik je een bijzonder geniale lonely wolf. Probeer niet te verenigen, maar doe je ding als individueel succesnummer! Als het goed is, volgt daar vereniging vanzelf uit voort!...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)