start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (105)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (20)
filosofie (116)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (13)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1136)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (499)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (23)
moraal (19)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (58)
rampen (7)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (13)
wereld (25)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3311):

Iedereen wil wel een Vuitton bezitten

(voor Louis Vuitton Malletier (1821 - 1892))

Je bent geboren op 4 augustus 1821 in de watermolen van Chabouilla bij het kleine dorp Anchay, Lavans-sur-Valouse. Je was een ambachtsman, die zichzelf specialiseerde in het maken van koffers, handtassen en accessoires. Jouw voorouders waren schrijnwerkers, timmerlieden, boeren en hoedenmakers. Jouw vader Xavier Vuitton was een boer, molenaar en timmerman. Jouw moeder Corinne Gaillard was een hoedenmaakster.

Je was net 10 jaar, toen jouw moeder overleed en snel daarna overleed jouw vader. Je was uitgeput door jouw strenge en strikte stiefmoeder. Op jouw 13-de ging je alleen en te voet 400 kilometer naar Parijs. Je reisde ruim twee jaar en om te kunnen eten deed je klusjes en je bleef overal, waar je onderdak kon vinden. Je was 16 jaar, toen je in Parijs arriveerde, waar wijdverspreide armoede heerste. Door de industriële revolutie veranderde Parijs.

Jij werd een leerling in de werkplaats van de succesvolle reiskistenmaker en verpakker Monsieur Marechal. Dat was destijds een uiterst respectabel en ambachtelijk vak. Een kistenmaker en verpakker maakte alle dozen op maat voor de goederen, die hij had opgeslagen en hij laadde en ontlaadde de dozen persoonlijk. Het kostte jou slechts enkele jaren om een uitstekende reputatie op te bouwen in de modieuze klasse van Parijs als één van de belangrijkste uitvoerders van dat vak.

In 1853 steeg jouw fortuin opnieuw, omdat je werd benoemd tot de persoonlijke kistmaker en verpakker van de Franse keizerin Eugenie de Montijo Bonaparte. Je mocht haar kleding verpakken voor het vervoer tussen het Tuilerespaleis, het Château de Saint-Cloud en diverse badplaatsen. Via deze functie kreeg je nieuwe, elitaire en koninklijke klanten.

In 1854 trouwde je met de 17-jarige Clemence-Emilie Parriaux. Kort daarna begon je jouw eigen werkplaats en winkel aan de Rue Neuve-des-Capucines, nabij Place Vendôme, voor het maken van dozen en de prachtige kunst van het inpakken. Buiten op een bord stond 'Beveiligt de meest kwetsbare voorwerpen veilig en is gespecialiseerd in verpakkingsmanieren'. Je begon ook koffers te maken, in canvas in plaats van leer, omdat canvas duurzaam en waterdicht is. Overigens bleef je ook lederwaren maken. In 1855 opende je jouw eerste winkel in Londen, in Oxfordstreet. Daarna volgden New York en Philadelphia. Je introduceerde stapelbare, rechthoekig gevormde koffers, die eerder werden afgerond. Deze handige koffervorm speelde in op het groeiende reizen per trein. Je betrok een grotere werkplaats in de voorstad Asnieres.

In 1867 kreeg je een bronzen medaille op de Exposition Universelle, georganiseerd door keizer Napoléon III. Hierdoor vergrootte de populariteit van jouw werk nog meer. In de Frans-Pruisische oorlog van 1870-1871 werd jouw werkplaats geplunderd en vernietigd. Na die oorlog begon je een nieuwe werkplaats in een aristocratisch gebied in hartje Parijs. In 1872 kwam je met een koffer in een beige en rood gestreept canvas. Dat ontwerp werd door de nieuwe, Parijse elite volop omarmd, waardoor je niets te vrezen had. In 1889 won je een gouden medaille en de hoofdprijs aan de Exposition Universelle, wat jouw populariteit opnieuw vergrootte.

Op 27 februari 1892 ben je in het harnas overleden in Asnières-sur-Seine. Je werd 70 jaar. Jouw zoon Georges nam jouw werk over en hij ontwierp het wereldberoemde LV-monogram, omlijst door gestileerde bloemen en sterren om het unieke karakter van de bagage nog meer te benadrukken. Georges zorgde ervoor dat Marlene Dietrich en Sophia Loren de Vuitton-koffers gebruikten. Jouw hand- en bagagetassen zijn wereldwijd een statussymbool en oude exemplaren zijn zeer veel geld waard. Patrick Louis Vuitton is de vijfde generatie van de Vuitton-familie, die nu de directeur van jouw overgeleverde, artistieke bedrijf is.

Schrijver: Joanan Rutgers, 17-04-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 29 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:c. ale
Datum:17-04-2018
Bericht:Feitjes feitjes feitjes - goed gegoogeld, maar waarom het je idool is blijft echt volslagen onduidelijk. En waarom zou iedereen nu zo nodig een Vuitton willen?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)