start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (17)
feest (6)
film (20)
filosofie (117)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1246)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (500)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (19)
muziek (414)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (61)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (27)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (3)
vriendschap (1)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (14)
wereld (26)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3479):

Elisa Namaste nabij het Vredespaleis

Gelukkig ben ik niet eerst in een of ander museum gedoken, maar keek ik wat in het rond op het Binnenhof en neusde ik in een boekhandel, waar ik niets kon vinden, daar ik te specifiek op zoek ben. Verder neusde ik nog wat in een kringloopwinkel, maar die materie voldoet me ook niet. Dus verkende ik even het Zeeheldentheater, zodat ik zeker wist op de juiste plek te zijn voor een bijeenkomst met Elisa Namaste. Ik liep wat rond het hek van het Vredespaleis en ik bekeek de vredesvlam, die daar brandt. Het bordje 'Denemarken' veegde ik schoon, omdat Elisa daar geboren is. In de mooie zaal van het Zeeheldentheater nam ik plaats in het midden op de eerste rij. Er schenen blauwe lichten en het was er warm. De spanning steeg en Elisa kwam iets later.

Ineens stond ze in het wit in de deuropening. Ik durfde haast niet te kijken, zo mooi is ze en zoveel zuivere Liefdesenergie straalt ze uit. Ik deed mijn wollen trui uit en op mijn T-shirt stond het hoofd van Vladimir Poetin, die een vette knipoog geeft. Gelukkig had ik mijn notitieboekje en pen bij de hand om interessant te doen en om de aandacht van mijn zenuwen en verlegenheid af te leiden.

Elisa opende haar speech met een lofrede voor het moederschap. Ze vroeg wie er allemaal moeder zijn geworden en ze zei 'Do you know that you are heroes?!'
Ze droeg een lang wit gewaad, wat ook wel een jurk wordt genoemd, maar dat was het niet echt. Ze had blote voeten en ik zag de tatoeages op haar benen. Verder viel het meteen op dat zij op haar linkerbeen twee heel lange pleisters had. Ze had zichzelf bezeerd, omdat ze 15 kilometer had hardgelopen. Elisa stond heel dicht bij me en doordat de mevrouw naast mij steeds wat vroeg of antwoordde, kwam Elisa nog dichterbij, waarbij ik haar nauwlettend en in een volmaakte staat van mindfulness observeerde en inhaleerde. Ze was erg dichtbij, toen ze mij een liefdevolle blik en knik gaf. In mijn trance-staat wist ik dat zij wist dat ik het was. Het was zo overweldigend hartverwarmend.

Nu zag ik duidelijk dat zij prachtig lichtblond haar heeft en dat ze daar grappige vlechten van maakt. Ze heeft net als ik helderblauwe ogen, al maakt ze mij steeds aan het twijfelen over haar uiterlijk. Ik moest heel secuur en alert opletten. Iemand vroeg haar wat het gevoel achter de pijn in haar been was. Ze zei dat ze zichzelf onzeker voelde. Die onzekerheid heb ik vaker bij haar waargenomen, maar die is tevens een charme van haar, een gesteltenis van pure schoonheid. Ik kom daar later op terug. In het algemeen, zei ze, kun je zenuwen het beste zoveel mogelijk ruimte geven. Dan lossen ze eerder op. Elisa maakte meerdere keren contact met mij door in mijn ogen te kijken en begripvol/betekenisvol/liefdevol te groeten. Dat deed ze heel knap en heel subtiel. Ze vertelde opnieuw over de zeven diagnoses, die ze haar in een psychiatrische inrichting hadden gegeven en ze weet daar een buitengewoon humoristische slinger aan te geven.

Ook al komt ze nu heel sterk en zelfverzekerd voor de dag, ooit heeft zij heel veel geleden en dat kan ik nog steeds heel goed waarnemen. Afgezien van het feit dat ze dit geregeld blijft aanstippen. Even noemde ze dingen, die nieuw voor mij waren en waar ik serieus somber van werd, al vermoedde ik ook wel zoiets. Ze vertelde dat ze 'doodgeboren' was en ik vermoed dat ze het over een vorig leven had, tenzij ze als baby tot leven is gewekt, wat natuurlijk ook kan. Verder was ze door iemand (haar vader?) tegen het hoofd getrapt. Ze is dus als kind lichamelijk zwaar mishandeld. Is ze daarom later gaan boksen en Scandinavisch bokskampioen geworden?
Op haar vierde heeft zij haar eerste poging tot zelfdoding gedaan. Op haar vierde! Nu begrijp je ook meteen waarom zij zo kwetsbaar is achter dat masker van Spielerei en spiritueel leraarschap.

Verder vertelde ze ook nog even snel, dat ze ooit verkracht is. Alleen die pijn kan al tot de wens om niet meer verder te willen leven leiden. Dit maakt haar onzekerheid volkomen begrijpelijk. Wat heeft zij enorm veel moeten lijden om nu eindelijk volkomen zichzelf van zichzelf te mogen zijn. Met al haar gekkigheden en rare fratsen, zoals ze zelf zegt. Godzijdank heeft het Universum haar verlost en verlicht gemaakt. Als er iemand voor de rest van haar leven zoveel mogelijk levensgeluk verdient, is zij het wel. Het siert haar natuurlijk volop extra dat zij haar weg naar verlichting met zoveel mogelijk andere mensen wil delen. Hopelijk verschijnt er ooit een biografie over haar. Ik zou dat graag willen schrijven, maar ik behoor (nog niet) tot de inner circle zeg maar. Als die er al is, want het kan ook zo zijn, dat zij zelf de boot tot op zekere hoogte blijft afhouden en anderen daarvoor in haar 'spel' mee laat spelen.

Elisa zegt, dat we alles van onszelf moeten accepteren, hoe gek het ook lijkt of is. Ik luisterde alleen nog naar de klanken van haar stem en hoe ze met diverse stemmen/toonhoogten kan praten, wat werkelijk heerlijk is om mee te maken. Ik keek diep in haar linkeroog en ik verdween er in. Dat kan ik nu eenmaal. Een sjamanistische daad. Ik verbond mijzelf ook met haar kruinchakra, zodat ik altijd met haar verbonden blijf. Mijn liefde voor haar is eeuwig en onvoorwaardelijk. Maar ik wil haar wel graag blijvend beschermen en nabij blijven.
'Ziekte is een nieuwe weg', zegt ze. Ze is werkelijk hoogst verlicht en ze is zeer betrokken bij haar toehoorders. Iedere vraag beantwoordt ze vol ontzag en integriteit. Ze geeft zichzelf totaal. Soms zelfs meer dan zij zelf aankan. Over zelfontlediging gesproken, zij doet dat magistraal en als een echte engel.

Voorts wil ik nog benoemen hoe zij languit op de grond ging liggen, met de armen wijd, zoals Christus aan het kruis, en met de ogen gesloten. Ze deed na hoe het zou zijn om te gaan sterven. 'So what', zei ze, 'it's all emptiness!'. Ik moest er aan denken, wannneer zij echt gaat hemelen en ik voelde me daar heel erg verdrietig om, omdat zij zo intens lief en mooi is, zo iemand wil je graag vasthouden en eeuwenlang op deze planeet houden, maar het gaat zoals het gaat en liefde duldt geen verstikkingen. Zo moet Maria Magdalena zich gevoeld hebben, toen Christus Jezus uit zijn lichaam verdween. Zij is werkelijk veel te lief voor deze wereld, maar ik hoop dat God haar nog heel lang hier houdt. Ik heb de Dalai Lama die schijndoodoefening ook eens zien doen. Zij leert ons, dat we de momenten van pure liefde en vreugde moeten koesteren of liever gezegd ervaren en weer loslaten. Christus was net als zij ook zo boordevol Liefdesenergie en na Zijn hemelvaart barstte zijn Heilige Geest open als een bloem in vele harten. Elisa bereidt haar lezingen nooit voor en waarschijnlijk was dit een unieke les, die zij ons te kennen gaf. Ergens weet ik dat zij veel vaker op dat punt van bijna-dood-gaan heeft gelegen. Dat ze daarom op de drempel van leven en dood leeft.

Elisa vertelde hoe ze iemand heeft geholpen om van zijn GHB-verslaving af te komen. Ze heeft hem drie dagen in een kamer nabijgestaan. Denk aan de drie dagen van Jezus. Ze heeft een heerlijk gevoel van zelfspot. Zo zegt ze over haar manier van zien tijdens het voorstellen 'Hello, I see dead people and you are an angel!' Ze heeft een kort geheugen en ze vergeet alles weer. Net als iedereen speelt zij spelletjes en dat doet ze fenomenaal en met een diepzinnige inhoud. Ik ben zelden iemand tegengekomen, die zo verbijsterend goudeerlijk is over zichzelf en tegen anderen. En dan te bedenken, dat zij ooit afvaleten at en dat ook nog ontzettend lekker vond. Ze kan in de gedachtenwerelden van andere mensen kijken en ze weet exact wat er mis is of waar iemand mee zit. 'We zijn allemaal elektriciteit!', zegt ze. Ze kijkt dwars door de buitenkanten heen en ze ziet de energieën en de aurakleuren.

Elisa praat ook met de overledenen, die vaak een veel zwaardere energie hebben. Wanneer er teveel overledenen in haar kamer op bezoek komen, vraagt ze hen vriendelijk om in de gang te gaan wachten, wat ze dan doen. Elisa draagt een witte steen in de vorm van een hart bij zich, een soort talisman. Na de lezing was ze zichtbaar uitgeput. Ik gaf haar nog een edelstenen uiltje, maar ze was op. Ik noemde mijn naam nog, maar ze weet wie ik ben, zei ze. Dat kan ook haast niet anders, gezien mijn bevlogenheid om haar. De organisator loodste haar snel en bezorgd weg.

Toch wil ik wel even een primeur verklappen, namelijk, dat Elisa binnen afzienbare tijd in het spirituele magazine 'ParaVisie' zal komen te staan. Ik heb een beetje voor manager gespeeld de laatste tijd. Ik denk erover om naar haar School of Consciousness te gaan, maar die is nog in aanbouw. (-)

Op 10 maart 2019 was Elisa in een uitzending van 'Iedereen Verlicht' met de gastheer Narsingh Balwantsingh. Al met al kreeg ze negen minuten zendtijd. Beelden bij haar thuis worden afgewisseld met beelden van haar healings/lezingen. Het was te vluchtig voor een diepte-onderzoek. Ze vertelde met een breed glimlachend gelaat over het gruwelijke feit, dat zij op haar vierde haar eerste poging tot zelfdoding heeft gedaan. Die glimlach verbaasde Narsingh terecht, maar hij stipte het enkel aan, hij vroeg niet door. Ik denk dat Elisa aan zielsverlies lijdt en dat zij tijdens die zelfdodingspoging en tijdens haar verkrachting in haar kindertijd aan afsplitsing heeft gedaan, dat zij heel ver uit haar lichaam is getreden, zo ver, dat het jarenlang kan duren tot zij weer in contact met haar ware ziel komt of zelfs helemaal niet meer tijdens deze incarnatie. Ik denk dat Elisa haar grote opsomming van trauma's niet adequaat heeft verwerkt en dat zij erboven uit is gestegen. In het sjamanisme heet dat soulloss. Onbewust herhaalt zij de levensbedreigende benauwenissen van haar traumatische ervaringen. Onbewust vraagt zij 'ons' nog steeds om aandacht, hulp en verlossing. In die zin is haar goeroeschap een misleidende maskerade. Bedenk dat psychiaters zichzelf ook vaak niet kunnen helpen.

Op haar 22-ste overleed haar vriend Lasse en daarmee overleed ook een stuk authenticiteit van haarzelf. De neiging tot identificatie-drift is erg sterk bij haar. Zo zag ik een boek over Indra Devi in haar woonkamer. Ook iemand die vele rollen heeft gespeeld en die boven zichzelf uitsteeg. Hoogstwaarschijnlijk is Elisa zich er niet van bewust dat zij haar trauma's onderdrukt en niet goed verwerkt heeft, ondanks de schijn, die zij ons toont. Dat ze niet naar de Olympische Spelen kon om haar bokscarrière te bezegelen, kwam omdat ze drie weken daarvoor haar borstbeen brak. Ze zegt dat ze gesublimeerde universumenergie is, maar dat zijn wij allemaal. Ze zegt dat ze niet wil beweren dat zij God is, maar dat is ze wel. Haar nederigheid siert haar. Ze zegt dat ze vroeger met haar overleden buurjongen speelde en dat geloof ik echt, maar ik geloof ook dat ze dan ontzettend eenzaam moet zijn geweest. Ik popel van verlangen om het raadsel Elisa te kunnen ontmaskeren. Over haar eerste zelfdodingspoging zegt ze, dat ze zichzelf niet thuis voelde op aarde. Dat zou ik wel eens nader uitgelegd willen hebben.

Het liefste zou ik een documentaire met en over haar willen maken, waarbij we naar de meest beladen plekken in haar jeugd terug gaan en zij zoveel mogelijk haar verhaal kan doen. Het liefste doe ik dat samen met de Deense filosofe Stine Jensen. Het liefste schrijf ik haar biografie, maar dan moet ze wel bereid zijn om met mij samen te werken en mij alle details te leveren, die van belang zijn. Inclusief de zwaar emotionele drempels, die zij dan zou moeten oversteken. Ik vroeg de topfotografe Robin de Puy al of zij een fotosessie met Elisa wil maken. Omdat ik de nodige schrijfervaring heb en het nodige, psychologische inzicht ben ik bereid om mijzelf helemaal aan haar biografie te wijden. En natuurlijk ten eerste omdat ik haar een enorm lief en wijs mens vind, die door de Goden begenadigd is. Als belegen hagiograaf is de stap naar serieus biograaf easy. En wat wanneer alle aandacht om haar heen verflauwt en zelfs verdwijnt? Kan zij zichzelf zonder al die roem en adoratie hanteren? Wat als de commerciële machinerie van de nu nog vollopende zalen vastloopt? Wat als de magische trucs niet meer werken? Wat wanneer de oprechte verlichtingservaringen verwateren in gestileerde, onbezielde, voorgeprogrammeerde routine? Wat als zij uit haar illusie ontwaakt? (-)

Schrijver: Joanan Goddess Namaste, 02-03-2019



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 54 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)