start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (4)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (3)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (20)
filosofie (118)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1345)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (9)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (501)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (20)
muziek (416)
natuur (20)
oorlog (18)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (64)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (19)
taal (22)
tijd (28)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (4)
vriendschap (1)
vrijheid (20)
vrouwen (12)
welzijn (14)
wereld (27)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3636):

Via kruiwagens de Parnassus op

(voor Grace Aguilar (1816 - 1847))

Je bent geboren op 2 juni 1816 in de buitenwijk Hackney in Londen. Daar staat de St. Augustine's Tower uit 1275. Jouw ouders waren Joden uit Portugal, die vanwege de Portugese Inquisitie naar Engeland gingen. Jouw vader Emanuel was de leider van de Londense synagoge. Jouw moeder Sarah hielp de Joodse gemeenschap. Je was hun oudste kind. Jouw moeder leerde jou de principes van het Jodendom. Rond jouw achtste was je chronisch ziek, waardoor je thuis les van jouw ouders kreeg. Je leerde de klassiekers en zelfs als volwassene werd het jou verboden om buiten de familiekring te komen. Ondanks jouw ziekte leerde jij toch dansen en de harp en de piano bespelen. Vanaf jouw zevende hield je een dagboek bij. Voor jouw twaalfde schreef je het drama 'Gustavus Vasa', wat kwijt is geraakt.

Na de geboorte van jouw broer Emanuel reisden jullie door het bosrijke Gloucestershire. Nadat jouw vader tuberculose kreeg, verhuisden jullie naar het graafschap Devon. Terwijl jij hem verzorgde, vertelde hij jou de geschiedenis van de Spaanse en Portugese Joden. Je begon te schrijven. Op jouw 14-de schreef je gedichten over Tavistock in Devon. je bezocht enkele protestantse kerkdiensten en je schreef een wetenschappelijk werk over de conch-schelpen, die je op het strand bij Teignmouth vond. Je onderging een chirurgische behandeling en op jouw 19-de kreeg je de mazelen. Jouw gezondheid is slecht gebleven, maar je ging als schrijfster serieus aan de slag. In 1835 verscheen jouw dichtbundeldebuut 'The Magic Wreath of Hidden Flowers', overigens anoniem. In 1839 werd het herdrukt.

Jouw meest populaire, Joodse verhaal is 'The Vale of Cedars, or the Martyr. A Story of Spain in the Fifteenth Century', wat je voor 1835 schreef. Jullie verhuisden naar Brighton. Jouw twee broers gingen naar een kostschool. In 1838 vertaalde jij 'Israel vengé' van Isaac Orobio de Castro van het Frans naar het Engels. Isaac correspondeerde met Baruch Spinoza en hij bekritiseerde zijn ethiek. In 1840 gingen jullie naar Londen terug, waar je met de conservatieve politicus Benjamin Disraeli bevriend raakte. Hij werd later twee keer de premier van Engeland en hij was dik bevriend met koningin Victoria, die hem tot 1e graaf van Beaconsfield benoemde. Zijn vader Isaac D'Israeli was een schrijver/geleerde, die jou weigerde met het vinden van een uitgever, terwijl hij o.a. met de belangrijke uitgever John Nurray bevriend was. Het jaar daarop werd hij blind.

Jij maakte zelf contact met de uitgever/rabbi Isaac Leeser, die jouw 'The Spirit of Judaism' in 1842 publiceerde. Je was boos op hem, omdat hij in zijn voorwoord zijn meningsverschillen met jou gedetailleerd had toegevoegd. Het boek was succesvol en je publiceerde gedichten in kleine, Engelse tijdschriften. Je bleef ook gedichten in het tijdschrift 'The Occident' van Isaac Leeser publiceren, ondanks de grief. Isaac D'Israeli bedacht zich en hij bracht jou in contact met zijn uitgever Edward Moxon, die ook een dichter was en een vriend van Robert Browning en Alfred Tennyson. Edward bracht jou in contact met de uitgeverij R. Groombridge & Sons, die het leeuwendeel van jouw werk in Engeland publiceerde. Je was bevriend met Solomon Cohen, een staatssenator van Georgia, en zijn vrouw Miriam.

Naast de inkomsten van jouw schrijfwerk moest je samen met jouw moeder voor een Hebreeuwse school voor jongens werken om financieel rond te komen. Je had die tijd liever aan jouw schrijfwerk besteed, klaagde je tegen Miriam. Jouw verhaal 'Women of Israel' is een meesterwerk. In 1845 verhuisde jullie naar Clapton Square in Hackney, waar jouw vader in 1846 overleed. Jouw broer Henry werd een matroos. In 1847 kreeg jij een spinale verlamming. Je bezocht jouw broer Emanuel in Frankfurt. Hij was inmiddels een succesvolle muzikant.

Je ging naar de Thermen van Schwalbach om behandeld te worden, maar door een verergering van de symptomen keerde je naar Frankfurt terug, waar je op 16 september 1847 overleed. Je werd 31 jaar en je bent in de Joodse begraafplaats in Frankfurt begraven.

Schrijver: Joanan Rutgers, 01-08-2019



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 27 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)