Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3722):

De eerste Nobelprijswinnares van Sardinië

(voor Grazia Deledda (1871 - 1936))

Je bent geboren als Grazia Maria Cosima Damiana Deledda op 27 september 1871 in Nuoro, op Sardinië. Je bent in een welgestelde familie opgegroeid. Na de basisschool kreeg je een privéleraar, die jou Italiaans, Latijn en Frans leerde. Je begon zelf literatuur te bestuderen. Je begon al op zeer jonge leeftijd te schrijven over de Sardijnse boeren en hun strijd om het bestaan. Jouw vader was Giovanni Antonio Deledda, een rijke ondernemer en eigenaar in de handel en de landbouw. Hij hield van de poëzie en hij schreef Sardijnse gedichten. Hij drukte zelf een tijdschrift en in 1863 was hij de burgemeester van Nuoro geweest. Jouw moeder Francesca Cambuso was een strenge huisvrouw.

Jij was het vijfde kind van zeven zonen en dochters. Jouw oudere broer Santos verliet de school en werd een alcoholist en jouw jongste zus Andrea werd om een kleine diefstal gearresteerd. In 1888 verschenen er twee van jouw korte verhalen in het tijdschrift 'L'ultima Moda' van de zeer belangrijke uitgever Edoardo Perino. In 1890 verschenen jouw romans 'Nell' azzuro' en 'Stella d'Oriente' bij uitgeverij Trevisani. Jouw familie ondersteunde jouw schrijverschap niet. Je schreef over de harde werkelijkheid en moeilijke levensstijlen. Je combineerde verzonnen en autobiografische gegevens. Je bekritiseerde de sociale waarden en de morele normen. In 1892 debuteerde je met jouw roman 'Fiori di Sardegna'. Op 5 november 1892 overleed jouw vader door een hartaanval. Jullie hadden geldgebrek en in 1896 overleed jouw zus Vincenza.

Op 31 augustus 1895 overleed Edoardo Perino in Rocca di Papa. Hij werd 49 jaar. Jij werd bejubeld door de schrijver Angelo de Gubernatis en de filoloog/politicus Ruggiero Bonghi. In 1896 kreeg jouw roman 'La vie del male' een lovende recensie van de literatuurcriticus Luigi Capuana en in 1897 verscheen jouw dichtbundel 'Paesaggi Sardi' bij uitgeverij Speirani. Je was bevriend met de schrijver/archivaris/journalist Enrico Costa, die de historie van zijn geboortestad Sassari boekstaafde. Hij zag als eerste jouw grote schrijftalent. Je correspondeerde lange tijd met de schrijver Giovanni de Nava, ook liefdesbrieven. Op 22 oktober 1899 verhuisde je naar Cagliari, waar je Palmiro Madesani ontmoette, een ambtenaar bij het ministerie van Financiën. Op 11 januari 1900 trouwde jij met Palmiro, die oorspronkelijk uit Cicognara di Viadana kwam.

Palmiro stopte als ambtenaar en hij werd jouw literaire agent. In 1900 verhuisden jullie naar Rome, waar jullie in afzondering leefden. In 1901 werd jullie zoon Sardus geboren. In 1903 verscheen jouw roman 'Elias Portolu', waarmee je jouw naam als romanschrijfster dik vestigde. In 1904 verscheen de roman 'Cenere', die in 1916 verfilmd werd, met de actrice Eleonora Giulia Amalia Duse, die met de schrijfster/dichteres Sibilla Aleramo bevriend was. Sibilla had een seksuele liefdesrelatie met de schrijfster Lina Poletti en Lina had ook een seksuele liefdesrelatie met Eleonora. Lina en Eleonora woonden in Venetië bij Rainer Maria Rilke, Hugo von Hoffmansthal en de regisseur/acteur/toneelschrijver Max Reinhardt. In 1905 is jullie zoon Franz geboren. Enrico Costa overleed op 26 maart 1909.

Van jouw roman 'Canne al vento' uit 1913 werd in 1958 een televisie-serie gemaakt, met Cosetta Greco, José Greci, Rita Livesi, Lida Ferro en Marisa Belli (1933, Rome), die nog leeft. Op 10 december 1927 kreeg jij de Nobelprijs voor de Literatuur. Jij overleed op 15 of 16 december 1936 in Rome door borstkanker. Je werd 64 jaar en je bent eerst in de begraafplaats van Verano begraven. In 1959 werd jouw stoffelijk overschot op verzoek van jouw familieleden herbegraven in de Chiesa della Madonna della Solitudine in Nuoro. De imposante, bronzen kerkdeur met een beeltenis van de Madonna van de Eenzaamheid is door de beeldhouwer Eugenio Tavolara gemaakt. Jouw overblijfselen liggen daar in een zwarte, granieten sarcofaag. Sardus was met Fernanda Maggi getrouwd en hij overleed in 1938. Hij werd 37 jaar. Franz overleed ergens in of rond 1981.

Schrijver: Joanan Rutgers, 22 okt. 2019
22 okt. 2019


Geplaatst in de categorie: idool

4,5 met 2 stemmen 45



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)