Groot en Klein voetbal
28 april 2026. De heenmatch in de halve finale van de Champions League tussen Paris Saint Germain en Bayern München werd een onvervalst spekstakelstuk dat navenant eindigde op 5-4. Een wervelend voetbalduel tussen 2 ploegen die met open vizier speelden en zodoende aantrekkelijk, aanvallend voetbal tentoonspreidden. Ver weg was de spelbrekende foutenlast en het storend puberaal divagedrag dat het professioneel voetbal vaak ontsiert.
6 mei 2026. De terugmatch in München bracht slechts een schim van de triller van een week daarvoor. De heenmatch was een 5-sterrentopmatch voor voetbalfijnproevers, de revanche zakte een paar sterren in de kwaliteitscontrole.
Is er eigenlijk een andere sport te vinden waar sportieve topmatchen vol onvervalst kijkersplezier eerder uitzondering zijn dan regel? Vloeiend aanvalsvoetbal wordt constant door fouten onderbroken. Zelfs bij juiste beslissingen gaan spelers om de haverklap met de scheidsrechter in discussie, waardoor het spel nog wat langer stilligt. De effectieve tijdsduur van een voetbalmatch is dan ook veel korter dan 90 minuten. Het valt op dat zelfs aan de top van het professioneel voetbal nagelbijtende, sportieve confrontaties niet vanzelfsprekend zijn. Die ongelijke kwaliteit van voetbalwedstrijden is niet zomaar te verklaren door de vorm van de dag.
Bij andere, eveneens hectische, pittige contactsporten zoals rugby, basketbal, hockey zelfs bij ijshockey, heeft men manieren gevonden om het spelverloop niet constant te laten onderbreken door een foutieve spelwijze. Een sport als basketbal toont dat je attractief spel kunt stimuleren. Binnen een bepaalde tijdsspanne moet een aanval afgerond zijn of de bal gaat naar de tegenstander. Als je veel fouten maakt op tegenstanders, moet je naar de bank. Je kan je zoals bij voetbal niet constant defensief opstellen. Bij een harde maar sportieve sport als rugby krijgen de ploegen de tijd aanvallen gestaag op te bouwen. Er zijn bijna geen onfaire fouten. En als het wel gebeurt worden ze prompt bestraft, zonder obligaat spelersprotest. Het is dan ook zeer opvallend bij rugby: de autoriteit van de scheidsrechter wordt zelden in vraag gesteld.
Iedere sport die binnen en buiten kan gespeeld worden, wordt op dezelfde manier gespeeld. Behalve voetbal: outdoor- en indoorvoetbal zijn echt andere sporten. In zaalvoetbal worden de reglementen strenger toegepast en de wedstrijden zijn door de kleinere speelvelden gemakkelijker te controleren. Het spel wordt niet voortdurend onderbroken door geniepige fouten. Iedere futsalmatch geniet de voetballiefhebber van de schoonheid en creativiteit van wervelend, technisch hoogstaand aanvalsvoetbal dat voortdurend heen en weer golft. Daar moet je de wedstrijd winnen door voluit te voetballen, niet door gecrispeerd anti-voetbal te spelen.
Men is zich natuurlijk bewust van het probleem want er wordt geëxperimenteerd met andere vormen van voetbal die gemakkelijker te leiden zijn. Misschien moet men de speelvelden kleiner maken en kiezen voor teams met minder dan 11 spelers. Waarom geen 2 scheidsrechters per match op het veld, 1 per helft zoals in basketbal? Wat het beteugelen van te agressief spel betreft, zou men de gele kaarten kunnen afschaffen en vervangen door een systeem zoals in het basketbal waarbij een speler na een aantal fouten van het veld moet, al of niet voor de rest van de match. Voor zware fouten kan men de rode kaart behouden en die moet men dan ook consequent trekken. Nu passeren er te veel zware fouten zonder dat er zelfs maar geel wordt getrokken. Men zou nog meer maatregelen kunnen nemen die aanvallend spel bevorderen, zoals het aantal spelers van een ploeg op de eigen helft beperken. Er wordt gesproken over het afschaffen van buitenspel. Systemen kunnen veranderen, alles is voortdurend in beweging, ook in de sport.
Een merkwaardig gevolg van het storend antivoetbal is dat veldvoetbal een sport is waarbij de best voetballende ploeg kan verliezen. Je kan met 11 het grootste deel van de match op je eigen speelhelft de tegenstander laten komen en loeren op de counter. Wie 1 goal meer scoort wint. En zulke wedstrijden kunnen natuurlijk ook best tactisch interessant zijn. Maar de recente halve finales tussen PSG en Bayern Munchen bewijzen dat vrijuit aanvallend voetballen nog altijd de meest aantrekkelijk spannende spektakelmatches oplevert. Het is een feit dat het grote veldvoetbal al te dikwijls klein is qua aangeboden, intrinsieke voetbalkwaliteit en fair play. Dit terwijl het klein zaalvoetbal meestal groot kijkplezier biedt qua sportieve voetbalkrachtmetingen. Zoals in andere sporten moet het mogelijk zijn het beste van groot en klein voetbal te vermengen en tot 1 meer sportieve sport te herleiden.
8 mei 2026
scarlet.beGeplaatst in de categorie: sport
voetval
6
Geef je reactie op deze inzending: