start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (104)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (20)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (13)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1119)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (498)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (22)
moraal (19)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (58)
rampen (7)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (13)
wereld (24)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3299):

Seksuele grensoverschrijding als trigger tot zelfdoding

(voor Anne Sexton (1928 - 1974))

Je bent geboren op 9 november 1928 als Anne Gray Harvey in Newton, Massachusetts. Jouw ouders waren Mary Gray Staples en Ralph Churchill Harvey. Jouw oudere zussen waren Jane Elizabeth Jealous en Blanche Dingley Taylor, die in 2011 overleed. Als kind verbleef je vooral in Boston. Eind jaren veertig was je een tijd fotomodel. In 1948 trouwde je met Alfred Sexton en samen met hem kreeg je twee dochters. Je leed aan de gevaarlijke eetstoornis anorexia nervosa en vanaf 1954 leed je aan manische depressiviteit. Jouw psychiater Martin Theodore Orne stimuleerde jou om poëzie te gaan schrijven. Hij dacht dat jij aan hysterie leed.

Je volgde workshops aan de Universiteit van Boston, waar de dichters John Holmes en Robert Lowell jouw leraren waren. Lowell (1917 - 1977) was de vader van de Confessional poetry, die autobiografisch is en o.a. geestesziekte, seksualiteit en zelfdoding benoemde. Sylvia Plath was ook een leerling van Lowell. Net als Sylvia ben je sterk door hem beïnvloed. Je publiceerde jouw gedichten in de belangrijke tijdschriften 'The New Yorker', 'Harper's Magazine' en 'Saterday Review'. Je was bevriend met Sylvia Plath en W.D. Snodgrass, die beiden grote invloed op jouw dichtwerk hadden. In 1957 ontmoette je op de Antioch Writer's Conference jouw mentor William De Witt Snodgrass (1926 - 2009), een dichter van formaat, die jou volop aanmoedigde. In 1959 overleden jouw ouders.

Veel van jouw gedichten gaan over waanzin en jouw verblijf in psychiatrische inrichtingen. 'Poëzie moet pijn doen!', schreef je. In 1960 verscheen jouw dichtbundeldebuut 'To Bedlam and Part Way Back' en won Snodgrass de Pulitzer Prize for Poetry voor zijn eerste dichtbundel 'Heart's Needle'. Zijn gedicht 'Heart's Needle' was zeer inspirerend voor jou, vooral omdat je van jouw 3-jarige dochter was gescheiden. Je las dit gedicht voor het eerst, toen jouw jonge dochter bij jouw schoonmoeder woonde. Als reactie schreef je het gedicht 'The Double Image' en na een briefcorrespondentie werd je bevriend met Snodgrass.

Terwijl je met de dichter John Holmes samenwerkte, die jou les gaf, raakte je in contact met de dichteres/schrijfster Maxine Kumin (1925 - 2014). Holmes was een alcoholist en zijn eerste vrouw sneed haar polsen door, waardoor ze overleed. Je bleef voor de rest van jouw leven een goede vriendin van Maxine. Jullie bekritiseerden elkanders werk en jullie schreven samen vier kinderboeken.

In 1961 verscheen 'The Starry Night' en in 1962 'All My Pretty Ones'. Op 11 februari 1963 pleegde Sylvia Plath in Londen zelfdoding door zichzelf in haar gasoven te verstikken. Ze werd 30 jaar en ze is in het kerkhof van Heptonstall begraven. Ze leed aan een chronische depressie als gevolg van een bipolaire stoornis en schizofrenie. Na Sylvia's overlijden schreef je steeds vaker over de vraag of zelfdoding ook voor jou de beste keus zou zijn. Vanaf 1956 had je al meerdere suïcidepogingen gedaan.

In 1966 verscheen 'Live or Die', waarvoor je in 1967 de Pulitzer prize kreeg. In 1969 verschenen de dichtbundel 'Love Poems' en het theaterstuk 'Mercy Street', met Marian Hall Seldes in de hoofdrol. Eind jaren zestig kreeg je last van manische perioden, die jouw carrière hebben beïnvloed. Je vormde de jazz-rockgroep 'Her Kind', met wie je muziek aan jouw poëzie toevoegde. In 1972 verscheen 'The Book of Folly' en in 1974 'The Death Notebooks', de laatste uitgave tijdens jouw leven. Je werkte samen met de kunstenares Barbara Swan.

Op 4 oktober 1974 lunchte je samen met Maxine om het manuscript van 'The Awful Rowing Towards God' te herzien. Thuisgekomen trok je de oude pelsjas van jouw moeder aan en verwijderde je al jouw ringen. Je dronk een glas wodka en in jouw garage heb je in jouw auto zelfdoding gepleegd door koolmonoxidevergiftiging. Je werd 45 jaar en je bent in de Forest Hills Cemetery & Crematory in Jamaica Plain, Boston, begraven.

Volgens jouw oudste dochter Linda Gray Sexton (1953) ben je seksueel aangerand door jouw moeder. Volgens psychiater Orne was zijn vervanger verantwoordelijk voor jouw zelfdoding, die een fatale, seksuele affaire met jou is aangegaan, waardoor je rampzalig psychotisch werd.

Schrijver: Joanan Rutgers, 05-04-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 34 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)