start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (104)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (20)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (13)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1119)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (498)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (22)
moraal (19)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (58)
rampen (7)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (13)
wereld (24)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3304):

Net als Vermeer, Verhoef, Noort en Van der Vlugt

(voor Patricia Snel)

Je bent geboren in 1967 in Gouda. Je was de dochter van een Goudse kaashandelaar. Net als jouw buurmeisje Jeske werd je een straatmadelief genoemd. Je was stoer en ondeugend en vol kattenkwaad. Je schoot besjes in de badkamer van een Barbie-achtige buurvrouw. Je was heel lief en levenslustig. Je liet een juf met een nepspin schrikken. Je was vrij rebels en nieuwsgierig. Je was het mooiste meisje van de klas en van de Reeuwijkse Plassen. Je was mooi slank en je had mooi blond haar en prachtige, bruine ogen. Je had jonge en traditionele ouders en een broer, die wel naar het gymnasium ging, wat jij voor jezelf een afknapper vond. Je had geen levensplan, waardoor je alle kanten op ging. Je was onzeker en je had last van faalangst.

Je zat op de Havo-afdeling van het Antonius College. Je haalde streken uit in de klas en je was een echte boef. Daarna ging je naar de Willem de Zwijger Mavo, waar je diep ongelukkig was en wat je desondanks toch voltooide. Die Mavo werd gedomineerd door neo-nazi's in Lonsdale-kledij, die elkaar met de Hitler-groet begroetten, bomberjacks en kistjes droegen en veel geweld gebruikten. Je was fysiek een laatbloeier, je menstrueerde nog niet en je kocht een BH, die je met watten opvulde. Jouw eerste zoen kreeg je van Bas van Hooff, een leuke knul, die gitaar speelde. Daarna ging je kakkleding dragen en werd je een college-meisje met Antonio Paoli schoenen. Op de Mavo werd je 'Madame Chic' genoemd en werd je door veel meiden gepest.

Je was behoorlijk mysterieus en je was bevriend met Ed de
Goeij, de latere keeper van het Oranje-elftal. In Reeuwijk zonde je veel en smeerde je jezelf in met uierzalf en olijfolie, zodat je poepiebruin was en daarmee flaneerde tussen de spierwitten.
Op jouw 17-de werd je verliefd op een oudere tennisser, met wie je o.a. naar Frankrijk reisde. Hij was erg jaloers en controlerend en hij sloeg jou bont en blauw. Je was bang voor hem. Hij zei, dat als jij bij hem weg ging, hij jou zou vermoorden. Je hebt twee-en-een-half jaar in angst geleefd, maar je wist jezelf van hem te bevrijden. Je raadt anderen in dezelfde situatie aan om erover te praten en hulp te gaan zoeken. Je had er met jouw geliefde oma over kunnen praten en het kunnen oplossen, maar jouw oma was overleden.

Je behaalde jouw master voor de Italiaanse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Leiden. Tijdens deze studie deed je modellenwerk. Daarna werkte je enkele jaren voor een marketing- en communicatiebureau en je richtte diverse bedrijfjes op. Je reisde een half jaar door Afrika en Zuid-Amerika. Je was jouw hele leven op zoek naar spanning. Met jouw man, de orthopeed Martin van den Oever, ging je naar Singapore, waar hij werkte en jij boeken begon te schrijven. Je hebt in het schrijven jouw roeping gevonden. De relatie met Martin duurde negen jaar.
Daarna kreeg je een relatie met Guido Crucq, met wie je in 2006 vanuit Amsterdam in Drenthe ging wonen, waar je thrillers ging schrijven.

In 2010 verscheen jouw literaire debuutthriller 'Verblind' bij uitgeverij De Vliegende Hollander, waarvoor je jezelf hebt verdiept in de wereld van de wiethandel. Je liep mee tijdens het oogsten van de wietplanten en je was aanwezig bij de verhandelingen.
In 2011 verscheen jouw tweede thriller 'De intrigant' bij uitgeverij De Vliegende Hollander.
In 2013 verscheen 'De expat' bij uitgeverij Mistral.
In 2014 verscheen 'De jacht' bij uitgeverij Mistral.
In 2016 verscheen 'De violiste' bij The House of Books.

Je woonde twee jaar op de Kaaimaneilanden en in april 2016 ging je terug naar Amsterdam.
In 2018 verscheen jouw zesde thriller 'Expat exit', over schuld, liefde en drugshandel op Curaçao.
Je zegt: 'Je kan altijd koers wijzigen en je kan altijd meer dan je denkt!'. Terecht dat je op de meeste NS-stations op een grote poster staat.

Schrijver: Joanan Rutgers, 09-04-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 27 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)