start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (12)
feest (6)
film (20)
filosofie (116)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1219)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (499)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (19)
muziek (414)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (61)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (27)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (3)
vriendschap (1)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (14)
wereld (26)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3430):

Ten diepste een aardse, losbandige negerin

(voor Eugénie Fougère (1870 - na 1937))

Je bent geboren op 12 april 1870 in Marseille. Op jouw 12-de debuteerde je in Avignon als vaudeville en music hall zangeres. Je stond ook bekend als een soubrette. Op jouw 15-de begon je jouw carrière in het Café des Ambassadeurs in Parijs, waar je voor altijd bleef wonen. Je was een populaire en excentrieke zangeres/danseres, o.a. in de Folies-Bergère en L'Olympia. Je had net als Émilie Marie Bouchaud en Jeanne Florentine Bourgeois veel succes als chanteuse épileptique, waarin je seksuele wellust met clownerie combineerde en grimassen maakte. Deze aantrekkingskracht van obsceniteit en seksuele provocatie was zeer gewild in het Parijse nachtleven.

Op 7 september 1891 speelde je in de Koster and Bial's Music Hall op Broadway in New York. Je had vele jaren optredens in Amerika, maar jouw presentaties waren te baandoorbrekend voor de gemiddelde, Playmobil moraalriddertjesachtige, braaf aangepaste, bedilzuchtige, narrow-minded, veroordelende, hypocriete, oersaaie, fantasieloze, ontsekste, lauwe, uit onkunde kunst torpederende, kleingeestige, dictatoriale, naar vrouwen toe bezitterige, heetgebakerde, preutse Amerikanen. In Kansas City vertelde je op een podium, dat de mensen denken dat je ondeugend bent, maar ze begrijpen jouw komische diepgang gewoon niet en ze zijn nogal traag van begrip.

Je danste op ragtime-muziek en je deed de cakewalk-dans. In 1903 stond je op de cover van 'Paris qui Chante'. Je voerde liederen en dansen van alle landen uit en je droeg de meest aparte toiletten, versierd met paradoxale kleuren. De kunstenaar Alfred Choubrac maakte een poster van jou, waarop je als een sexy spin staat afgebeeld, die mannen in haar web aantrekt en vangt. In 1920 verscheen je in een revue in theater La Cigale op 120, boulevard de Rochechouart. Jean Cocteau hield daar avant-garde avonden. Je verscheen er in een kostuum van een Amerikaanse negerin. Je vertelde aan Rae Beth Gordon, een professor in de Franse literatuur, dat je jouw oude zelf weer voelde in deze fantasieverschijning. Je voelde jezelf meer thuis in een donker gekleurd lichaam, geregeerd door teugelloze, zwarte ritmes en bewegingen.

Jouw optredens choqueerden de puriteinse Amerikanen en je openbaarde hun benepen schijnheiligheid. In mei 1906 werd je samen met jouw echtgenoot, de acteur Albert Girault, veroordeeld voor winkeldiefstal. In de textielwinkel 'Lewis & Alleby' in Londen hadden jullie een lingerie-setje ontvreemd. Je speelde in de concertzaal van Oxford voor een flink salaris en je zei, dat je vergeten was te betalen. Je hoefde geen boete te betalen. Je gaf jouw geld vaak snel uit.

In oktober 1907 had je een uitvoering in het Gaiety Theatre in Washington. Een politie-sergeant genoot ook van de voorstelling, maar omdat hij toch geschokt raakte, sleepte hij jou woedend mee naar het politiebureau, waar je wegens 'slecht gedrag' 50 dollar moest betalen. In 1909 had je één optreden in Montreal, waarbij je buitensporige lingerie droeg en het publiek hevig geschokt en ontdaan was. Het was daar meteen jouw laatste optreden, want de theaterdirecteur weigerde een verdere voortgang. In 1920 had je een come-back met Émilie Bouchaud. In 1925 werden jouw sieraden met een waarde van 275.000 franc gestolen, vertelde je aan de schrijver/journalist Maurice Hamel.

In 1934 woonde je in een klein appartement in Parijs, waar je de muren met foto's van jouw imposante carrière had bedekt. Hamel interviewde jou opnieuw. Het overlijden van jouw naamgenote, een biografe van de Belle Époque, in 1903, had jou veel herstelwerkzaamheden bezorgd. Deze aan opium verslaafde biografe werd op haar 42-ste in het kuuroord Aix-les-Bains door dieven vermoord. Een huismeid werd ook vermoord en een andere vrouw was zo misbruikt, dat ze haar verstand heeft verloren. Jij woonde een tijd in dezelfde, Parijse straat als deze Eugénie. In mei 1937 speelde je een oude, behaagzuchtige in de komedie 'Les Perles de la Couronne' van Sacha Guitry, ook met zijn derde vrouw, de actrice Jacqueline Delubac, die in 1997 overleed. Daarna ben je overleden. De datum is onbekend.

Schrijver: Joanan Rutgers, 17-01-2019



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 34 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)