INTERNATIONAAL RECHT
Ik zat naar een talkshow te kijken. Zo’n tafel met mensen die allemaal iets vinden, maar het toch vooral netjes formuleren zodat niemand boos wordt, behalve eventueel de kijker.
Er zat een man die uit Iran was gevlucht. Dat was geen klein verhaal. Hij vertelde over gevangenissen, martelingen, ondervragingen waarvan je al ongemakkelijk wordt als je er alleen maar naar luistert. Hij had het over cellen, over verdwijnen, over mensen die nooit meer terugkwamen. Op zo’n moment wordt het stil in de studio. Zelfs de presentator, normaal gesproken iemand die ook tijdens een aardbeving nog een bruggetje naar de reclame weet te maken, keek even serieus.
En naast hem zat een analist. Tegenwoordig heet dat een duider. Dat is iemand die bij alles wat er gebeurt zegt dat het ingewikkeld ligt. Dat is hun beroep.
De gevluchte man vertelde over 45 jaar onderdrukking. Over een regime dat mensen ophangt, opsluit en soms gewoon laat verdwijnen. Dat soort dingen.
De analist knikte begrijpend en zei toen dat een aanval van Amerika of Israël op Iran natuurlijk niet kan. Vanwege het internationaal recht.
Hij zei het met de kalmte van iemand die thuis een mapje heeft met tabbladen. Internationaal recht. Hoofdstuk 3. Paragraaf 7. Inval verboden.
Misschien heeft hij ook gelijk. Waarschijnlijk zelfs. Internationaal recht is er niet voor niets. Daar hebben mensen lang over vergaderd, met koffie, koekjes en van die naamkaartjes op tafel.
Alleen keek ik naar die man die uit Iran was gevlucht en dacht: die heeft waarschijnlijk niet zoveel aan paragraaf 7 gehad toen ze hem aan het martelen waren.
Het vreemde is dat internationale regels altijd heel indrukwekkend klinken, zolang niemand zich er iets van aantrekt.
Ik stel me voor dat morgen Rusland bij ons de grens over rijdt. Tanks, soldaten, alles erop en eraan.
En dat de Russen dan bij de grens worden opgewacht door een leger wetboeken over Internationaal recht. “Momentje”, zegt iemand van Buitenlandse Zaken.
“Volgens artikel 2 lid 4 van het Handvest der Verenigde Naties mag dit eigenlijk niet.”
Dat de Russische commandant even uitstapt, zijn helm afzet en zegt:
“Verdorie. Dat hadden we niet gezien. Jongens, terug naar Moskou.”
Maar waarschijnlijk gaat het anders.
Waarschijnlijk rijdt die tank gewoon door.
En staat er daarna ergens een analist op televisie die uitlegt dat het juridisch gezien toch echt heel problematisch is wat er zojuist gebeurd is.
Je kunt er over denken hoe je wilt maar het blijft krankzinnig dat het ene land het andere binnenvalt. Maar nóg krankzinniger is het wanneer de macht van de sterkste het wint van welk Internationaal Recht dan ook. Dan zijn wij terug geworpen naar het begin van de jaartelling. Dan begint alles opnieuw en vechten we het weer uit met speer en pijl en boog. Niet gehinderd door welk recht dan ook...
gmail.comGeplaatst in de categorie: actualiteit
recht
31
Geef je reactie op deze inzending: