“Indien de vensters van onze waarneming werden schoongemaakt, dan zou ieder ding voor de mensen verschijnen zoals het werkelijk is: oneindig”. -William Blake,Engels dichter(1757-1827). Indra’s net of Indra’s juwelen of parelnet genoemd is een metafoor gebruikt om het concept van leegte te beschrijven, dat van afhankelijkheid en vervlechting in de…

Vorige week verscheen “Zwevende gelovigen – oude religie en nieuwe spiritualiteit” van Joep de Hart. Als wetenschappelijk medewerker van het Sociaal en Cultureel Planbureau deed hij uitgebreid onderzoek naar de stand van zaken op religieus en spiritueel gebied in Nederland. Er wordt immers wat afgeloofd in ons landje. Parabeurzen hoppen als reizende…

Mooi Als je heel erg dronken bent komt er geen einde aan het neuken. Het gaat de hele tijd mis zodat je weer van voren af aan kunt beginnen en als je dan eindelijk klaar bent hoor je jezelf merkwaardige zinnen mompelen zoals ik zou je wel willen adopteren terwijl hoer C. twee hooguit drie jaar jonger is en 's ochtend vroeg staand voor…

Sandrabra Vroeger dacht ik bij het woord lingerie aan de stille slipsniffers die door tuinen sluipen om te struinen door de druipend natte slipjes aan de waslijn en ze stiekem stelen, bergen van ondergoed verborgen onder hun bed. Later dacht ik bij lingerie vooral aan wat er welfde achter al die niemandalletjes van kantjes en ruches en bandjes en…

Houston we have a problem Liefste, ik weet dat ge meer ruimte wilt, maar hoeveel planeten wilt ge concreet? Hoeveel lichtjaren moet ik van u verwijderd zijn opdat ge weer kunt zweven? Ge wilt mij niet langer met u meedragen, Ge wilt weer gewichtloos zijn. Een onbeduidende stip tussen zoveel andere? Is het een ander, een andere zon om…

IJstijd Toen ik vroeg in welke tijd je het liefst en waarom, riep je: 'ijstijd.' 'de grote of de kleine?' 'Doe maar de grote.' Of je wel wist dat zelfs de mammoetjagers hier niet kwamen, dat er geen begroeiing was op mossen, gras en poolwilg na en een bloempje dat uitbundig bloeide, dwars door stenen, zand en sneeuw: de dryas octopetala…

Impasse Zo vond de vrouw haar man, de dichter: gehurkt in het bad, het hoofd geklemd tussen de knieën, alleen met zichzelf, het oude vlees, de verschrompelde stichter van haar geluk. Zij zag hoe gebogen, hoe naakt en menselijk buiten de taal. De warmte wolkte, vrede zong uit de kraan. Dit, dacht zij, kon hij dit maar verwoorden... Hij…

Vel over been staan bomen te lachen Vil geen vis aan de rand van de rivier, een man liep het water in, het touw van zijn krabpot was gebroken, ze vonden hem terug in drie krokodillen. Hier zijn gezichten verweerd door zon en altijd wind, die waait over veranda's met versleten banken, waar de man rondrijdt op zijn rommelige erf, zijn motor…

Ik keek niet eens naar buiten. Ik lette helemaal niet op. Het is in mijn ooghoek gebeurd. Ik zat met jou aan tafel - we waren in gesprek - toen ik zag (in mijn ooghoek) hoe de theedoek van de overburen (die op het balkon hing te drogen) van het rekje viel. Vallende dingen zijn een zeldzaamheid, meer dan gevallen dingen (waardoor je weet dat er gevallen…

De definitie van intuïtie kan ingewikkeld worden geformuleerd of sober. Ik kies voor het laatste. Binnen deze filosofische beschouwing wordt onder intuïtie verstaan: het weten zonder denken. Het luisteren naar een stem vanuit jezelf die de dictatuur van het ego heeft ontvlucht en het denken heeft weten te omzeilen. De stem van je diepere wezen, de stem…

De waarheid neemt de bus De waardige schreeuw van de boom is niet waar. Hij gebeurde niet echt maar in een droom - die ik had terwijl ik wakker was. Dat kan dus ook al niet. Hij overkwam mij in de bus. (De krakende val die daarna kwam is nauwelijks van belang.) Omringd door dames: tassen vol baksteenharde meningen, hoog opgezette duivenborsten…

De gasvlag Ik open de vergadering. Het is niet toegestaan te spreken want ik ben moe Tot op mijn botten en luister niet. Ik ken een fort waarboven de wind stilzit, de gracht gevuld met blaren en oude snoeken die nog denken. Het is niet meer de vraag of wij dat zijn of het juist is, er is geen vraag. Nu zou ik willen dat de secretaris…

Litanie van Marthe Bonnard Ik lig in water, blauwgroen water niet zomaar te baden. In water ben ik omdat ik daar besta. Zie mijn meisjesheupen bloeien onder water. En zie mij uit het water, daar weeg ik als vrouw. Uit het water wieg ik niet van mij vandaan. Ik drijf mij van mij weg - een bleke maan uit de gravitatie van het lichaam. Ik lig…

In maart dit jaar verscheen bij uitgeverij Ambo het boek “Uitbehandeld, maar niet opgegeven” van de Duitse psychiater Detlef Petry. Hoewel hij Duitser van origine is, was hij vooral in Nederland actief. Zo was hij van 1978 tot 2009 verbonden aan het psychiatrisch ziekenhuis “Vijverdal” in Maastricht. In die periode heeft hij zich vooral verdienstelijk…

Kasselse Apollo We kennen niet zijn ongelooflijk hoofd waarin de appels rijpten. (Zijn tors is marmer, wit gewelfd.) Wij zien niet meer de grens die door de ogen liep, waar zon in sterren overgaat. Maar eens dan breekt zijn stilte aan. Dan wekt hij slaapsters op, tot beelden van verhevenheid. Ooit neemt hij in uw ogen plaats, zijn voet…

Geen señorita Nee, ik moet geen señorita in mijn armen, zo'n buitenlands mens. Hotelregistratie met een vinkje bij señorita - geen vinkje voor mij. Want ik houd niet van mensen die ik niet ken. Zo zal ik nooit naar de hoeren gaan. Een bordeel - ik heb al moeite met een café. Al die vreemde mensen daar die niet mijn type zijn. Ik ken ze niet…

Als je niet buigt word je gebogen, o, wees maar niet bang, je wordt gebogen, het buigt je, het drukt je met kracht neer. Je wordt door iedereen verlaten, ja, door jezelf. Wees niet bang, het is snel voorbij met het gekloot. Want gekloot is het en het wordt niet beter. ''t Is voorlopig nog toekomstmuziek,' luilakt de radiopresentator, …

Vaarwater Nauwelijks merkbaar gaat alles hier bergaf zoals de vliet die sloom het veld doorvloeit. Dit loos gekabbel maakt mij stil en stom. Als ik nog langer wacht droogt elk verlangen talmend op. Ik wil een snelle stroom, ik wil een roes die raast, een bruisend spel dat om een speler vraagt, een stem, een hand. Ik wil een ander land…

Ik schrijf onder de regels: het schooljaar is voorbij en kleumend met z'n achten bij elkaar een zomeravond in het park wij en jij veranderlijke ziel daar altijd bij tot hier. Het wordt een lange koele zomer zonder elkaar. Te jong voor tranen maar te stil voor onze jaren slenteren wij de dijk op naar het meer dat licht verzamelt voor later, vogels…

Bij Ophelia (Millais) dit is onmiskenbaar mijn gelaat wat drijft haar onder de wilgen en maakt haar lijf tot ongewiede tuin geen man die opklimt aan haar benen maar kruid dat om haar lenden windt de knoppen van haar borsten klappen open en haar longen dicht water verdunt de herinnering de zon loopt als een ei over haar uit wie roeit…