Eén van de meest wrange aspecten van de discussies tussen christenen en atheïsten is de enorme verharding die over en weer optreedt. Zo krijg je als christen soms de indruk dat je persoonlijk verantwoordelijk wordt gesteld voor middeleeuwse brandstapels, de kruistochten en de inquisitie, terwijl atheïsten van de weeromstuit moeten vrezen dat Mao en…

Sneeuwstorm In mijn streek zegt men 'ver' in de zin van 'bijna'. Het is al 'ver' winter. En zo ver is het inderdaad. Sneeuw is eeuwig leven op een wit blad zonder letters geschreven, niets is nog hier, alles is ginder. Zoals dat boerderijtje, tien vadem onder de sneeuw. Sneeuw doet het landschap wat longen doen bij het inhouden van…

Als scherp toeschouwer van mijn medemensen maak ik me over het algemeen best wel wat zorgen over het humeur van hen, over de staat van hun psyche en zelfs over hun voedselkeuze. Het merendeel kijkt somber of boos, sommigen staan zelfs op springen van ingehouden woede, enkelen kijken nors omdat ze verdrietig zijn of nauwelijks rond kunnen komen en het…

“Natuurlijk ben ik tolerant”. Natuurlijk schudde ze enthousiast haar hoofd op de wel heel vreemde vraag of ze wel tolerant was. Zelfkennis was wel noodzakelijk wilde je niet te kwetsbaar zijn voor alle negatieve opmerkingen hier en daar. Ze meende dan ook dat juist zij erg tolerant was, omdat ze zich vaak heel kwetsbaar durfde op te stellen. Maar…

In de maatschappij vinden we veel verschillende culturen dan wel geloven. We kijken rechts en zien een rode vlag wimpelen en links zien we een groene vlag die laag aan de grond staat, door de herfst en aanstormende winter! We realiseren ons niet dat we gezegend zijn met zoveel moois om ons heen! We kijken slechts af en toe naar een journaal of een…

Naamloos Ik schrijf gedichten als dunne bomen. Wie kan zo mager praten met de taal als ik? Misschien is mijn vader gierig geweest met zijn zaad. Ik heb hem nooit gekend die man. Ik heb nooit een echt woord gehoord of het deed pijn. Om pijn te schrijven heb je weinig woorden nodig. Jan Johannes Cornelis Arends werd geboren…

Lied dat ik van een krankzinnige hoorde Ik heb de bodemloze put gepeild Het water staat mij nader dan mijn schoenen Ik heb de nagels van mijn vlees gevijld Ik zal mijn tong met verse watten boenen Het geeft den man niet of de mast verklept Wanneer de manen in zijn hoofd gaan gloeien Hierom ben ik in een gesticht verlept en voel mijn leden…

Buiten schot Iemand was bezig, op zijn gemak de fietsenhokken leeg te roven terwijl wij luisterden naar een fameuze ruzie bij de buren. Onder het schreeuwen van jij en jij, draven op trappen en gooien met allerlei spullen dacht ik nog dat ik een soort morrelen hoorde, iets als het rijden van dunne wielen achter in het straatje, een fietspomp…

Zelfportret Je ziet een man in de tuin hij lijkt verzonken in zichzelf die man ben ik, ik weet het maar als je lang kijkt naar een foto van jezelf verval je in gepeins - wie je bent en wie je bedoelt als je ik zegt, enzovoort ik kijk en kijk in dat gezicht en inderdaad - ben ik dat? over het ik is veel nagedacht ook door mij, maar de meningen…

Zoek heil en heul in uw gedichten; doe als ik en denk om roem en eer geen ogenblik, maar vindt in verzen vrede en zielsgeluk. Veracht de wereld en zijn valsch behagen in afbreuk doen, wat groot is te verlagen en al het kleine en slinksche hoog te dragen. Christenen, Joden, Parsen, Moslemin, zij dolen allen; voor wie toe wil zien, vervalt…

De ontmoeting Tusssen uw ogen en de mijne Was 't licht anders dan om ons henen, Zachter en van iets teers doorschenen: Glanzingen die in glans verdwijnen. Alle verrukkingen: vreugde en wenen Hebben zich in die glans gevonden; 't Smachten van ons begeerge monden, En de drang veel goeds te verlenen. En de weelge golvingen kwamen Van…

Op een dag spuwde mijn moeder mij uit, het was aardbeientijd, ze was kwaad want ze had net een groot bord vol geplukt toen ik haar relatieve rust (een man, een kind, een portie aardbeien) kwam verstoren. Ik had de haren van een vreemde en krijste hard en blauw, mij gaven ze een tik om me te doen zwijgen. Toch gooide ze me niet weg.…

Willem Frederik Hermans 1921-1995 (III - II) Gerard van het Reve 1923-2006 (III - I) Harry Mulisch 1927-2010 (III - III) Eenmaal boven lees ik graag nieuw werk!…

Vrij wil je zijn? Vergeet het, lady, je hebt er geen talent voor, geen spriet, je wilt de kwalen van de vrijheid niet, de pijn niet, noch de remedie. Verlies je toch niet in de monotone slaap die niet wil slapen, het gepluk aan die ene erogene zone die blijft vloeien en gapen, maar speel liever dat je gekluisterd bent en fluister over vrijheid…

Potamoi: rivieren De rivier Eufraat wordt als de belangrijkste stroming van het Midden-Oosten gezien. Met zijn oorsprong in Syrië stroomt deze rivier 2800 kilometer lang via Turkije naar Irak. Aan de Eufraat is Abraham door God geroepen. Dit verhaal, dat is opgetekend in het eerste Bijbelboek Genesis, vertelt de geschiedenis van aartsvader Abraham…

Lenin, gij machtigste, dapperste Strijder, Gij alles durvende en hoge Held, In diep bezinnen en het verst geweld Even machtig, - gij werdt de bevrijder Der boeren, en wildet worden ook de leider Der Russische arbeiders ter vrijheid, redder Van het gehele wereldproletariaat, En stichter van de communistische wereldstaat. Gij stierft. Waardoor…

Nabil en Takis Vanmiddag, lezend in Kavafis' verzen, herlezend, proevend, vloeit geluk overdadig binnen met de herfstzon. Ik ben gezalfd en warm, er klinkt arabische muziek, griekse muziek, en in de tuin, stralend in jeugd en schoonheid oogsten Nabil en Takis henneptoppen. Ik heb geurige koffie klaar staan in doorzichtig porselein, maar…

Fata morgana We dwaalden langs verpulverde altaren waar grijze monniken met giereblik ons leverzuchtig zaten aan te staren. Hun lichaam was onooglijk van het slik. We zagen nonnen met bestofte brillen waarin het leed van eeuwen stond te lezen, ze huiverden en vreesden duizend vrezen. We hoorden dode mijterdragers gillen, het hof van Rome,…

De uitgever Toen Pegasus hem smadelijk had afgeworpen, sprong hij Mercurius maar op de nek en werd een naarstig vuller van het boekenrek, dat Wim en Gerrie zoet houdt in hun dorpen. Aanvankelijk nog wat gevleugeld, nam hij poëzie van diepe mannen mee op voorjaarsreizen en sloeg de boekverkopers met die steen der wijzen. Maar och, wat harde…

de avond heft de zwarte tafel hoger en wij, die er aan zitten, stijgen mee. wij stijgen, dalen, stijgen weer en weten dat wij de aarde niet betreden mogen. wij stijgen, stijgen, vergeten te spreken, vergeten van alle dingen de namen, stijgen, stijgen, zien sterren en manen, stijgen, zien sterren en manen en weten plotseling door een gouden…