Bjarne Gosse had een boek met de gedichten van Kaváfis uit de boekenkast gehaald en hij begon er in te lezen: Muren Zonder voorzorg, zonder medelijden, zonder schaamte bouwden ze rondom mij grote hoge muren. En nu zit ik hier en ik ben in wanhoop. Aan niets anders denk ik: dit lot verteert mijn geest; want veel dingen had ik buiten nog…

Berend had door de ziekte van Lyme een verzwakte gezondheid. Het was nog niet gelukt om samen de vader van Bjarne te bezoeken, nu die in zijn allerlaatste levensfase was. Bjarne durfde ook niet goed alleen te gaan. Het was de laatste tijd gaan spoken in zijn hoofd. Een dubbele verhuizing was het laatste waar hij op wachtte. Maar hij wilde de woning…

Het voorjaar van 2015 werd opgeschrikt door een mailbericht van de zus van Bjarne. Geschrokken staarde Bjarne naar de tekst die op het beeldscherm van zijn computer was te lezen. Zijn oude vader had niet lang meer te leven. Er was nog voldoende tijd om afscheid te nemen, maar Bjarne moest niet te lang wachten. Bjarne reageerde zijn woede af op zijn…

De woning van Bjarne Gosse in de Amsterdamse Oosterparkbuurt had een geheimzinnige charme. De oude houten panelen onder het slaapkamerraam toonden een ruwe scheur onder het houten kruis dat onderdeel was van het kozijn. De keuken en de slaapkamer waren slecht geïsoleerd en aan tocht en vocht onderhevig. De badkamer had last van schimmelvorming omdat…

De huisarts van het nabij gelegen plein had vragen over het medicijngebruik van Bjarne. Het was hem opgevallen dat de vijftiger Bjarne geen enkele therapie voor zijn gemoedstoestand had voltooid tijdens zijn leven. Het leek hem verstandig Bjarne door te sturen naar een instituut, waar mensen met kennis over de geestelijke gezondheidszorg werkzaam waren…

De zon scheen op het kleine balkon aan de straatkant van het pand in de Amsterdamse Oosterparkbuurt, waar Bjarne sinds het begin van 2012 woonde. Eindelijk leefde hij in de buurt van zijn geliefde Astrid, die hem op deze sociale huurwoning had gewezen. Een woning met karakter, een kamer en suite met een zijkamertje, een keuken en een slaapkamer en…

Na een herfst en winter van intense rouw begon de lente van 2011 met de laatste tranen. Alle hoofdstukken over Emma Petronella waren nu echt verleden tijd. Ze lag begraven in haar kist op de grote begraafplaats niet ver van de rozentuin. Jan Boter kwam er iedere maand de hortensia verzorgen. Bjarne was er een keer geweest om zijn tranen te drogen…

Steeds bleef Bjarne zich afvragen hoe het ging met Emma Petronella. Nooit eerder had hij haar zo lang niet gesproken. Inmiddels had Bjarne zich aangesloten bij “Gedichtenfreaks”, een bonte verzameling goedmoedige gekken, die alleen via het gedicht konden communiceren. Het waren geen zeldzame afwijkingen die er dansten rond de woordenbrij. Sommige…

Mijn vroegste herinneringen aan mijn schooltijd zijn de herinneringen aan de lagere school. Want toen heette het nog geen basisschool. Je had de kleuterschool en de lagere school. In mijn tijd waren dat twee aparte gebouwen. Als je zes jaar oud was, mocht je naar de lagere school, "de grote school", zoals dat toen genoemd werd. En o, wat voelde…

“Ik liep door een volkomen lege en onbekende straat. Maar onderweg zag ik aan de overkant een man lopen, ik rende naar hem toe om te kijken waar ik was. Ik raakte zijn schouder aan en hij draaide zich om, ik was verrast, want ik zag je gezicht, Bjarne. Lange tijd kon ik van verbazing geen woord zeggen. Maar toen ik me herstelde, vroeg ik waar we waren…

Bjarne keek verward naar Violette, die een lezing gaf in het buurthuis. Het was een weerzien met oude bekenden, aan lager wal geraakte buurtbewoners, die er achter wilden komen, wat nu werkelijk het geheim van het schrijven van een goede misdaadroman was. Bjarne genoot zichtbaar van de aandacht die hij kreeg. De gratis koffie smaakte redelijk,…

In de herfst van 2007 vertelde Violette in het buurthuis dat ze last had van een writer’s block. Ze bleef gissen naar de oorzaken van deze gebeurtenis en maakte Bjarne deelgenoot van deze persoonlijke ellende. Uiteindelijk wist ze er veel over te vertellen. Ze werd teveel afgeleid door familieleden en de persoonlijke situatie waarin haar leven verkeerde…

“Je gedicht is zo mooi, alle woorden passen heel goed bij elkaar. De regels van dit vers creëren een sfeer van mysterie en romantiek onder de maan. Hij speelt met taal en beeldtaal, waardoor het gedicht een gevoel van mysterie en innerlijke diepgang krijgt. Het couplet heeft zijn eigen unieke sfeer en sensualiteit, het richt zich ook op het moment van…

“Ik weet niet eens waar ik mijn verhaal over mezelf moet beginnen. Ik moet beginnen met waar ik nu ben. Ik woon in Astana. Het is de hoofdstad van Kazachstan. Alfons, heb je ooit van dit land gehoord? Ik ben geboren in een klein dorpje genaamd "Kokbulak". Mijn ouders wonen daar nog steeds. Ze hebben hun eigen huis, vee. Het zijn boeren en dat doen…

Het keukenraam open, de doordringende geur van geroosterde vis omdat de benedenbuurman zijn familie had uitgenodigd voor een zomerfeest met fado muziek. Bjarne hield van de zomer. Het was een fijne tijd om in de avond op het balkon te lezen. Het boek van Violette had hij terzijde gelegd. Hij had nu het verzameld werk van Louis Couperus en dat was…

In de herfst van 2005 kreeg Bjarne een lange brief uit Zwitserland. Kees Broodakker liet voor het eerst sinds jaren weer van zich horen. Hij had in Zwitserland een geliefde gevonden en hij wilde daar Bjarne niet mee belasten. Kees woonde niet langer bij zijn tante op de boerderij, hij had een eigen huis gekocht waarmee hij samen met zijn man woonde.…

Zonneschijn hield de oude stad een paar dagen in het licht van een zomerse betovering. Bjarne was gestopt met het schrijven van gedichten uit onvrede met de situatie op “Het Blijvertje”. Er werden flauwe gedichten geschreven over minderheden, die verder niet op de website waren vertegenwoordigd. En er waren mensen die gedichten schreven om de indruk…

De gele trompetnarcissen op het veld bij het verkeersplein in Amsterdam West stonden massaal in bloei. Er stond een bordje bij dat je ze gratis mocht plukken. Astrid liet dat niet aan zich voorbij gaan. Er was maar weinig nodig om het hart van Bjarne sneller te doen kloppen. Het voorjaar van 2005 begon met een klein intiem gebaar van voorjaarsvreugde…

In februari 2005 werd de expositieruimte in het atelier van het Troebel Water Collectief in de winkelstraat in Amsterdam West benut voor een tentoonstelling van de schilderwerken van Bjarne Gosse, 42 jaar oud en vrijgezel. Het waren doeken met een textuur van acrylverf, doorwerkt, maar toch met een frisse uitstraling. Vissershuizen uit Portugal in…

Een landschap vol rotsen, wind en een onstuimige uitgestrekte oceaan. De herinneringen aan de recente reis naar Portugal zaten nog volop in de gedachten van Bjarne Gosse. Het Fort van Sagres, de eucalyptusbossen en de kurkeiken. De groene wijn en de visgerechten. Terug in Amsterdam schreef Bjarne zeventien gedichten over de vakantie in een sfeer van…