‘Ik ga voorop’ zegt zoon in de rij naar de ‘Crazy River’. Het is een van de weinige attracties in pretpark Walibi, waarin je niet op zijn kop of in schroefbeweging de lucht in wordt gegooid met een snelheid van 120 km per uur. Hij dribbelt, springt van vrolijke zenuwen op onze tenen. ‘Ik ga als eerste hoor’ roept hij nogmaals, kijkt ons stralend en…

Onlangs was het weer zover voor mijn halfjaarlijkse bezoek aan mijn huisarts, een innemende, zachtaardige, vriendelijke en begripvolle vrouw. We hadden met elkaar afgesproken, dat we om het half jaar even een evaluatie houden inzake mijn antidepressiva-gebruik, wat al ruim 17 jaar gaande is en wat mijn leven draaglijker heeft gemaakt, ondanks de bijwerkingen…

Op de dag dat de bekende Nederlandse wielrenner Bauke Mollema na een kilometers lange solo een etappe in de ronde van Frankrijk won, las ik het nieuwsbericht over de aap die een selfie had gemaakt. Ik voelde zowel met Bauke als met de aap enige mate van zielsverwantschap. Inmiddels is het dinsdag 18 juli 2017: Een nieuwe Rus doet zijn intrede…

Een groot aantal dagen was ik vergeten mijn verhalen te schrijven. Niet dat mijn trouwe lezers er iets van hadden gemerkt, die zaten met de kinderen op de camping bij een rivier in Frankrijk. Af en toe kwam de laptop te voorschijn, maar dat was om de mailberichtjes te checken, niet om de romantische verhalen van Bjarne te lezen, die Amsterdamse komiek…

In het jaar 1965 had ik een vriendinnetje, Toos heette ze. Toos mankeerde wat want, wanneer ze op straat liep, bleef ze zomaar stilstaan, soms midden op de weg. Ze stond dan alleen maar te staren, verder niks. Ik keek vaak, waarnaar ze dan staarde, maar zag nooit wat! Van haar moeder kreeg ik te horen dat, wanneer Toos weer stil bleef staan, ik haar…

Amsterdam, dinsdag 4 juli 2017 Dag meneer A. Er is nu een grote wielerwedstrijd in Frankrijk, de Tour de France, die ik leuk vind om te volgen, op de televisie omdat ze ook door het berglandschap gaan fietsen en iedere etappe als een belangrijke wedstrijd wordt gezien. De Hollanders worden meestal kaaskoppen genoemd, omdat ze vaak blond zijn…

Het leek me niet verstandig om de hossellaarsbende van het vampierengilde Mentrum kwalijk te blijven nemen dat ze me niets te bieden hadden met hun goed bedoelde betutteling. Als zij mij niet de antwoorden konden geven waar ik naar op zoek was, dan moest ik zelf die antwoorden zien te vinden bij mensen die misschien wel iets meer begrepen van mijn…

De oudste dochter van de legendarische Amerikaanse zanger Johnny Cash, Rosanne Cash maakte een tijd geleden een mooi muziekalbum met daarop het nummer “World of strange design”. De titel van dit verhaal ontleende ik aan de titel van dat lied. Op de een of andere manier moest ik altijd glimlachen wanneer ik het lied beluisterde en dat kwam voornamelijk…

Elke dag opnieuw wordt door hem de vraag gesteld die vast in vele huizen te horen is: wat eten we vandaag? Razendsnel loop ik in gedachten dan de koelkast, voorraadkast en vriezer na: wat is er nog? Dan som ik het een en ander op, diverse variaties passeren de revue en ik laat hem doorgaans kiezen, want hij wordt een beetje lastig als het om eten…

De Gemeente Tilburg is wispelturig in haar beleid: soms hardvochtig en afwijzend; soms welwillend en ze had onverwacht in haar niettemin oneindige filantropie besloten dat ik mee mocht met een reisje van de Katholieke Bond van Ouderen naar Monschau, dat ik voor het laatst aanschouwd had in 1966 met mijn oom en zijn aanstaande vrouw toen we ijs gegeten…

Mijn gedichten had ik nooit geschreven met de bedoeling daar een Engelse vertaling van te maken, maar door mijn behoefte aan contact met verre vreemde mannen had ik dat tenslotte toch gedaan, in de hoop enige indruk op deze aantrekkelijke mannen te maken, omdat ik toen nog niet wist dat het hosselaars waren. Op de een of andere manier had een van…

Er waren zo veel dingen die ik moest doen, dat ik vergeten was dat mijn lezers zaten te smachten om een nieuw Bjarne-verhaal te lezen. Ook voor de datingsite had ik weinig tijd, ik ging er af en toe nog kijken en ontdekte dat mijn profiel werd bezocht. Ik kreeg wat vage berichten, maar ik was niet meer zo happig om te reageren. Ik had een gevoelsgeschiedenis…

Marcel Proust is beroemd geworden met een Madeleine-beschrijving. Een bedlegerige tante geeft hem een Madeleine bij een kopje dampende bloesemthee. Een Madeleine is een schelpvormig sponscakeje met amandel en citroenrasp. Nadat Marcel de Madeleine in zijn thee heeft gedoopt, proeft hij heel intens van de zoet-frisse smaak, waardoor er een explosie vol…

Het najagen van de hersenschim van liefde die ik in mijn dromen had gevonden had behalve nadelen ook voordelen. Zo hoefde ik me niet bezig te houden met de internationale politiek, ik volgde het wel maar ik had er geen commentaar op. Het boeide me zolang het me niet van mijn bezigheden hield. Met de nationale politiek was het niet anders gesteld,…

Onder de fijngevoelig geschreven hartenkreet “Schaamte overwinnen” van de onbekende amateurschrijver mobar schreef de bekende schrijver Joanan Rutgers in een reactie over de psychiatrische campagne “Ooit een normaal mens ontmoet?”. Hoewel ik beide heren niet kende, kon ik hier over meepraten, waarschijnlijk niet inhoudelijk, maar in ieder geval wel…

Mijn nieuwe computer had me in de vaart der volkeren meegenomen, deed mijn vorige computer altijd naar wanneer ik een site wilde bezoeken of als ik aantekeningen wilde maken over mijn gedachten, deze werkte keurig mee, en liet mij niet onwetend worstelen met de vraag waarom de belangrijke zaken in het leven zo traag voor handen waren. Ik had mijn…

In eerdere verhalen had ik kond gedaan van mijn e-mailuitwisseling met een Rus die zichzelf op de datingsite destijds “bescheiden man” had genoemd. Het was me opgevallen dat hij hard van stapel liep nadat ik hem twee door mezelf geschreven gedichten had gestuurd. Hij stuurde mij diverse foto’s van zichzelf en van de Russische omgeving waarin hij leefde…

Terwijl ik mijn eigen leed probeerde te relativeren vanwege het ergere leed in de wereld, kreeg ik een nieuw mailbericht uit Rusland. De bescheiden man die daar in een klein appartement woonde met een sprei met de beeltenis van een tijger op zijn bed, een tafel en een kast en een kleine keuken had mij enkele foto’s gestuurd van zijn bescheiden woning…

“Angst voor de ‘ander’ is niets minder dan een slecht geschreven B-film”, schreef de bekende columnist Rami el Harayri onlangs in een column op deze website. Ik kon er over meepraten door mijn armoedige afkomst en met mijn psychische handicaps. Slechts zelden lukte me het om inhoudelijk met mensen aan de praat te raken. Iets over het weer zeggen ging…

Het knetterde in mijn hoofd in de meidagen na het songfestival. Ik had mijn gal op het bordje van het blonde kipje van woonbegeleiding gespuwd, maar zij bleef koel en gewillig en deed waarvoor ze gekomen was, me helpen naar een maatje te zoeken voor de dierentuin die ik al geruime tijd niet meer had bezocht. De dag erna brak er opnieuw een onweer los…