Kwijt Kijk ik dacht dat je nooit zou gaan wat ik ook zou doen je gaf me de indruk dat het voor altijd was dat ik het was maar ik was het niet want toen ik langzaamaan mezelf werd ging je weg nu weet ik niet meer wie ik ben en jij en wat ik zonder en met mijzelf aan moet. Dronkenmanspraat Ik wil lezen over liefde ik wil schrijven…

Als over de meest ongrijpbare grootheid gesproken wordt, moet het de tijd zijn. Toen ik twintig was, sprak iedereen over de lange files tijdens de spits. Vergeleken met de lange rijen van vandaag, stelden die files niets voor. Verandering van de tijd is verandering van de normen. Iemand die vandaag verkeersdeelnemer is, zou zich in de situatie van toen…

Ik wil je broer niet zijn midden in de nacht hoor ik de bel slaperig maar nieuwsgierig doe ik open, daar sta je weer met je plastic zak je zegt: 'ik wilde naar mijn broer toe lopen,' maar ik ben je broer niet, stomme trut! wel lekker hier komen slapen en ondertussen effe lekker... ja... ik wil je broer niet zijn zie je dat dan niet ik…

Gent Vanmiddag zag ik het Lam Gods. Dat was niet mijn idee, maar dat van regen, met bakken, en pal daarna weer volop zon. Als toerist was ik de enige die in de kerker bleef. Ik keek naar het paneel der musicerende engelen, maar zag veel meer, evenveel jou tenminste. Daarna, in een flits van eeuwen, zag ik ook mezelf, in mijn geheel: van hout…

Dystopia Deze stoet van altijd weer wij, wij, wij, met onze uit begeerte bijeengesnaaide lichamen nonchalant om de genen geslagen, dit ontembare circus ooit halt te houden al was het maar een halve hartslag dit vel niet zo veelkoppig voort te slepen, geslacht aan geslacht, schedel aan schedel, huig aan huig hengelend naar de wansmakelijke…

Eten met Theo Sontrop Waar, Theo, bleef de tijd dat we elke week een slokje gingen drinken, een hapje eten bij Berkhoff soms, maar meestal in De Tap, om drie uur moesten we allebei weer terugwezen. Jij vier deuren verder, ik op 't Instituut. We hebben wat afgeboomd en afgelachen. 'k Verslikte me soms bijna in mijn pils, terwijl jij gniffelend…

Het nieuw-testamentische bijbelboek Johannes begint met de mysterieuze woorden: "In den beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord wás God. Dit was in den beginne bij God. Alle dingen zijn door het Woord geworden en zonder dit is geen ding geworden dat geworden is. In het Woord was leven..." Het was alsof ik de echo van deze…

(Als nevenproject vormde Syb samen met andere bandleden van Spanner, Syb & Band, waarmee zij een ode geven aan de beste popnummers allertijden.) In de rock-opera van Kayak, met de titel: 'Nostradamus: Fate of Man', wordt de rol van Julius Caesar Scaliger door Syb vertolkt. Vanaf juli 2006 speelde Syb in de musical 'Rembrandt' de rol van de schilder…

Afscheid O, dat uw jeugd zo toomloos mij moest haten, dat gij niet meer een vriendenwoord verstond! Wat mocht bij dit hooghartig neen nog baten tegen de bittre wrok van uwe mond? Zo heb ik u met smart alleen gelaten en losgelaten wat ons in vriendschap bond, maar vraag niet, dat ook ìk u nu zal haten, die weet: wij staan geworteld in dezelfde…

Vannacht Ik had een mooi gesprek vannacht Zijn woorden lagen in mijn armen De klank bleef liggen op mijn huid Het begrijpen was zo zacht En al die zware last van binnen Veranderde in blijheid Mijn antwoord zag ik in zijn lach Een glimlach, zonder geluid Een glimlach die zijn gezicht verlichtte En alle woorden gingen zingen Het was alsof…

Een rebétiko voor Frans van Hasselt vanmorgen stond ik in de lege keuken en ruimde alles op voor ik vertrok er was nog een halve fles olijfolie en 1 citroen dat is teveel citroen yorgos de kat sprong op het kozijn en keek me aan met amberkleurige ogen een geurende vissenkop is de liefste de kleuren van de hemel zijn de kleuren van de zee…

('k Heb geen les, deze school niet nodig. 'k Ga later toch mijn geld in de muziek verdienen'.) Dat dit geen loze woorden zíjn en grootspraak ís geweest, heeft hij inmiddels groots bewezen. Zijn muzikale loopbaan als zanger, componist, tekstschrijver en producer begint halverwege de jaren '80. Als frontman van De Kast, één van de populairste Nederlandstalige…

Juli Het water wiegelt in de grachten, de hemel blinkt met blauwe schijn tot in de paarse middernachten die vol verholen klaarte zijn. Een boereman, een bedelpater, een knaap die uit de boomgaard vlucht; traag varen vogels door het water grondeloos helder als de lucht. Wij noemen nutteloos de namen, water van mijn herinnering, in 't…

Om u verloopt bij nacht de waak, dien ik bij dag verbeid, als ik de verre grens genaak rondom uw eenzaamheid. Gesloten rijk, waar ik u weet, waar ik geen weg in vind, land, dat uw naaktheid hult in 't kleed, dat u geen hand ontbindt. O poort, waartoe mijn voet zich wringt, o hand, die aan u slaat, o hart, dat om een aalmoes dwingt, o…

Tot en met 1983 volgde ik lessen op Chr. M.A.V.O. 'De Saad'. Een enigszins strenge school met uiteindelijk een goed resultaat voor de leerlingen die hier hun eerste lessen in het voortgezet onderwijs hebben genoten. Binnen een straal van ongeveer 15 kilometer kwamen brugpiepers en andere pubers elke dag naar deze school om zich te laten informeren…

In het meervoud Wij waren vrienden in een ver verleden van nachtfilms, zangersfeesten, parken, dromen. Wij waren minnaars op de hoge treden van lustpaleizen tussen bonte bomen. De maan bescheen de vijvers van Granada, de zon bescheen de zuilen van ons Thebe. Je arm was broedplaats voor de vogels van Messina, mijn dieren trokken jou per winterslede…

Paradise lost buiten stond het palmend groen stil langs de startbaan in rafels te zwaaien toen ik moest gaan eilandskind de wind draaide zich de zee verbleekte liep kolkend leeg lucht wolkte vormeloos uiteen de pop op mijn arm huilde tranen van steen warmte hield haar adem in de zon ging uit ik verdween kind van zes het vliegtuig…

Een transcendent, collectief bewustzijn van de mensheid, is dat niet een al te stoutmoedige veronderstelling? Daarmee eindigde de vorige bijdrage. Een terechte vraag, want wat we om ons heen zien gebeuren, stemt niet altijd tot vreugde en optimistische verwachtingen. Desalniettemin zijn er ontwikkelingen en verschijnselen die even zoveel redenen vormen…

In de vorige aflevering van dit artikelreeksje was sprake van de ononderbroken samenhang waarin het aardse leven zich uitstrekt in ruimte en tijd. Daar valt nog iets meer over te zeggen. Het leven wordt wel vergeleken met een boom: de wortels, de stam, de takken, de twijgen, de bladeren, de vruchten en zaden, het is één integraal leven. Dat is de…

Ziekenhuizen kun je in sommige opzichten vergelijken met een kazerne: je hebt er een heleboel rangen en standen, er wordt gewerkt volgens vaste procedures en aan alles wat de orde verstoort heeft men een gruwelijke pest. Krasse voorbeelden daarvan kwam ik vorige maand tegen op een forum voor zorgpersoneel. Daarin werd beschreven hoe meedogenloos men…