Ik heb altijd gedacht dat het moeilijk was om gelukkig te worden. Omdat ik zelf nooit zo gelukkig was leek het me een onderneming die veel inspanning, studie en doorzettingsvermogen vergde. Ik verdiepte me daarom in religies, worstelde me door de hoofdwerken van onder andere Plato, Nietzsche en Schopenhauer en schafte me menig door Oprah Winfrey aanbevolen…

Geboeid kijk ik naar de advocaten aan het woord over hun vak. Vragen over strafrecht, geweten, beroepsgeheim. Kijken in de ziel is vooral een goed concept. De maker en interviewer van dit programma is kennelijk de eerste die het ten uitvoer heeft gebracht. Ik weet niet of hij de beste vragensteller is, maar je krijgt een kijkje achter de schermen…

Er zijn mensen die nu nog weten, dat vroeger, op vrijdag aan de deur, de ziekenfondsman kwam incasseren, en men weet ook nog van hoeveel. Een gulden vijfennegentig kostte ’t toen om gezin van hoe groot of klein ook, naar de dokter te kunnen sturen, maar soms waren mensen van de kook, omdat ze ’t bedrag niet hadden. De man verblikte of verbloosde…

Sinterklaas is weer een jaartje ouder geworden en koud terug naar Spanje vertrokken en je ziet dat de pepernoten worden opgeveegd, de chocoladeletters in de kast worden gelegd en dat veel mensen druk in de weer zijn met kerstbomen. En of ze kunst zijn of echt lijkt niet uit te maken. We willen een kerstboom in de kamer en het liefst één in elk woonvertrek…

CDA-kamerlid Gert Koopmans zat bij Pauw & Witteman afgelopen dinsdag. Ik had nog nooit gehoord van de man, maar dat hiaat heeft hij inmiddels voorbeeldig opgevuld. Mooie man, die Gert. Een man met visie. Een man die, nu condooms onder strakke begeleiding van de Paus zijn toegestaan, meteen kansen ziet in de webwinkelindustrie. Die gaat straks…

Soms wou ik dat ik er niet meer intrapte. In loze beloftes. Een onbewaakt ogenblik en ik stink er weer in. Nee, ik doel niet op loze beloftes van bazen die je salarisverhoging toezeggen en zich hier vervolgens niet aanhouden en ook niet op gouden beloftes van (ex)vrienden en –minnaars. Daar heb ik inmiddels van geleerd. Degene die het hardst roepen…

In de lunchroom aan het tafeltje naast me, zit een man alleen. Hij roert bedachtzaam in zijn cappuccino. Naast het kopje ligt een cellofaan zakje met een luxe kaart met enveloppe. Hij pakt voorzichtig het zakje en kijkt lang naar de voorstelling op de kaart. Zijn ogen glanzen; de kaart is vast bestemd voor een prachtige geliefde. Dan probeert hij…

Met mijn compagnon, de vrijeradicaal Ab, ben ik op uitnodiging van Wetonthouder Jansen onderweg naar een golftoernooi ergens in het Gooi. Jansen schijnt daar hoge ogen te gooien. Onderweg zijn wij, op verzoek van Ab, even gestopt bij een McShit voor iets hartigs. Zelf neem ik niets. Als ik die hamburgers daar zie sterven in hun eigen vet en de…

Het maffe van deze tijd is, dat er zoveel nieuws binnenkomt, dat er vanuit alle windrichtingen feiten bij de mens binnenkomen, dat er welhaast geen normale schifting te maken is, zo leert de mens er natuurlijk wel iedere dag dingen bij, maar ik vraag me wel eens af, hoeveel kan er in de hersens van de mens worden gestopt? Nou is iedereen weer in…

Ik zoefde gisteren langs ‘De wereld draait door’ en bleef hangen. Ik was getuige van het interview dat Matthijs had met twee mannen die in het blijf –van- mijn- lijf-huis hadden gezeten vanwege de terreur van hun vrouw. Hoewel mijn T. Matthijs vanaf het begin van zijn hyperpopulaire DWDD niet kan horen of zien, heb ik toch vaak geboeid naar dit…

Stilte, is dat een linkse hobby? Dik kans van wel. Het kost geld, het heeft met milieu te maken en veel mensen waarderen het. Ik moest hieraan denken toen ik ‘s ochtends in alle vroegte met zaterdagkrant m’n favoriete bankje opzocht, op de begraafplaats bij mijn huis. De lucht was strak blauw, de zon scheen laag door een bladerdek in alle herfstkleuren…

De straten vullen zich met mensen naarmate het middaguur dichterbij komt. Nog even en dan zet de enige echte Sinterklaas van Nederland voet aan wal in het plaatsje Harderwijk. De smalle straatjes van het gezellige en knusse Harderwijk raken voller en voller. Vanuit alle windstreken van het land stromen de mensen toe in de hoop de goedheiligman te…

Kent je die mensen die altijd zeggen, er is niks op de t.v.? ken je die mensen die tegenwoordig meer dan honderd netten cq zenders in hun pakket hebben en dan nog durven te beweren: er is niks op de kijkkast? Ik heb niet zoveel op met de televisie er is altijd wel iets op, bewegende beelden noemen ze dat, en als ik dus in mijn eentje thuis ben,…

Ik probeer wel eens bij mezelf te achterhalen hoe mijn schrijverschap ontstaan is. Dat is een gevoelig punt, want het ligt mij zeer na aan het hart of is het in het hart? Tot ongeveer mijn vijftiende jaar deed ik een schriftelijke tekencursus, waar ik hoge ogen mee gooide. Ik heb het alleen niet afgemaakt, misschien uit faalangst of angst voor succes…

Grappig toch? Een paar weken geleden, stond er een file voor de brug, een van de wachtende automobilisten zag een collega een aantal wagens voor hem wachten en dacht: ik haal een geintje uit, hij stormde uit de auto met een plastiek kindergeweertje (niet van echt te onderscheiden), trok het portier van de auto van zijn collega open en brulde hem iets…

Voorzichtig loert de zon in beschamend rood, over Duitsland heen, mijn slaapkamer binnen. De wekkerradio had me al gewaarschuwd, een nieuwszender pompt m'n lege brein vol met feiten. Er is, weer, van alles gebeurd. En dan moet mijn dag nog beginnen, eerst maar even een beker koffie en een snede van de stol met spijs en roomboter. Mede mogelijk gemaakt…

De uitwerking van de wijkontwikkelingsplannen in Helmond West verloopt erg traag. Na wat gesprekken met de coördinerend wethouder Helmond West en gemeenteambtenaren was er aanvankelijk hoop gecreëerd op een wat vlottere aanpak en betere communicatie van zaken. Het blijken maar weer eens harde lessen. Het geduld wordt weeral eens op de proef gesteld.…

‘Uw kassabon meneer.’ Ik zei dat ik die niet hoefde en verliet de bouwmarkt met onder mijn arm een nieuwe wc-bril. In de oude zat een scheur die venijnig kon toeslaan als je niet op de juiste manier ging zitten. We dienden elke gast nauwkeurige instructies te geven over de beste wijze om zich op de bril neer te laten, maar gisteren hadden we dat vergeten…

Zappend zie ik beelden van de aankomst van een voetbalelftal bij een hotel. Prachtig beeld. Voetballers kunnen dat als geen ander, dat aankomen. Dan stappen ze uit de bus met enorme koptelefoons op hun meestal kaalgeschoren koppen. En je zou dan willen weten naar welke muziek ze luisteren. Als ik een gok zou moeten doen, schat ik hun muziek in op…

Machteloos kijken we toe, hoe je van de wereld niets meer wetend daar ligt, afscheid nemen is iets waar we nooit een wedstrijd voor zullen uitvinden, waar nooit punten voor worden gehaald, waar nooit iemand als winnaar of winnares kan worden aangegeven en derhalve geridderd of onderscheiden worden. Afscheid is onherroepelijk, is in dit geval niet voor…